Υπόθεση Predator Δικαιοσύνη ώρα μηδέν ΑΠΟΨΕΙΣ 05.05.26 10:08 Γράφει ο φίλος Χάρης Βεργούλης* Η ίδια η Εισαγγελία του Αρείου Πάγου πρέπει να αποκαταστήσει τη χαμένη τιμή της Δικαιοσύνης, διότι η οργή...

Πλήρες Κείμενο:

Υπόθεση Predator Δικαιοσύνη ώρα μηδέν ΑΠΟΨΕΙΣ 05.05.26 10:08 Γράφει ο φίλος Χάρης Βεργούλης* Η ίδια η Εισαγγελία του Αρείου Πάγου πρέπει να αποκαταστήσει τη χαμένη τιμή της Δικαιοσύνης, διότι η οργή της κοινωνίας είναι «υπερχειλίζουσα» και το καπάκι του καζανιού μπορεί να εκτιναχθεί. Ι.Η συσσώρευση παράδοξων, ανήκουστων, απίστευτων, απρόσμενων, «πρωτόφαντων» γεγονότων επ’ εσχάτων έχει επηρεάσει τη ζωή, την αντίληψη και την πίστη των πολιτών στους κορυφαίους θεσμούς του Κράτους Δικαίου.

Προσοχή, όχι του Κράτους των Δικαστών, που ούτως ή άλλως είναι εκδοχή λίαν αμφιλεγόμενη και σφόδρα ανυπόστατη. ΙΙ. Πάντως τα γεγονότα που βιώνουμε αποκλείεται να είναι «πρωτόφαντα». Η ελληνική ιστορία έχει περάσει παραπλήσιες εποχές και αν ψάξουμε π.χ. το Βυζάντιο θα βρούμε ανατριχιαστικές ομοιότητες.

Γράφει μεταξύ άλλων ο Προκόπιος («Ανέκδοτα ή Απόκρυφη Ιστορία», Εκδόσεις Αγρα): «Παρ’ όλα αυτά καμιά έρευνα δεν διεξαγόταν για τα εγκλήματα που είχαν γίνει... Καμία δύναμη δεν είχε απομείνει, ούτε νόμου ούτε συμβολαίου, για να διασφαλίσει την τάξη και όλα συνταράχθηκαν από την ολοένα αυξανόμενη κυριαρχία της βίας και το πολίτευμα έμοιαζε πιο πολύ με τυραννίδα, που δεν είχε όμως τουλάχιστον εγκαθιδρυθεί, αλλά κάθε μέρα άλλαζε μορφή και βρισκόταν πάντα στην αρχή.

Ακόμα και οι αποφάσεις των αξιωματούχων έμοιαζαν να λαμβάνονται υπό το καθεστώς του τρόμου από ανθρώπους που το φρόνημά τους είχε καταντήσει δουλικό από τον φόβο ενός ανδρός.

Οι δικαστές, εξάλλου, όταν ήταν να αποφασίσουν για κάποια διένεξη, δεν έβγαζαν απόφαση κατά την κρίση τους για το δίκιο και το νόμιμο, αλλά ανάλογα με τις καλές ή κακές σχέσεις που είχε ο καθένας». Το πορτρέτο που ζωγραφίζει για τον «Μεγάλο» Ιουστινιανό είναι συγκλονιστικό, αλλά αποφεύγω να το παραθέσω διότι ελλοχεύουν κίνδυνοι τόσο για τον γράφοντα όσο και για την «Εφ.Συν.». Οι συνεργάτες του ημετέρου Ηγεμόνος ας αναζητήσουν το πόνημα και ίσως να αναθεωρήσουν τον ενθουσιασμό τους για το χειροκρότημα και μάλιστα όρθιοι! ΙΙΙ. α) Το τρίτο δεκαήμερο του Φεβρουαρίου 2026 που δημοσιεύτηκε η απόφαση του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών για την καταδίκη των ιδιωτών για τις υποκλοπές κ.λπ. σε πολυετείς φυλακίσεις, προέκυψε ότι κάποιος αξιότιμος Τρίμπαλης κατέθεσε ενόρκως πως προσήλθε στην εξεταστική επιτροπή της Βουλής για τις υποκλοπές, αφού προηγουμένως του εγχειρίστηκαν από τους βουλευτές της συμπολίτευσης «έτοιμες» ερωτήσεις και απαντήσεις.

Μέχρι σήμερα η ισταμένη Δικαιοσύνη, δηλαδή ο αρμόδιος εισαγγελέας Πλημμελειοδικών, δεν προέβη στη σύμφωνα με τον νόμο ενέργεια, ήτοι στην κλήση αυτού για «εξηγήσεις» και ενδεχομένως στην ποινική δίωξη αυτού και των συνεργών του κ.λπ. Σημειώνω ότι, σύμφωνα με το άρθρο 27 του Κώδικα Ποινικής Δικονομίας «Ασκηση Ποινικής Δίωξης και ανεξαρτησία της αρχής που την ασκεί», την ποινική δίωξη την ασκεί στο όνομα της πολιτείας ο εισαγγελέας Πλημμελειοδικών.

Μάλιστα στην παράγραφο 2 του αυτού άρθρου 27 του ΚΠΔ λέει: «Τα πρόσωπα που ασκούν την ποινική δίωξη είναι κατά την άσκηση των καθηκόντων τους ανεξάρτητα από κάθε άλλη αρχή, καθώς και από τα Δικαστήρια όπου υπηρετούν». Γνωρίζουν ότι η παράλειψη αυτή συγκροτεί και θεμελιώνει ποινικό αδίκημα (κατάχρηση εξουσίας, άρθρο 238 Π.Κ. σε συνδ. με το άρθρο 9 παρ. 2 του Συντάγματος). β) Σύμφωνα με το σκεπτικό της απόφασης του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών, στη διάρκεια της δίκης προέκυψαν και άλλα πρόσωπα που έπρεπε να διωχθούν για πλημμελήματα ή και για κακουργήματα (κατασκοπεία). Η δικογραφία διαβιβάστηκε στην Εισαγγελία Πρωτοδικών, αρμόδια κατά νόμο, για περαιτέρω έρευνα και άσκηση ποινικών διώξεων.

Αντί αυτών προέκυψε νέα αρχειοθέτηση από τον εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, η οποία δεν είναι έγκλημα, αλλά είναι λάθος και μάλιστα επαναλαμβανόμενο (ιδ. «Εφ.Συν.», 28/4/2026). Ηδη έχει παραγραφεί και ικανός αριθμός αδικημάτων με τη διελκυστίνδα μεταξύ Εισαγγελίας Πρωτοδικών και Αρείου Πάγου.

Επισημαίνω ότι ο εισαγγελέας ΔΕΝ αποφασίζει, αλλά διώκει, προτείνει, παραπέμπει, εκδίδει διατάξεις και όχι αποφάσεις, δηλονότι δεν τέμνει, ούτε δικάζει μια διαφορά.

Αυτό το πράττει το αρμόδιο δικαστήριο, όχι με «πιθανολογήσεις», αλλά με αποδείξεις.

Η ίδια η Εισαγγελία του Αρείου Πάγου πρέπει να αποκαταστήσει τη χαμένη τιμή της Δικαιοσύνης, διότι η οργή της κοινωνίας είναι «υπερχειλίζουσα» και το καπάκι του καζανιού μπορεί να εκτιναχθεί. *Δικηγόρος, τ.γ.γ. ΔΣΘ Το λινκ της δημοσίευσης στα σχόλια.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους