Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Kαμιά φορά, αξίζει η υπομονή στα τοξικά comment section γιατί ο Μπουρντιέ μιλούσε για τη διαύγεια του καταπιεσμένου, υπάρχει όμως κι η διαύγεια του καταπιεστή· η παρουσία της Φραντσέσκα Αλμπανέζε και ο κατά βάση πλήρης ουμανιστικός της λόγος "ξεκλείδωσαν" νέες παλιές κατανοήσεις για το τι συμβαίνει σε τμήματα της ελληνικής κοινωνίας.

Μέσα στις οξείες αντιδράσεις, διάβασα σταδιακά επαναλαμβανόμενα την άποψη ότι "Καλύτερα Ισραηλοποίηση των κοινωνιών παρά Ισλαμοποίησή τους". Ξανά και ξανά.

Και θυμήθηκα ένα άλλο σχόλιο πέρυσι το καλοκαίρι από επιχειρηματία σε κάποιο νησί (θυμάμαι ποιο αλλά δεν έχει σημασία) που είχε απηυδήσει με τους Ισραηλινούς τουρίστες, αλλά όχι από κάποια καλή του πρόθεση, κατά της γενοκτονίας και τέτοια πράγματα που τα είχε άγνωστα αλλά γιατί "δυστυχώς οι Ισραηλινοί έγιναν μεσανατολίτες". Καταλαβαίνουμε πολύ καλά τι εννοούσε.

Κάποτε το Ευρωπαϊκό σώμα, είδε ως ξένο σώμα το Εβραϊκό κι ας είχε τεράστια ποσοστά επιτυχίας η ασιμιλασιόν.

Ιδίως τα ελληνικά υποκείμενα που δεν είχαν αυτοϊδωθεί ξανά μεταπολεμικά ως ευρωπαϊκά υποκείμενα και το κάνουν τα τελευταία χρόνια κρισιακά και μετα-κρισιακά, άρχισαν να βλέπουν στη δύναμη του σιωνισμού, τη γνώριμη λευκή υπεροχή.

Κι είναι ακριβώς επειδή ενεργοποιείται αυτή η λευκή υπεροχή που όταν πλησιάζουν με μεγαλύτερη εγγύτητα έναν Ισραηλινό, αυτός αλλοποιείται εκ νέου και, φευ, κρίμα οι άνθρωποι, δεν άντεξαν να μη μεσανατολιοποιηθούν εκεί που τους πήγαν (πήγαμε). Έτσι συναντιέται η ισλαμοφοβία - ο αντισημιτισμός -και- ο σιωνισμός (ενίοτε και ο αντι-σιωνισμός) στην επικράτεια της λευκότητας.

Το είχε προβλέψει ο μεγάλος σοσιαλιστής Εβραίος bundist, Henryk Ehrilch.

Το είχε ζήσει.

Ακόμη κι ετούτο το παράδοξο, την εμμονή της νέας εποχής σιωνιστής - αντισημίτης (δηλαδή πρακτικά όλο το GOP στις ΗΠΑ). Ομολογώ, όντως πίστευα ότι η "αγάπη", η targeted θέρμη ορθότερα, πολλών ελλήνων επιχειρηματιών (που πάντα δύναται να κρύβει στην εργαλειακότητά της τον αντισημιτισμό της) προς τους σιωνιστές, είναι οικονομιστική.

Αλλά, νομίζω, ότι έκανα πραγματικά λάθος.

Τους είδαν κι ως ένα ανάχωμα στην ισλαμοποίηση.

Όπως ακριβώς και στην Αμερική.

Έγινε κι εδώ αυτή η ιδεολογικοποίηση.

Αυτή είναι όλη η διαδρομή από το "εβραιομπολσεβίκοι" στο "ισλαμοαριστεροί", και πραγματικά, ακόμη και 70άρηδες αποχαυνωμένοι στον καναπέ, μια χαρά εποπτεία έχουν των εμμονών τους και ξέρουν να τρομάζουν εαυτούς κι αλλήλους με τον Μαμντάνι.

Τι θέλετε να γίνει; Να επεκταθεί παντού αυτή η κατάσταση; Αυτό φοβούνται και δικαιολογημένα από την πλευρά τους γιατί τους έπεσε πολύ βαρύ να εκλεγεί μουσουλμάνος δήμαρχος στην παγκόσμια μητρόπολη του κεφαλαίου.

Δηλαδή του κοσμοσυστήματος στου οποίου τις παραχθείσες ματαιώσεις -καταφάσκουν- και ουρλιάζουν με αλαλαγμούς ο καλύτερος ας κερδίσει.

Η φύση γαρ.

Και νομίζω για όλα αυτά είχε αληθινό νόημα η παρουσία της Αλμπανέζε, γιατί όλοι αυτοί οι κόμποι κάποια στιγμή θα έρθουν σε απόσταση αναπνοής μπροστά μας και πρέπει κανείς να είναι έτοιμος.

Αν δε βρεθεί συστηματικό ιδεακό και λειτουργικό αντιφασιστικό πλαίσιο αυτοθεσμίσεων εντός της κοινωνίας των πολιτών σε πλατύτατο επίπεδο έξω και πέρα (ας είναι και μέσα από αυτές, αλλά χωρίς να εγκλωβίζονται εκεί) από τις ατέρμονες έριδες (όχι -όλες- οιασδήποτε αξίας ασφαλώς, όχι όλες) των αριστερών ρευμάτων του τόπου, εντός της χώρας στο μέλλον θα κινδυνεύσουν όχι μόνο μετανάστες και πρόσφυγες, αλλά και οι Ισραηλινοί.

Και των υψηλών τάξεων ακόμη.

Είναι να μην ξεκινήσουν τέτοια πράγματα, μετά καταργούνται οι διακρίσεις εντός τους.

Ο ελληνικός επιχειρηματικός σιωνισμός είναι εργαλειακός δεν είναι κανένα πλησίασμα προς τον Εβραίο ή την εβραϊκότητα.

Τις αντιφάσεις των grievances των υποκειμένων που ενθέτουν στην κουλτούρα, στις κουλτούρες, δεν τις ρυθμίζει, φευ, ούτε η αγορά, ούτε η τεχνοκρατική σχολή του κυβερνάν. Πόσο μάλλον όταν δεν υπάρχει καμία αντίφαση παρά μόνον λευκή υπεροχή και ρατσισμός.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους