Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Μετά από 20 ολόκληρα χρόνια, η Άρσεναλ επέστρεψε σε τελικό Τσάμπιονς Λιγκ, με τους "Κανονιέρηδες" να έχουν, μάλιστα, πολλές πιθανότητες να συνδυάσουν τη διεκδίκηση του σπουδαιότερου ευρωπαϊκού τροπαίου με την επιστροφή στην κορυφή της Πρέμιερ Λιγκ μετά από 22 χρόνια.

Το πρώτο ημίχρονο στο "Έμιρεϊτς", όπως αναμενόταν, κύλισε με πολύ σφιχτό προσανατολισμό, με την Άρσεναλ να έχει τη μπάλα στα πόδια της αλλά να μην παίρνει ρίσκα και να μην έχει κάθετη διάσπαση και, από την άλλη, την Ατλέτικο να μην καταφέρνει να κλέψει μπάλες και να τρέξει στο transition.

Το γκολ του Σάκα λίγο πριν την ολοκλήρωση του πρώτου μέρους αποδείχθηκε καθοριστικό, κρίνοντας εντέλει την αναμέτρηση και την πρόκριση.

Στο δεύτερο ημίχρονο, οι "Ροχιμπλάνκος" μπήκαν πιο δυνατά, είχαν την τεράστια ευκαιρία με τον Σιμεόνε (μετά το λάθος γύρισμα του Σαλιμπά), αλλά η πρόωρη αντικατάσταση των Λούκμαν, Γκριζμάν, Άλβαρες ήταν μάλλον εσφαλμένη απόφαση του "Τσόλο", καθώς η "Ατλέτι" έχασε έκτοτε τα επιθετικά σημεία αναφοράς της κι έτσι (με εξαίρεση τη "στραβοκλωτσιά" του Σόρλοθ) ήταν ακίνδυνη στο υπόλοιπο διάστημα του αγώνα.

Παρά το γεγονός ότι η μεσοεπιθετική της εικόνα δεν είναι ικανοποιητική και θελκτική καθ' όλη τη διάρκεια της σεζόν, στην Άρσεναλ του Αρτέτα θα πρέπει να δοθούν τα εύσημα για το πόσο μικρή απειλή δέχεται σταθερά χάρη στον control freak έλεγχο του μεσαίου μπλοκ που κατορθώνει με την πάντα κομβική παρουσία του Ράϊς (56/62 επιτυχημένες πάσες, 5/7 κερδισμένες μονομαχίες).

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους