[451 Logo]
 Επικαιρότητα
 Αθλητικά
 Οικονομία
 Ροή

ΕΥΛΟΓΙΑ ΠΗΡΑΜΕ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΠΡΟΣΦΥΓΕΣ ΠΑΠΠΟΥΔΕΣ ΜΑΣ, ΕΥΛΟΓΙΑ ΝΑ ΑΦΗΣΟΥΜΕ... Όταν έρθει η ώρα να φύγουμε από τον μάταιο τούτο κόσμο, ας έχουμε αφήσει κάτι πίσω μας. Όχι απλώς λόγια, αλλά έργα, όχι μόνο...

Original Post

Πλήρες Κείμενο:

ΕΥΛΟΓΙΑ ΠΗΡΑΜΕ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΠΡΟΣΦΥΓΕΣ ΠΑΠΠΟΥΔΕΣ ΜΑΣ, ΕΥΛΟΓΙΑ ΝΑ ΑΦΗΣΟΥΜΕ... Όταν έρθει η ώρα να φύγουμε από τον μάταιο τούτο κόσμο, ας έχουμε αφήσει κάτι πίσω μας.

Όχι απλώς λόγια, αλλά έργα, όχι μόνο αναμνήσεις, αλλά συνέχεια.

Όπως οι παππούδες και οι γιαγιάδες μας, που ξεριζώθηκαν, πόνεσαν, μάτωσαν, μα δεν λύγισαν.

Μέσα από τις στάχτες και τον πόνο, έχτισαν μια νέα Πατρίδα.

Έβαλαν θεμέλια με τα χέρια τους, φύτεψαν ρίζες σε ξένη γη και την έκαναν δική τους.

Άφησαν πίσω τους παρακαταθήκη: μνήμες που δεν σβήνουν, αγώνες που δεν ξεχνιούνται, αξίες που δεν λυγίζουν στον χρόνο.

Άφησαν πίστη, αξιοπρέπεια, επιμονή.

Άφησαν το παράδειγμα. Εμείς; Τι θα αφήσουμε πίσω μας; Αν είμαστε άξιοι συνεχιστές, οφείλουμε να δώσουμε πνοή στην πνοή τους.

Να κρατήσουμε ζωντανή τη φλόγα που μας παρέδωσαν, όχι σαν βάρος, αλλά σαν φως.

Το σχεδόν έρημο πια χωριό μας (Ευρύπεδον-Κυργίων-Δράμας), δεν πρέπει να μείνει στη σιωπή, στη λήθη.

Έστω και με λίγα, ας του χαρίσουμε ξανά ζωή.

Με ένα άνοιγμα πόρτας, με ένα άναμμα φωτός, με μια φωνή παιδιού που θα ακουστεί ξανά στα σοκάκια.

Το σχολείο μας, που κάποτε έσφυζε από ζωή, γέλια και όνειρα να γίνει ξανά σημείο αναφοράς.

Ένας τόπος συνάντησης, μια μικρή ανάσα ζωής μέσα στον χρόνο.

Χρέος ακατάλυτο μια εκδήλωση μνήμης-γενοκτονίας στο χωριό μας.

Να ακουστουν οι πληγές, τα βάσανα τους οι μνήμες, τα ονόματα, οι αρχέγονες Πατρίδες.

Να έρθουν νεότεροι.

Να γνωρίσουν, να ακούσουν, να νιώσουν.

Να πάρουν στα χέρια τους την κληρονομιά, όχι σαν υποχρέωση, αλλά σαν τιμή.

Να γίνουν η δική μας συνέχεια, όπως κι εμείς γίναμε των προγόνων μας.

Γιατί η μνήμη δεν είναι παρελθόν.

Είναι δρόμος.

Είναι ευθύνη.

Είναι υπόσχεση.

Αν κρατήσουμε αυτή την υπόσχεση, αν σταθούμε αντάξιοι της ιστορίας μας, τότε ίσως, κάπου ψηλά, οι ψυχές των παππούδων μας να γαληνέψουν.

Να χαμογελάσουν.

Να μας κοιτάξουν με περηφάνια.

Να μας αγκαλιάσουν ξανά, όχι με λόγια, αλλά με εκείνη τη σιωπηλή ευλογία που μόνο οι μακαριστοί πρόγονοι μας ξέρουν να δίνουν...

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους


Όροι Χρήσης
Update cookies preferences