Original Post

Πλήρες Κείμενο:

ΜΕ ΤΟΝ ΚΑΦΕ… Πέρασαν 6 χρόνια από τότε που πήγαμε να παίξουμε στην Καρδίτσα με τους New Zero God.

Ήταν τέλη Φεβρουαρίου του 2020 και μετά απαγόρευσαν τις συναυλίες και η πανδημία μας κλείδωσε όλους στα σπίτια μας.

Ύστερα ήρθαν οι πλημμύρες του κυκλώνα Ντάνιελ στην περιοχή.

Κάθομαι και σκέφτομαι πόσα συνέβησαν την τελευταία δεκαετία και είναι πάρα πολλά.

Τόσο προσωπικά, με την ασθένεια και την απώλεια της Άννας, με τον καρκίνο τον δικό μου, όσο και στον κόσμο γενικότερα… Είναι μερικές φορές που προσπαθώ να τα πω στα τραγούδια μου αλλά όλο κάτι γίνεται και οι καταστάσεις με ξεπερνούν… Εκείνη την βραδιά του 2020, περάσαμε πολύ ωραία.

Νομίζω πως πάντα περνάω σαν να πηγαίνω σε σχολική εκδρομή, όταν παίζω εκτός Αθηνών με το συγκρότημα… Κάθε φορά γίνεται κάποια φάρσα.

Κάποια βλακεία και ξεσπάμε σε γέλια.

Όπως τότε που παίξαμε στην Θεσσαλονίκη και μετά την συναυλία, πήγαμε να φάμε και ένας από εμάς ήθελε να πάρουμε από το εστιατόριο μια πράσινη μπριζόλα.

Του είπαμε πως είναι μουχλιασμένη αλλά εκείνος την παρήγγειλε, πέρα από αυτά που πήρε ο καθένας μας… Όταν την έφεραν, την έκοψε μικρά κομμάτια και την έβαλε στην μέση, λέγοντας «φάτε…» Μόνο εκείνος όμως έφαγε και την επόμενη μέρα, στον γυρισμό, σταματήσαμε 5 φορές για να πάει τουαλέτα… «Αφου φαινόταν βρε μαλάκα ότι ήταν χαλασμένη, τι την παρήγγειλες? Γιατί ήθελες να φάμε κι εμείς?» «Για να μην νιώθω πως είμαι ο μόνος που κάνω βλακεία…» απάντησε… Αυτό με τις εμφανίσεις έξω από την πόλη θα μπορούσα να το κάνω βιβλίο, να γελάμε με τα συμβάντα.

Ένα από τα παθήματά μας, όταν είχα τους Flowers of Romance, μπορείτε να το διαβάσετε στο βιβλίο του Δημήτρη Μητσοτάκη «Γιατί, Εσείς Ποιοί Είστε? – 60 χρόνια Ελληνικό ροκ (ιστορίες για ήρωες…)» Είναι στρωμένος με γέλια ο δρόμος του ροκ.

Με γέλια που άλλες φορές γελάς εσυ με τους άλλους και άλλες που γελάνε οι άλλοι με εσένα… Όπως σε μια άλλη πόλη που παίξαμε, πάλι με τους Flowers of Romance, αλλά στην Καβάλα αυτή την φορά, όπου το πρωί εκεί που καθόμασταν, πήγε ο ένας από εμάς και διπλάρωσε κάτι φοιτήτριες και κανόνισε το βράδυ να πάμε να τις βρούμε σε ένα πάρτι… Γύρισε και μας το είπε με ένα πονηρό χαμόγελο… «…κατά τις 10…» είπε κλείνοντας το μάτι… «Βρε μαλάκα, αφού παίζουμε το βράδυ… Έμεινε με το στόμα ανοιχτό και μετά εκνευρίστηκε! «Εντάξει, τι θέλετε τώρα? Το ξέχασα…» είπε και μας έβρισε… Το ξέχασε… Πως παίζαμε… Και βρισκόμασταν στην Καβάλα… Για να παίξουμε... Όσοι λοιπόν είστε σε Τρίκαλα, Βόλο, Λάρισα και φυσικά, Καρδίτσα… την άλλη Παρασκευή, στις 15 Μαϊου, θα παίξουμε στο Εμπορικό Κέντρο της Καρδίτσας. Στο Μουσικό Καφενείο Στοά. Γιατί είναι στρωμένος και με τραγούδια ο δρόμος του ροκ. Καλημέρα!

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους