Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Γεια σου φίλε Νεκτάριε… Δεν θα ξεχάσω ποτέ εκείνες τις μέρες, Χριστούγεννα του 2013, όταν βρεθήκαμε πρώτη φορά για να συζητήσουμε τη μεγάλη ανακαίνιση του μαγαζιού μας.

Σε βρήκα στα καλύτερά σου.

Μέσα στην ενέργεια, στη δουλειά, με το μεγάλο σου συνεργείο και τη σιγουριά του ανθρώπου που ξέρει καλά τη δουλειά του.

Θυμάμαι ακόμα εκείνο το βράδυ στο σπίτι μου, που μιλήσαμε για τη συμφωνία, με ένα κρυμμένο πεντοχίλιαρο στην άκρη, γιατί μέσα μου ήξερα πως θα τα βρούμε και πως εσύ ήσουν ο άνθρωπος που θα το αναλάμβανε.

Και έτσι ξεκίνησαν όλα.

Τρέχαμε να προλάβουμε μέσα σε χρόνο-ρεκόρ να τελειώσουμε το μαγαζί για τον διαγωνισμό του Golden Barista στο Mega.

Μια τεράστια ανακαίνιση από το μηδέν, μέσα σε 60 μέρες.

Ξύλα, τσιμέντα, πατώματα, πλακάκια, τζαμαρίες, αλουμίνια… τα πάντα πέρασαν από τα χέρια σου και της ομάδας σου.

Δουλεύαμε μέρα-νύχτα, ξενυχτούσαμε, αγχωνόμασταν, αλλά το ζούσαμε.

Και αυτό που δεν θα ξεχάσω ποτέ δεν είναι μόνο η δουλειά.

Είναι όλα εκείνα τα απογεύματα μετά το τέλος της ημέρας, που έφερνα μπύρες, πίτσες, κοτόπουλα, και καθόμασταν όλοι μαζί.

Από τα γέλια πέφταμε κάτω.

Σαν μικρά παιδιά.

Σαν πιτσιρικάδες κυλιόμασταν στα πατώματα και δεν σηκωνομασταν από τα γέλια.

Πειράγματα, ανέκδοτα, κυνηγητά, ατελείωτες κουβέντες.

Μια παρέα δεμένη μέσα από σκληρή δουλειά και αληθινή χαρά.

Η συγχωρεμένη γυναίκα μου μας κοιτούσε, γελούσε μαζί μας και έλεγε: «Μα πώς δέσατε έτσι εσείς οι δύο; Πώς δουλεύετε τόσο σκληρά και μετά το διασκεδάζετε σαν παιδιά;» Και είχε δίκιο. Δέσαμε.

Δεν θα ξεχάσω ποτέ και εκείνο το βράδυ, όταν είχαν φύγει όλοι, το μαγαζί είχε πια τελειώσει, και μείναμε μόνοι να το κοιτάμε με περηφάνια, άυπνοι, εξαντλημένοι, αλλά γεμάτοι.

Το καμαρώναμε σαν να ήταν δικό μας δημιούργημα.

Και ήταν.

Τι δεν έχουμε πει από τότε… και τότε και μετά και μέχρι πρόσφατα.

Καλό ταξίδι φίλε μου.

Δεν πρόσεξες όσο έπρεπε τον εαυτό σου, το λέγαμε κι οι δυο μας, αλλά πάντα ήσουν από εκείνους που έτρεχαν για όλους και άφηναν τον εαυτό τους πίσω.

Να είσαι καλά εκεί πάνω.

Να κάνεις παρέα με τη γυναίκα μου και να μας προσέχετε από ψηλά.

Δεν θα σε ξεχάσω ποτέ. Καλό παράδεισο, αδελφέ μου και τα θερμά μου συλλυπητήρια στην οικογένεια σου.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους