Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Τα εγκλήματα της δεξιάς και της "αριστεράς". Γέμισε το fb με αναρτήσεις του τύπου "δεν ξεχνώ τα εγκλήματα της αριστεράς" με αφορμή την ημέρα του τραγικού εμπρησμού της Μαρφίν.

Ενός εμπρησμού που έγινε την ημέρα της μεγαλειώσους απεργίας και κινητοποίησης ενάντια στο πρώτο μνημόνιο από αδιευκρίνιστους μέχρι σήμερα δράστες και μοναδικούς καταδικασμένους για τους τρεις φόνους διοικητικά στελέχη της τράπεζας.

Το έγκλημα στη Μαρφίν ανέκοψε μια τεράστια κινηματική δυναμική και είναι τουλάχιστον ύποπτο ως προς τα κίνητρα και τους δράστες του.

Καμία σχέση δεν είχε με τη δράση της αριστεράς και ποτέ κανείς φορέας της κοινοβουλευτικής ή εξωκοινοβουλευτικής Αριστεράς δεν το χαρακτήρισε ως κάτι άλλο από εγκληματική ενέργεια.

Κι όμως το παραμύθι μέχρι σήμερα συνεχίζεται... Απέναντι από την μνημειακή πλάκα που θυμίζει το γεγονός και τιμά τους τρεις αθώους νεκρούς εργαζόμενους στην τράπεζα, στην οδό Σταδίου, υπάρχει η εντοιχισμένη πλάκα που θυμίζει τη δολοφονία του Σωτήρη Πέτρουλα.

Του νεαρού αγωνιστή της αριστεράς που βρήκε το θάνατο διαδηλώνοντας όταν κυριαρχούσε η κρατική βία του κράτους της δεξιάς.

Ένα πολυτραγουδισμένο θύμα της δεξιάς τρομοκρατίας που κυριάρχησε στο μετεμφυλιακό κράτος.

Κι όμως κανείς από τους επετειακούς επισκέπτες του μνημείου της Μαρφίν δεν τόλμησε ποτέ να αποτίσει φόρο τιμής και στον Πέτρουλα.

Ένδειξη της τυφλής προπαγανδιστικής σκοπιμότητας που διακατέχει όσους καταδικάζουν την δήθεν "αριστερή βία". Τα δεξιά εγκλήματα, τα κρατικά εγκλήματα των δολοφονιών διαδηλωτών, αγωνιστών της αριστεράς, οι διώξεις, οι φυλακίσεις κι οι εξορίες, ακόμη κι οι νεώτερες εκφάνσεις αυτού του αυταρχικού αστυνομοκρατούμενου κράτους με τις ζαρντινιέρες κλπ ξεχνιούνται και απαλείφονται από την ιστορία.

Όπως ξεχνιέται και ο λόγος για τον οποίο απήργησαν εκατομμύρια ανθρώπων και κατέβηκαν στους δρόμους στις 5 Μάη του 2010.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους