«ΚΑΠΕΤΑΝ ΣΤΕΦΟΣ - Ο Ήρωας Μακεδονομάχος που πέρασε δια πυρός και σιδήρου, συμμετείχε σχεδόν σε κάθε μεγάλη μάχη για την Ελλάδα τον 20ο αιώνα και συντρίφτηκε τέλικα από την άνανδρη προδοσία των...

Πλήρες Κείμενο:

«ΚΑΠΕΤΑΝ ΣΤΕΦΟΣ - Ο Ήρωας Μακεδονομάχος που πέρασε δια πυρός και σιδήρου, συμμετείχε σχεδόν σε κάθε μεγάλη μάχη για την Ελλάδα τον 20ο αιώνα και συντρίφτηκε τέλικα από την άνανδρη προδοσία των Ελλήνων ανταρτών του ΕΛΑΣ»🇬🇷⚔️🛡️ Όλοι σχεδόν έχουν ακούσει τα ονόματα του Βελουχιώτη και του Μπελογιάννη σύμβολα για κάποιους εμμονικούς που ζουν μέσα από την προκάτ ιστορία τους.

Αλλά πόσοι γνωρίζουν άραγε τον Στέφανο Γρηγορίου ή πιο σωστά Καπετάν Στέφο; Έναν άνθρωπο που πέρασε μέσα από κάθε μάχη για την Ελλάδα, πολέμησε εναντίον Οθωμανών, Βούλγαρων, Ιταλών και Γερμανών και τελικά συντρίφτηκε από την άνανδρη προδοσία των ίδιων των Ελλήνων.

Η ζωή του ήταν αδιάκοπος αγώνας για την τιμή, την αφοσίωση και την πατρίδα και η ιστορία του αξίζει να ακουστεί από κάθε Έλληνα.

Στα άγρια και απρόσιτα βουνά της Μακεδονίας, ανάμεσα σε ρεματιές και χωριά που είχαν δει αιώνες μάχης και προδοσίας, γεννήθηκε το 1879 στο Μοναστήρι της Πελαγονίας ένας άνθρωπος που θα ζούσε τη ζωή του με το τουφέκι στο χέρι και την Ελλάδα στην καρδιά. Ο Στέφανος Γρηγορίου, γνωστός σε όλους ως Καπετάν Στέφος, ήταν η προσωποποίηση της αφοσίωσης, της ανδρείας και της τιμής.

Από τα πρώτα του βήματα στη ζωή, η μοίρα τον καλούσε στην πάλη.

Ο προπάππους του είχε γίνει μέλος της Φιλικής Εταιρείας, ο πατέρας του αγωνίστηκε για την ελευθερία, και εκείνος θα γινόταν μακεδονομάχος, υπερασπιστής του ελληνισμού απέναντι σε Οθωμανούς, Βούλγαρους κομιτατζήδες και ληστές.

Δεν κρύφτηκε ποτέ.

Πάντα στην πρώτη γραμμή, καθοδηγώντας άντρες, εμπνέοντας χωριά, σώζοντας αθώους από τη βία και τιμωρώντας με αυστηρότητα όσους πρόδιδαν. Στους Βαλκανικούς Πολέμους ήταν πρώτος στα πεδία των μαχών, απελευθερώνοντας χωριά πριν ακόμα φτάσουν οι επίσημοι στρατοί. Στον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο και τον Μεσοπόλεμο, η φήμη του μεγάλωνε, τόσο για το θάρρος όσο και για την αποφασιστικότητά του.

Μαζί με τη Ρωσίδα σύζυγό του, Ευδοκία,η οποία πολεμούσε σαν υπαρχηγός, δίπλα του και μπροστά από τους άντρες του.

Το όνομα Στέφος ήταν συνώνυμο της τιμής και της αφοσίωσης στην πατρίδα.

Κατά την Κατοχή, ο Καπετάν Στέφος δεν έμεινε άπραγος.

Είχε καταφύγει στη Βλάστη, καθώς στη Φλώρινα είχε φυλακιστεί από τους Γερμανούς.

Παρά την προχωρημένη ηλικία του, πάνω από 60 ετών συγκρότησε ένα μικρό σώμα με τη συμμετοχή του γιου του, Επαμεινώνδα, νεαρού φοιτητή της Σχολής Ευελπίδων, και συμμετείχε στη μάχη του Φαρδύκαμπου κοντά στη Σιάτιστα, όπου διακρίθηκαν για την ανδρεία τους.

Το 1943, μετά από διαπραγματεύσεις με αντάρτες του ΕΑΜ, συμφώνησε να παραδώσει τους άνδρες του και τον γιο του στον ΕΛΑΣ, ενώ ο ίδιος θα αποσυρόταν λόγω ηλικίας.

Πίστεψε στους συναγωνιστές του, πίστεψε στην τιμή και στην κοινή αγάπη για την πατρίδα.

Στις 24 Μαρτίου, στο Σισάνι Βοΐου, τον περίμενε η πιο άνανδρη προδοσία.

Οι ίδιοι Έλληνες που υποτίθεται ότι πολεμούσαν για την ελευθερία τον αιφνιδίασαν και τον ξυλοκόπησαν με πέτρες και ξύλα μέχρι θανάτου.

Την επόμενη μέρα, τον ίδιο φρικτό θάνατο βρήκε και ο γιος του, Επαμεινώνδας σε ηλικία μόλις 22 ετών.

Οι δράστες προσπάθησαν να καλύψουν το έγκλημα με ψεύτικες δικαιολογίες και τα γνωστά φουμαρά τους για ακόμη μια φορά,ισχυρίστηκαν ότι ο Καπετάν Στέφος πρόδωσε τον Γεώργιο Μόδη στους Γερμανούς ή ότι η δράση του ήταν «εχθρική προς τον λαό». Όσοι γνώριζαν όμως την ιστορία του ήξεραν ότι δεν υπήρξε ποτέ άνθρωπος πιο αφοσιωμένος στην πατρίδα, πιο γενναίος και έντιμος.

Δεν κατάφεραν να τον λυγίσουν ούτε οι Οθωμανοί, ούτε οι Βούλγαροι κομιτατζήδες, ούτε οι ληστές και οι Τσάμηδες, ούτε οι Ιταλοί και οι Γερμανοί κατακτητές,πέρασε μέσα από τις 🔥 τους, ξεπέρασε τα 🗡️ και τις σφαίρες τους, γλίτωσε από τα δόλια σχέδιά τους και τις αδίστακτες μάχες τους.

Όμως όταν πίστεψε στους Έλληνες "συναγωνιστές" του, εκείνοι που υποτίθεται ότι πολεμούσαν για την ελευθερία και την πατρίδα, ήταν οι μόνοι που τον πρόδωσαν. Ο Καπετάν Στέφος έζησε πολέμους και επιβίωσε από κάθε ξένο εχθρό.

Τον θάνατό του όμως τον αποφάσισαν εκείνοι που θα έπρεπε να τον τιμούν, οι ίδιοι Έλληνες που επέλεξαν τον δόλο αντί για την τιμή.Πριν το καλοκαίρι του 1943, πολύ πριν η χώρα βυθιστεί στον εμφύλιο, η Ελλάδα έχασε έναν ήρωα που η ιστορία του παραμένει φάρος τιμής, γενναιότητας αλλά και μιας αβάσταχτης προδοσίας.. ✍ Στυλ. Καβάζης

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους