Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Σαν σήμερα ο Κάρολος Μαρξ ερχόταν στη ζωή... Ανάμεσα σε δεκαδες, για την ακρίβεια εκατονταδες, βιβλία εκείνα που ξεχωρίζουν στο σπίτι είναι εκείνα του Μαρξ.

Για τον πατέρα μου αυτός που ξεχώριζε και προέκρινε να διαβάζει ήταν ο γερμανός φιλόσοφος.

Ναι ήταν ο Ντοστογιέφσκι και ο Κάρλος Φουέντες, ο Καμπανέλλης και ο Λουντέμης αλλά στον Μαρξ έβρισκε αυτό που μπορεί να περικλειστεί σε μια μικρή πρόταση με απίθανα σπουδαίο περιεχομενο: το νόημα της ζωής του.

Η επίδραση του Μαρξ ήταν αυτή η πίστη πως ο κόσμος μπορεί να αλλάξει αυτό μάλιστα είχε δηλώσει και ο ίδιος για τη δύναμη που έχει η φιλοσοφία όχι μόνο να παρατηρεί και να εξηγεί αλλά να ανακατασκευάσει την πραγματικότητα.

Ένα όραμα ιστορικής χειραφέτησης το οποίο δεν θόλωνε απο τις αλλεπάλληλες ήττες, δεν γονάτιζε μπροστά σε διαψεύσεις και στεκόταν σαν φωτεινός ορίζοντας για όσους πίστευαν πως η καταπίεση του ανθρώπου απο τον άνθρωπο όφειλε να ξεπεραστεί. Ο Μαρξ ήταν παρών είτε άνηκες στο κόμμα ήταν κρατούσες αποστάσεις απο τη οργανωτική του ζωή. Ο Μαρξ ήταν εκει για να εξηγήσει την ιστορία του καπιταλισμού και την αντοχή στις εγγενείς του κρίσεις, ήταν το κλειδί που θα ξεκλείδωνε την επανάσταση και το καταφυγιο όταν αυτή δεν ερχόταν ποτέ.

Ήταν επίσης το βάλσαμο για να εξηγήσει την αποτυχία της ΕΣΣΔ και το φάρμακο για το μέλλον μετά το θάνατο της Ουτοπίας. Ο Μαρξ ήταν η αφετηρία για συζητήσεις με φίλους και η ασπίδα για την επέλαση όσων πρέσβευαν το τέλος της ιστορίας και την αναδίπλωση της πολιτικής σε επιλογές προσώπων και όχι προτάσεων αλλαγής. Ο Μαρξ και η αναφορά στη διαχρονικότητα του έργου του ήταν ο τροφοδοτης για την ελπίδα πως η αριστερά δεν έχει πεθάνει τουναντίον παραμένει επίκαιρη για να εξηγεί τις ακλόνητες αδικίες και χαίνουσες ανισότητες του 21 αιωνα.

Αν μπορώ να εξηγήσω την επίμονη κληρονομιά του Μαρξ είναι κοιτώντας τον πατερα μου: τη πίστη πως μια κοινωνία δεν είναι ένα άθροισμα ατομικών συμφερόντων που ορίζουν τη ζωή τους απο τη σκοπιά των ιδιοτελών στόχων τους. Είναι αυτό που ο Ερνστ Μπλοχ ονόμαζε η αρχή της ελπίδας, αυτό που δεν υπάρχει ακόμα.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους