Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Αναδημοσιεύοντας το συγκινητικότατο άρθρο του Αλέξανδρου Αδαμόπουλου «Για την Ιωάννα Παπαντωνίου.

Ευλαβική ανάμνηση», από το περιοδικό «Έξοδος Κινδύνου» (τ. Μαΐου 2026), θα θέλαμε, μαζί με ένα μεγάλο «ευχαριστώ», να αναφερθούμε σε αυτήν την όμορφη και πολυετή συνεργασία της Ιδρύτριάς μας, αλλά του Ιδρύματος Βασίλη Παπαντωνίου, μια σχέση που θα μας συνδέει παντοτινά… Η Ιωάννα Παπαντωνίου και ο Αλέξανδρος Αδαμόπουλος συναντήθηκαν για πρώτη φορά δημιουργικά το 1992, όταν του ζήτησε να γράψει ένα μικρό θεατρικό για να παρουσιαστεί στο παιδικό φεστιβάλ «Les Fleuves de l’Europe», στο Παρίσι, με θέμα τα ποτάμια της Ευρώπης.

Το έργο, με το ποτάμι Ίναχος της Αργολίδας, «ξάφνιασε» ευχάριστα την Ευρώπη -αλλά και το Ναύπλιον και το Άργος με τις παραστάσεις των παιδιών- όπως αναφέρει ο ίδιος αναλυτικά στο άρθρο του.

Η πρώτη τους θεατρική συνεργασία, όμως, ήταν στην παράσταση «Ο Σιμιγδαλένιος», όπου η ιδρύτριά μας ανέλαβε τα σκηνικά και τα κοστούμια, προσεγγίζοντας το έργο με φαντασία, ευαισθησία και παιχνιδιάρικη διάθεση.

Στη σκηνή, ο κόσμος δεν παρουσιαζόταν απλώς — γεννιόταν μπροστά στα μάτια του θεατή.

Ο ήλιος, η αγορά, το καράβι… όλα εμφανίζονταν και μεταμορφώνονταν σχεδόν μαγικά, σαν να τα παρέσυρε ένας αόρατος άνεμος δημιουργίας.

Αυτή η αίσθηση ελευθερίας, το αυθόρμητο παιχνίδι με τη φαντασία, ήταν που χάρισε στην παράσταση τη μοναδικότητά της.

Το έργο πρωτοπαρουσιάστηκε στο ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Βόλου το 1997, σε σκηνοθεσία της Λυδίας Κονιόρδου –στενή φίλη και αγαπημένη συνεργάτιδα της Ιωάννας Παπαντωνίου, μια από τις μεγαλύτερες τραγωδούς της Ελλάδας, σύμφωνα με τον ιδρυτή του Θεάτρου Τέχνης και σκηνοθέτη Κάρολο Κουν- και επέστρεψε χρόνια αργότερα, το 2015, στην Παιδική Σκηνή του Εθνικού Θεάτρου, πάλι σε σκηνοθεσία της Λυδίας Κονιόρδου, με τα σκηνικά και τα κοστούμια της Ιωάννας Παπαντωνίου, σε επιμέλεια της Σοφίας Παντουβάκη (Σκηνογράφος–Ενδυματολόγος, Καθηγήτρια Ενδυματολογίας στο Πανεπιστήμιο Aalto της Φινλανδίας και στενή συνεργάτιδα του Ιδρύματος). Η ίδια η Ιωάννα Παπαντωνίου αναφερόταν πάντα με ιδιαίτερη τρυφερότητα σε αυτή τη δουλειά — τη θυμόταν σαν μια από τις πιο φωτεινές και χαρούμενες στιγμές της δημιουργικής της πορείας. «Ο Σιμιγδαλένιος» ταξίδεψε και πέρα από τα σύνορα, και παρουσιάστηκε σε περισσότερες από πενήντα διαφορετικές παραγωγές σε όλη τη χώρα, συνεχίζοντας να συγκινεί και να εμπνέει, με τον ίδιο αθώο και ζωντανό τρόπο. Ο Αλέξανδρος Αδαμόπουλος έχει κάνει εξαιρετικές σπουδές και σε πολλά διαφορετικά πεδία (νομική, σκηνοθεσία, κλασική κιθάρα, πολιτική κοινωνιολογία στο Παρίσι). Έχει μεταφράσει έργα σημαντικών δημιουργών, έχει εργαστεί ως καθηγητής, έχει συνεργαστεί με φορείς πολιτισμού στην Ελλάδα και στο εξωτερικό, αλλά τον κέρδισε η λογοτεχνία και το θέατρο, που τα υπηρετεί με ευαισθησία και συνέπεια, αφήνοντας το δικό του ξεχωριστό πολιτιστικό αποτύπωμα. 📸 Μακέτες της Ιωάννας Παπαντωνίου για το έργο «Ο Σιμιγδαλένιος» του Αλέξανδρου Αδαμόπουλου, σε σκηνοθεσία Λυδίας Κονιόρδου – ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Βόλου 1997 Ίδρυμα Βασίλη Παπαντωνίου, Ναύπλιον, αριθ. 2011.14.0001-2011.14.0015 📸 Φωτογραφίες από την παράσταση. Προσωπικό Αρχείο Λυδίας Κονιόρδου

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους