Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Οι τυχεροί της ιστορίας... Προολυμπιακό τουρνουά στο Βεβέ της Ελβετίας, 6 Μαΐου 1980.

Ένας βραχύσωμος Ελληνοαμερικανός γκαρντ με αφρο μαλλί φοράει για πρώτη φορά τη γαλανόλευκη φανέλα (με το νούμερο 10) και σημειώνει μόλις 25 πόντους στην ήττα της εθνικής από τη Σουηδία που μας στέρησε το εισιτήριο για τους Ολυμπιακούς Αγώνες της Μόσχας.

Περίπου την ίδια χρονική στιγμή πίσω στην πατρίδα και συγκεκριμένα στην όμορφη Καστοριά, ακούστηκε το κλάμα ενός νεογέννητου μωρού που χάρισε την απόλυτη ευτυχία στους γονείς του όπως θα έκανε χρόνια αργότερα σε όλους τους Έλληνες.

Κοινή συνισταμένη των δύο κυρίων της φωτογραφίας; Η καθολική αναγνώριση και εκτίμηση της παγκόσμιας μπασκετικής κοινότητας.

Ο ένας θα είναι για πάντα το μεγαλύτερο αθλητικό είδωλο αυτής της χώρας και ο άλλος ο εσαεί "Βάλτο αγόρι μου" του ελληνικού αθλητισμού.

Δεν τίθεται καν θέμα σύγκρισης, άλλωστε θεωρώ πως θα ήταν άδικο αφού ο "Γκάνγκστερ" έχει ξεπεράσει προ πολλού τα όρια της θνητότητας, αγγίζοντας αυτά της θέωσης.

Η ιστορία έχει γράψει και όλοι μας οφείλουμε ευγνωμοσύνη σε αυτούς τους δύο μύθους που εξαιτίας τους βγήκαμε στους δρόμους με ελληνικές σημαίες στα χέρια μας.

Ο μεγάλος Δημήτρης Διαμαντίδης γιορτάζει σήμερα τα 46α του γενέθλια και του εύχομαι ολόψυχα τα Χρόνια Πολλά... Antreas Tsemperlidis

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους