Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Σταμάτης Σακελλίων: Υποκλοπές: Αναντίλεκτα η αρχειοθέτηση δεν κλείνει την υπόθεση Αναντίλεκτα και αν ανέγνω ου κατέγνω αξιότιμε Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου.

Αναντίλεκτα δεν είδε το φυσικό πρόσωπο που είχε την πειραγμένη κάρτα να καταθέτει στο Μονομελές Πλημμελειοδικείο.

Αναντίλεκτα αγνόησε την πλούσια δικογραφία της δίκης και απεφάνθη πως δεν είναι καιρός για νέες διερευνήσεις.

Προχώρησε και σε ένα τόλμημα.

Τα όσα ζητούσε το δικαστήριο να διερευνηθούν, όπως το αδίκημα της κατασκοπείας τα πήρε ως μη υπάρξαντα και αρνήθηκε τη διερεύνηση.

Μόνος αυτός αποφάσισε και εξέδωσε ως μη όφειλε «δικανική κρίση». Αναντίλεκτα υπέπεσε στο αμάρτημα της εισπηδήσεως.

Αναντίλεκτα δεν παραξενεύτηκε πώς είναι δυνατόν να παρακολουθείται η καρδιά του κράτους και απλώς να αρχειοθετεί την υπόθεση.

Ασφαλώς ούτε έδειξε τον τρόπο σε δικηγόρο θύματος, όπως ο ίδιος κατήγγειλε, με τον οποίο θα κατέθετε νέες μηνύσεις με νέα στοιχεία.

Όχι, δεν ήταν δυνατόν να το αποδεχτεί αυτό, τρόπο τινά μια λέξη πλανάται στην ατμόσφαιρα, αρνησιδικία.

Δεν μπήκε καν στον πειρασμό να καλέσει για εξέταση τον άνθρωπο κλειδί τον Ντίλιαν.

Ίσως να σκεφτείτε ότι μπορεί να άκουγε κάτι που δεν θα μπορούσε να το ξεχάσει μετά.

Όμως οι υποκλοπές δεν ήταν ένα φιλμ νουάρ, αλλά μια δυσώδης πραγματικότητα.

Ακόμη και αν πίστευε πως κάποιοι τέσσερις ιδιώτες ήρθαν ένα ταξίδι στη χώρα και ανάμεσα στις άλλες ασχολίες τους αποφάσισαν να στήσουν και ένα δίκτυο παρακολουθήσεων,απορίας άξιο είναι πώς δεν του πέρασε από το μυαλό να σκεφτεί πως κάποιος τρίτος άγνωστος ως τώρα παρακολουθούσε τα πρόσωπα που κατείχαν θέσεις ευθύνης.

Και δεν είχε καν την περιέργεια να μάθει ποιος ήταν αυτός, παρά με άγνοια κινδύνου είπε πως όλα αυτά οφείλονται στην τυχαιότητα.

Αγνόησε την κατάθεση Σπίρτζη που ενόρκως εισέφερε στοιχεία στο δικαστήριο από το κινητό του, που αποδείκνυαν πως διατηρούσε κρατικά μυστικά.

Όχι θεώρησε πως ο Σπίρτζης αυτά τα τύπωσε από τον υπολογιστή του.

Άρα μονόδρομος είναι η δίωξη του Σπίρτζη για ψευδορκία.

Έτσι δεν είναι; Αγέρωχος προχώρησε στην αρχειοθέτηση, γενναίος όντως στο της συγκαλύψεως έργο.

Αλλά υπάρχει και κάτι άλλο.

Πιο ενοχλητικό, πιο αν θέλετε ηθικά αντιδεοντολογικό. Ο Τζαβέλας ήταν εισαγγελέας στην ΕΥΠ και υπέγραφε τις παρακολουθήσεις για τον Θανάση Κουκάκη.

Και αντί ως όφειλε να εξαιρεθεί, πήρε την υπόθεση ο ίδιος και την οδήγησε στην αρχειοθέτηση.

Το ότι χαροποίησε την κυβέρνηση αυτή η εξέλιξη ασφαλώς και δεν χρειάζεται να το αποδείξουμε.

Γίνεται σαφές.

Όμως είναι γνωστό πως ό,τι αρχειοθετείται μπορεί και να βγει από το αρχείο, αν αλλάξουν οι συνθήκες.

Απλώς άμυνα εκτροπής αποφάσισε η κυβέρνηση και εκτέλεσε ο εισαγγελέας που σε λίγο καιρό αποχωρεί από την υπηρεσία σίγουρα γεμάτος όχι από δόξα και τιμή, αλλά από την αμφισβήτηση του πλήθους.

Γιατί όσο και να επιμένει η κυβέρνηση, ανοήτως, ότι το θέμα δεν αφορά την κοινωνία και πως τέσσερις γραφικοί τύποι έπαιζαν παιχνίδι παιδικό, αρχίζει να δημιουργείται στους ανθρώπους μια αίσθηση εξαπάτησης.

Και αυτό είναι άσχημο πράγμα για μια κυβέρνηση.

Όπως να επαναλαμβάνει συνεχώς πως έχει εμπιστοσύνη στην ελληνική δικαιοσύνη, ερχόμενη σε αντίθεση με το πλήθος των πολλών που λένε ακριβώς το αντίθετο.

Οι άνθρωποι καταλαβαίνουν ότι κάτι πάει πολύ άσχημα και πως η θεσμική ευταξία, απλώς έχει καταστεί ακριβό ζητούμενο.

Και όταν οι άνθρωποι αρχίζουν να καταλαβαίνουν πως το αυτονόητο γίνεται μακρινό ζητούμενο τότε ενδέχεται να αντιδράσουν απέναντι σε μια κυβέρνηση που έδειξε πως βρίσκεται σε πλήρη αναντιστοιχία με το κράτους δικαίου.

Οι άνθρωποι καταλαβαίνουν πως πνίγονται από συνεχόμενα συμβάντα που τους πείθουν πως η κυβέρνηση δεν αγαπά ιδιαίτερα την δημοκρατία.

Ακόμη και ένα τμήμα της λεγόμενης πατριωτικής δεξιάς, αισθάνθηκε κάπως άβολα όταν είδε να παρακολουθείται η ηγεσία των ενόπλων δυνάμεων και να μην αντιδρά.

Να μην ψάχνει να βρει το ποιος και το γιατί.

Είναι προφανές πως η πράξη του Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, πυροδότησε πράγματα αφανή.

Το αν αυτά τα αφανή φανερωθούν ως πράξη πολιτική αυτό μένει να αποδειχθεί.

Πλην όμως η υπεράσπιση της Δημοκρατίας είναι μια σοβαρή υπόθεση.

Και δεν ενισχύεται με ντουφεκιές στον αέρα, όπως αυτή της πρότασης για εξεταστική επιτροπή που δήλωσε ότι θα καταθέσει το ΠΑΣΟΚ.

Η κατάληξή της θα είναι γνωστή.

Ο κ. Τζαβέλας έδειξε εκ του αντιθέτου τι πρέπει να κάνει η θεωρούμενη δημοκρατική αντιπολίτευση.

Το ερώτημα είναι αν την κουρτίνα που προσπαθεί να βάλει η κυβέρνηση και ο εισαγγελέας, μπορεί η αντιπολίτευση να τη σηκώσει.

Γιατί μόνο τότε θα δείξει ότι έχει την ικανότητα να υπερασπιστεί τους δημοκρατικούς θεσμούς.

Αυτό το αίσθημα εκτροπής που αισθάνεται ένα μεγάλο μέρος των πολιτών η αντιπολίτευση με πρωταγωνίστρια την Αριστερά, πρέπει να το κάνει πολιτική πράξη.

Τότε και μόνο τότε ο κ. Τζαβέλας και ο κάθε κύριος Τζαβέλας θα σταματήσει να προσβάλλει την νοημοσύνη μας.

Σε κάθε περίπτωση, το θέμα δεν κλείνει.

Η αρχειοθέτηση, η πράξη μάλλον αρχειοθέτησης δεν είναι δικαστική απόφαση.

Έχει την ίδια αξία που είχε και το πόρισμα Ζήση. Απλώς καθυστερεί τον ερχομό των επόμενων γεγονότων. Η ΕΠΟΧΗ

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους