Original Post

Πλήρες Κείμενο:

«Όποιος θέλει πραγματικά, βρίσκει τον τρόπο. Όποιος δεν μπορεί, βρίσκει τη δικαιολογία.» Δεν είναι μια φράση για να κρίνει ανθρώπους.

Είναι μια φράση για να ξεχωρίζει την επιθυμία από την απόφαση.

Γιατί στη σχέση, στην ατομική αλλαγή, στη θεραπεία, στη ζωή την ίδια… πολλοί λένε: «Θέλω να αλλάξει αυτό.» «Θέλω να σωθεί η σχέση.» «Θέλω να σταματήσουμε να πονάμε.» «Θέλω να βρω ξανά τον εαυτό μου.» «Θέλω να κάνουμε κάτι πριν είναι αργά.» Αλλά όταν έρχεται η στιγμή της πράξης, ξαφνικά εμφανίζεται πάντα κάτι.

Δεν είναι η σωστή στιγμή.

Δεν υπάρχουν χρήματα.

Δεν υπάρχει χρόνος.

Δεν είναι έτοιμο το άλλο άτομο.

Δεν ξέρουμε αν αξίζει.

Δεν ξέρουμε αν θα βοηθήσει.

Δεν ξέρουμε αν θα τα καταφέρουμε.

Και έτσι η ζωή περνάει.

Η σχέση φθείρεται.

Η απόσταση μεγαλώνει.

Η εμπιστοσύνη χάνεται.

Το σώμα κουράζεται.

Η ψυχή συνηθίζει να επιβιώνει.

Και μετά αναρωτιόμαστε: «Πώς φτάσαμε ως εδώ;» Η απάντηση πολλές φορές δεν είναι επειδή δεν υπήρχε αγάπη.

Είναι επειδή υπήρχε αναβολή.

Και η αναβολή, όταν επαναλαμβάνεται αρκετά, κάποια στιγμή γίνεται επιλογή.

Αυτό είναι δύσκολο να το ακούσει κάποιος.

Αλλά είναι αλήθεια.

Στην πραγματική θεραπευτική αλλαγή, δεν αρκεί να πονάς.

Δεν αρκεί να λες ότι θέλεις.

Δεν αρκεί να συγκινείσαι με ένα κείμενο.

Δεν αρκεί να αναγνωρίζεις το πρόβλημα.

Η αλλαγή ξεκινά όταν αναλαμβάνεις ευθύνη.

Όταν λες: «Δεν θα περιμένω άλλο να αλλάξουν όλα μόνα τους.» «Δεν θα κρυφτώ άλλο πίσω από το “δεν μπορώ”.» «Δεν θα αφήσω τη σχέση μου, τον εαυτό μου ή τη ζωή μου στην τύχη.» «Θα κάνω αυτό που χρειάζεται, όχι μόνο αυτό που με βολεύει.» Γιατί η αλήθεια είναι αυτή: Όποιος θέλει πραγματικά, δεν βρίσκει πάντα εύκολο δρόμο.

Βρίσκει όμως έναν τρόπο.

Μπορεί να δυσκολευτεί.

Μπορεί να φοβηθεί.

Μπορεί να χρειαστεί να οργανωθεί.

Μπορεί να χρειαστεί να βάλει προτεραιότητες.

Μπορεί να χρειαστεί να ζητήσει βοήθεια.

Αλλά δεν μένει ακίνητο μέσα στην ίδια ιστορία, περιμένοντας να αλλάξει το τέλος χωρίς να αλλάξει η στάση.

Και αυτό είναι ένα από τα πιο καθαρά σημάδια ετοιμότητας.

Όχι τα μεγάλα λόγια.

Όχι οι έντονες δηλώσεις.

Όχι το δράμα.

Όχι η απελπισία.

Η πράξη.

Η συνέπεια.

Η τήρηση του πλαισίου.

Η ανάληψη ευθύνης.

Η απόφαση να εμφανιστείς πραγματικά στη διαδικασία. Στην Ατομική Καθοδήγηση και στη Θεραπεία Ζεύγους δεν δουλεύουμε με τη φαντασίωση της αλλαγής.

Δουλεύουμε με ανθρώπους που είναι έτοιμοι να τη συναντήσουν.

Με ανθρώπους που καταλαβαίνουν ότι η βοήθεια δεν λειτουργεί μαγικά.

Λειτουργεί όταν υπάρχει συνεργασία.

Λειτουργεί όταν υπάρχει δέσμευση.

Λειτουργεί όταν υπάρχει πλαίσιο.

Λειτουργεί όταν υπάρχει η ειλικρινής απόφαση: «Είμαι εδώ.

Θέλω να δω καθαρά.

Θέλω να μάθω.

Θέλω να δουλέψω.

Θέλω να αλλάξω ό,τι περνάει από το δικό μου μέρος.» Αν αυτό σε ενοχλεί, ίσως δεν είναι ακόμα η στιγμή.

Αν αυτό σε ταρακουνά, ίσως κάτι μέσα σου αρχίζει να ξυπνά.

Αν αυτό σε ανακουφίζει, τότε πιθανόν ήδη ξέρεις ότι η αλλαγή δεν ξεκινά με άλλη μια δικαιολογία.

Ξεκινά με μία απόφαση.

Και από εκεί αρχίζει η Αγάπη στην Πράξη. — Αντώνης Γκλιόγκος Σύμβουλος Συντροφικών Σχέσεων & Ζευγαριών Αφηγηματικός Ψυχοθεραπευτής Θεραπευτής Ζεύγους και Οικογένειας Δημιουργός της Μεθόδου «Αγάπη στην Πράξη – Σχέσεις για να περνάμε καλύτερα»

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους