"Σήμερα αποχαιρέτησα για πάντα το κορίτσι μου… τη Βαγγελίτσα μου"…🩷💔🖤😔 Με τον δρόμο της επιστροφής να είναι αλλιώς...πιο σιωπηλός,πιο βουβός,πιο μελαγχολικός... Γυρίζω πίσω,κουβαλώντας αμέτρητες...

Πλήρες Κείμενο:

"Σήμερα αποχαιρέτησα για πάντα το κορίτσι μου… τη Βαγγελίτσα μου"…🩷💔🖤😔 Με τον δρόμο της επιστροφής να είναι αλλιώς...πιο σιωπηλός,πιο βουβός,πιο μελαγχολικός... Γυρίζω πίσω,κουβαλώντας αμέτρητες αναμνήσεις και βαθιά στην καρδιά μου,το ήρεμο πρόσωπό της… Άφησα πίσω το καλυβάκι της… εκείνο το μικρό, στολισμένο κουκλόσπιτο… το καταφύγιό μας... Εκεί που ο κόσμος χωρούσε, μέσα σε μόλις λίγα τετραγωνικά... Τα λουλούδια της… που μόνο από τα δικά της χέρια,οι ρίζες γρήγορα, γίνονταν άνθη... Τις μυρωδιές από εκείνη τη μικρή,ταλαιπωρημένη αλλά τόσο όμορφη κουζινίτσα… Εκεί όπου η αγάπη έβραζε μέσα στις μικρές της κατσαρόλες και τάιζε όχι μόνο το σώμα, αλλά και την ψυχή... Γιαγιάκα μου… Νομίζω οι κατσαρολίτσες σου ήταν οι πιο "κοκέτες" σε όλο τον κόσμο…🌷 Μέσα σε όλα αυτά,εκεί που ο πόνος γινόταν σχεδόν ανεκτός,ήρθε ένα ακόμη κενό… Η γατούλα σου δεν ήταν εκεί… Σαν να κατάλαβε…σαν να ένιωσε πως έφυγες για πάντα…και πήρε κι εκείνη τον δρόμο της σιωπής.

Κάπως έτσι αγάπησα τις γάτες κι εγώ… από τα γεννοφάσκια μου… Γιατί η αγάπη δεν διδάσκεται με λόγια… περνάει από καρδιά σε καρδιά… σαν μια άγραφη κληρονομιά... Οι άνθρωποι που φεύγουν δεν επιστρέφουν… δεν τους ακούς… δεν τους αγγίζεις… δεν τους βλέπεις ποτέ ξανά… Μα δεν χάνονται…Μένουν στις αναμνήσεις... Μένουν,στις μυρωδιές,στα αντικείμενα,στις μικρές συνήθειες… Στις σιωπές που γεμίζουν παρουσία… Μένουν μέσα μας… Σαν ένα φως που δεν σβήνει ποτέ...🌈✨🤍 Καλό σου ταξίδι, Βαγγελίτσα μου, εκεί όπου δεν υπάρχει πια πόνος, παρά μόνο γαλήνη…🪻

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους