Original Post

Πλήρες Κείμενο:

(Από τον φίλο Μιχάλη Μινουδάκη. Συμπορπατούμε σε πολλά, ομονοούμε και ταιριάζουμε σε περισσότερα...) ΘΛΙΨΗ ΓΙΑ ΤΗΝ "ΘΕΩΡΙΑ ΤΣΙΠΡΑ" Διάβασα χθες, το κείμενο του "Ινστιτούτου Τσίπρα", το λεγόμενο "Μανιφέστο". Θλίψη.

Όσοι μελετήσαμε αληθινές Διακηρύξεις, όπως την Ιδρυτική Διακήρυξη του ΠΑΣΟΚ της 3ης του Σεπτέμβρη και κυρίως την Ιδρυτική Διακήρυξη της Δημοκρατικής Περιφερειακής Ένωσης του Μιχάλη Χαραλαμπίδη, αντιλαμβανόμαστε ότι πρόκειται για ένα φτωχό σε νοήματα, εργαλεία, σχέδιο κείμενο, ξεπερασμένων, περίπου εμμονικών προσεγγίσεων.

Η ομάδα Τσίπρα με το κείμενο αυτό, επιδιώκει να προσδιορίσει την απόσταση της από την κομμουνιστική Αριστερά και να αγκαλιάσει τρεις άλλες "αριστερές εκδοχές'', την ανανεωτική, την οικολογική και την σοσιαλδημοκρατική.

Είναι, όμως αυτό, "εσωτερικό πρόβλημα" δεν αφορά την κοινωνία.

Η απόσταση αυτή δε, δηλώνεται δίχως να προκύπτει "Θα έχουμε σύντεκνε πολλά σταφύλια φέτος επειδή μου αρέσουν τα σταφύλια" φαίνεται να υποστηρίζεται στο κείμενο.

Θέλει να ηγηθεί ενός σχήματος ο κ. Τσίπρας και μοιάζει, με τα γραφόμενα στο λεγόμενο Μανιφέστο, να μπορούσε να το κάνει αυτό, να ηγηθεί, σε οποιαδήποτε χώρα ή στην Ενωμένη Ευρώπη.

Απουσιάζει δηλαδή η "ελληνική ιδιαιτερότητα", από το κείμενο αυτό.

Υπό αυτή την έννοια, όχι μόνο πρόκειται για εξωελληνικό κείμενο, αλλά και για ανθελληνικό.

Διότι, για παράδειγμα, όταν διατείνεσαι ότι θες να αλλάξεις την Χώρα, αλλά δεν έχεις κατανοήσει ότι είναι η μόνη Χώρα της Ευρώπης που βρίσκεται υπό διαρκή απειλή πολέμου, τότε δεν μπορείς να αλλάξεις την Χώρα παρά μόνο προς το ακόμη χειρότερο.

Το κείμενο γραμμένο από καθηγητάδες και με υπογραφή φεμινίστριες (έχει γράψει ο στρατηγός Μακρυγιάννης για τους καθηγητάδες, για τους ...ψαλιδόκωλους, όπως τους αναφέρει) δεν είναι κείμενο-πρόταση εθνικής ευτυχίας, αλλά κείμενο-ρεσάλτο, κείμενο επιδίωξης αναρρίχησης στην Εξουσία.

Όλα τα μεγάλα ζητήματα, το Τουρκικό, το Δημογραφικό, η Οικογένεια, η Ύπαιθρος και η Ενδοχώρα απουσιάζουν απόλυτα ή ουσιαστικά από το "σκεπτικό Τσίπρα". Μοιάζει η Χώρα, αν ''καθοδηγηθεί" κάποιος από το κείμενο αυτό, να νομίσει ότι είναι το Βέλγιο και όχι η Ελλάδα.

Αλλά δεν είναι.

Τέλος, το κείμενο αυτό, δεν έχει καμία αυτοκριτική παράγραφο.

Το τρίτο Μνημόνιο, τα 99 χρόνια εκποίηση του εθνικού Πλούτου, η ανατροπή της Δημοκρατίας με την Παραβίαση της απόφασης του Δημοψηφίσματος και οι ανθελληνικές Πρέσπες επιδοκιμάζονται, δια της απουσίας των από το κείμενο.

Είναι πρωτοβουλία, λοιπόν, όλο τούτο, για μια Ελλάδα που δεν θέλουμε.

Για μια υποΕλλάδα.

Από πολλές απόψεις αλλά και από αυτήν του ζωοφόρου λαϊκού πολιτισμού που συναπουσιάζει , όπως όλα τα ζωτικά στοιχεία της Ρωμιοσύνης.

Διανοητική φτώχεια σε βαθμό...επικίνδυνο.. Υ.Γ.: το κείμενο έχει τίτλο "για την κυβερνώσα Αριστερά της Νέας Εποχής". Νέα Εποχή. Μάλιστα. Και ο νοών...

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους