Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Είμαι κουρασμένη και άυπνη... Και έχω και θυμό. Και ο συνδυασμός αυτών, δεν είναι καλός.

Οδηγεί σε παρορμητικές αποφάσεις και πικρές κουβέντες... Θα προσπαθήσω να διατυπώσω όσα σκέφτομαι με ήρεμο τρόπο, κυρίως γιατί στο μυαλό μου κυριαρχεί η διαπίστωση πως ΕΓΩ ευθύνομαι και για την κούραση και για τον θυμό μου.

Αυτό είναι αλήθεια.

Θα μιλήσω γενικά, καταρχάς.

Στις περισσότερες ελληνικές οικογένειες σήμερα, δουλεύουν και οι δύο.

Όμως, ακόμα και σε εκείνες που δουλεύει μόνο ο άντρας, η γυναίκα ασχολείται με τα οικιακά, που και αυτό είναι δουλειά, σωστά; Και μάλιστα, δύσκολη.

Καθαρίστρια, μαγείρισσα, συχνά νοσηλεύτρια μέσα στο σπίτι, και πολλές φορές εργάτης.

Στις περισσότερες ελληνικές οικογένειες, ΣΤΗΝ ΚΑΛΥΤΕΡΗ των περιπτώσεων, οι άντρες "βοηθάνε". Και όταν ήμουν μικρή, ο πατέρας μου βοηθούσε.

Και πιστέψτε με, ήταν ιδανική περίπτωση, βοηθούσε ΠΟΛΥ.

Παρόλαυτά... απλά "βοηθούσε". Ανεξάρτητα αν και οι δύο γονείς μου είχαν τα επαγγέλματα τους.

Και οι δύο δούλευαν εκτός σπιτιού.

Αλλά ο ένας έκανε ΤΑ ΠΑΝΤΑ και ο άλλος "βοηθούσε". Αυτό το σενάριο, δεν είναι ΚΑΝ ο κανόνας.

Ο κανόνας είναι, και οι δύο δουλεύουν, μόνο η γυναίκα κάνει δουλειές σπιτιού.

Κι ας εξασκεί ΤΑΥΤΟΧΡΟΝΑ το επάγγελμα της.

Οι άντρες, συνήθως, όταν δεν είναι στη δουλειά τους, αράζουν στο σπίτι.

Οι γυναίκες, όταν δεν είναι στη δουλειά τους, κάνουν δουλειές στο σπίτι.

Και όταν ΔΕΝ ΤΙΣ ΚΑΝΟΥΝ, τις πνίγουν οι τύψεις.

Άμα πω "δεν θα κάνω τίποτα, θα αράξω", πάντα στο πίσω μέρος του μυαλού μου, με "τρώει" το ότι το σπίτι είναι ασκούπιστο, ασφουγγάριστο, τα ρούχα άπλυτα, ο νεροχύτης χάλια, είμαστε αμαγείρευτοι.

Και ο θυμός μου μεγαλώνει.

Με καταπίνει ολόκληρη, γιατί φταίω ΕΓΩ.

Και η μάνα μου έφταιγε.

Και η πεθερά μου.

Και όλες μας.

Και θα βγείτε τώρα στα σχόλια και θα με μαλώσετε, πολλές θα μου επιτεθείτε, πως κάνω victim blaming, πως δε φτάνει που τρώμε όλο το αγγούρι εμείς, μας κατηγορώ και από πάνω. Ναι.

Μας κατηγορώ.

Αυτό το "άσ'το, φύγε, θα το κάνω εγώ" είναι η δεύτερη φύση μας.

Το να δουλεύεις φουλ ωράριο στη δουλειά και να γυρνάς σπίτι σου και να τρίβεις ταψιά είναι δεύτερη φύση μας, το δεχόμαστε αβασάνιστα ότι ΕΤΣΙ πρέπει να γίνει.

Γυρνάει ο άλλος κουρασμένος, "ωππππ πήγαινε να ξεκουραστείς". Και έτσι πρέπει, να πάει να ξεκουραστεί.

Κανείς δεν είναι υποχρεωμένος να του βγαίνει η Παναγία στη δουλειά του, κ μετά να βαράει δεύτερο 8ωρο, σπίτι του καθαρίζοντας σκάλες.

Αλλά οι γυναίκες το κάνουν.

Όσο εξαντλημένες είναι στο επάγγελμα που εξασκούν, θα κάνουν και δουλειές στο σπίτι.

Και αυτό είναι ο κανόνας, όχι η εξαίρεση.

Αυτά και πάω να καθαρίσω τον νεροχύτη μου - τα πιάτα και οι κατσαρόλες είναι μέχρι το ταβάνι.

Πάω με θυμό, παράπονο και στεναχώρια.

Δεν μου φταίνε οι δικοί μου, εγώ μου φταίω. Μια χαρά κρικάκι είμαι και γω στην αλυσίδα. Αυτά. 😞

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους