Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Ας μιλήσουμε για τριήμερα, εκδρομές, τρικυμίες, καπετανέους αλλά και παζάρια!! Τριήμερο Πρωτομαγιάς, δεν ήξερες δεν ρώταγες;; Ήξερα εξ αρχής ότι ο καιρός χάλαγε, αλλά είναι αυτό που πιστεύεις ότι θα προλάβεις έστω για ώρες να φτάσεις σπίτι σου, εντάξει έχουμε δει και άλλες κακοκαιρίες, που δεν ήταν καν κακοκαιρίες, να όμως που σήμερα δεν ήταν έτσι!! Με άδειες βαλίτσες και γεμάτες τις τσέπες, με συνοδεία, με καλή παρέα, έτοιμες και οι δυό μας για ψώνια, ξέροντας ότι θα υπάρξει αρκετό περπάτημα, αλλά και η προσμονή ότι θα βρούμε πολύ φαγητό στο ξενοδοχείο ξεκινήσαμε για το ταξίδι μας! Λες τριήμερο, αλλά πιστεύω, όπου και να πας και όποιο πρόγραμμα και να έχει κανείς, ποτέ δεν είναι αρκετός ο χρόνος.

Βλέπετε υπάρχουν και τα απρόοπτα όπου κάποιος χρόνος χάνεται.

Τροφή για σκέψη... καλό είναι εμείς οι μεγαλύτεροι να ψάξουμε αν υπάρχει κάποια ταξιδιωτική ασφάλεια για να μην πηγαίνει η καρδιά μας στην κούλουρη και φοβούμενοι ότι θα αφήσουμε τα κοκαλάκια μας σε ξένο τόπο... άσχημη σκέψη και ακόμα πιο άσχημη εμπειρία! Δόξα τον Θεό, διάγνωση υπερκόπωση, αφυδάτωση όπου με μπόλικο νερό και ξεκούραση ήρθα στα ίσια μου!! Μπόντρουμ δίχως παζάρια δεν λέει!! Το παζάρι δουλεύει προς όφελος και για τις δυο πλευρές, εκείνοι θέλουν να κερδίσουν προς τα πάνω και εμείς προς τα κάτω, και όχι μόνο.

Αν μας έδιναν ένα πράγμα τσάμπα εμείς θα θέλαμε δυο! Θέλει να το έχεις στο παζάρι, γίνεται καταναλωτικός εθισμός, θέλει υπομονή, επιμονή και πάνω απ' όλα συγκέντρωση, άμα το έχεις καλώς, εγώ όχι, δεν ξέρω, δεν μπορώ, δεν, δεν!! Παζάρι μιας τσάντας αρχική τιμή €160 τελική €15, καλά τα πήγε η νύφη!! Τέλος πάντων, συνεχίζω, αλλιώς περιμέναμε την επιστροφή μας, ξέρετε, χαλαρά, από το ένα πλοίο στο άλλο, άντε σε λίγες ώρες να είμαστε σπίτια μας, εδώ γελάμε! Κακοκαιρία, φουρτούνα και η σκέψη του αποκλεισμό να μας ανησυχεί.

Φεύγαμε εγκαίρως από Μπόντρουμ οι άλλοι έμειναν πίσω, και καλά έκαναν, το ίδιο θα έκανα και εγώ, λόγω υποχρεώσεων δεν γινόταν! Να και η αλλαγή ώρας απόπλου, ταλαιπωρία και ΚΡΎΟ πολύ κρύο! Με ώρες αναμονής, αμέτρητες προσπάθειες του καπετάνιου του Superfast XI, πείσμα και επιμονή να τα καταφέρει να αράξει, κοντά στις τέσσερις ώρες προσπάθειας.

Ένα χάος μέσα στην αίθουσα αναμονής, αθλητικές ομάδες σχολείων, κόσμο και κοσμάκης, ορθοστασία, φωνές, ένταση! Το να μην ξέρεις αν θα φύγεις η θα αποκλειστείς, έρχεσαι στο σημείο να λες καλά είναι, φύγε άσε μας, δεν πειράζει, δεν αξίζει να χτυπήσει κάποιος, να σπάνε κάβοι, να κινείται η μπουκαπόρτα με κίνδυνο να πλακωθούν πόδια, φόβος φωνές και ένταση, γρήγορα γρήγορα! Όλα αυτά θα μπορούσαμε να τα είχαμε αποφύγει αν το πλοίο είχε ώρα αναχώρησης στις έξι το πρωί αντί μεσάνυχτα με ένα απλό μήνυμα στα κινητά μας θα γλυτώναμε όλοι αυτή την ταλαιπωρία, μικροί και μεγάλοι.

Τελώς πάντων δεν θα μπω μέσα σε αυτό το κομμάτι για την αδιαφορία της ταλαιπωρίας όλων μας από την ακτοπλοϊκή εταιρεία, θα το πάω αλλού.

Θα πάω στην επιμονή του καπετάνιου, στο πείσμα ότι θα τα καταφέρει, δεν θα μείνει κανείς μέσα στο πλοίο αλλά δεν θα μείνει και κανείς έξω από το πλοίο, όπου τελικά επιβηβαστήκαμε στο πλοίο, εγώ με ιδιαίτερη φροντίδα και προστασία από έναν κύριο του πληρώματος, στις 7:30 το πρωί με προγραμματισμένη αναχώρηση στις 3.05 τα ξημερώματα.

Είμαι υπό σκέψη, και δεν ξέρω, αν θα έπρεπε να μουντζώσω τον καπετάνιο ή να τον συγχαρώ.

Δεν είναι όλα τέλεια σε αυτό το επάγγελμα, άσε τι φαίνεται, η στολή, ο υψηλός μισθός, άνετη ζωή, ο τίτλος "καπετάνιος", πρέπει να ζήσεις κάποιες καταστάσεις να εκτιμήσεις όλους αυτούς που έχουν τις ζωές μας μέσα στα χέρια τους με κίνδυνο την δική τους ζωή, κάτω από πίεση πνευματική, σωματικη και ψυχική!! Μια λέξη για τον καπετάνιο "ΆΞΙΟΣ" και ας είχα ταλαιπωρηθεί, κουραστεί σε βαθμό ναυτίας δίχως να έχω πατήσει πόδι πάνω στο πλοίο, είχα νευριάσει μαζι του και είχα φοβηθεί αφάνταστα, δοξασμένο το όνομα Του πάτησα τα πάτρια εδάφη γύρω στις τις 8:30!! Θα ξανά πάω;;;; Ναι!! Φωτογραφία από Λέρο!

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους