Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Μιλάμε για ανήλικα παιδιά. 17 χρονών παιδιά που οδηγούσαν, έπιναν και γύριζαν μεθυσμένα.

Και η ερώτηση είναι σκληρή αλλά πρέπει να ειπωθεί πού ήταν οι μεγάλοι; Πού ήταν τα όρια, η ευθύνη, η καθοδήγηση; Γιατί τα παιδιά κάνουν λάθη.

Αυτό κάνουν τα παιδιά.

Οι γονείς όμως είναι εκείνοι που πρέπει να βλέπουν το λάθος πριν γίνει τραγωδία.

Το πρόβλημα δεν είναι απλά να παντρευτείς και να φέρεις παιδιά στον κόσμο για να δείχνεις σωστός στην κοινωνία.

Γονιός σημαίνει παρουσία.

Σημαίνει ευθύνη.

Σημαίνει να λες όχι.Σημαίνει να φοβάσαι για το παιδί σου ακόμα κι όταν εκείνο θυμώνει μαζί σου.

Και μετά έρχεται και το άλλο κομμάτι.

Ένα πολιτικό και δικαστικό σύστημα που πολλές φορές μοιάζει απόν.

Μια κοινωνία όπου ο κόσμος νιώθει ότι φωνάζει και κανείς δεν ακούει.

Ότι καταγγελίες χάνονται, ότι οι άνθρωποι μένουν απροστάτευτοι και ότι η δικαιοσύνη αργεί τόσο, που κάποιοι αρχίζουν να πιστεύουν πως δεν θα έρθει ποτέ.

Και αν ισχύει ότι υπήρχαν φόβοι, απειλές και προειδοποιήσεις πριν γίνει το κακό, τότε ο κόσμος εξοργίζεται ακόμα περισσότερο.

Γιατί όταν κάποιος λέει φοβάμαι ότι θα με σκοτώσουν και τελικά σκοτώνεται, όλοι αναρωτιούνται αν αυτό θα μπορούσε να είχε αποφευχθεί.

Γενικά βλέπω κάτι πολύ πιο βαθύ πίσω από τέτοιες ιστορίες.

Πολλή συσσωρευμένη οργή.

Άνθρωποι ψυχικά διαλυμένοι.

Μια κοινωνία στα όρια.

Και μια κουλτούρα που καμιά φορά μπερδεύει την τιμή με την εκδίκηση.

Και το χειρότερο; Αρχίζουμε να συνηθίζουμε ειδήσεις που κανονικά θα έπρεπε να μας σοκάρουν κάθε φορά. Και αυτό είναι ίσως πιο τρομακτικό απ’ όλα.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους