Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Ο Σταυρός που ξεσκέπασε τον Κόσμο: Πώς ένας αγνωστικιστής διανοούμενος βρήκε τον Θεό ερευνώντας τη βία ​Ο Θεός έχει αναρίθμητους τρόπους να προσεγγίζει τις καρδιές των ανθρώπων.

Κάποιους τους καλεί μέσα από την ησυχία της προσευχής, άλλους μέσα από τον πόνο, και κάποιους —όπως τον σπουδαίο Γάλλο στοχαστή Ρενέ Ζιράρ— τους ελκύει κοντά Του μέσα από την ίδια την αναζήτηση της επιστημονικής και ιστορικής αλήθειας. ​Ο Ζιράρ δεν ξεκίνησε την ακαδημαϊκή του πορεία ως πιστός.

Ήταν ένας κοσμικός, αγνωστικιστής ερευνητής στα μέσα του 20ού αιώνα, χωρίς καμία απολύτως θεολογική πρόθεση.

Μελετούσε την κλασική λογοτεχνία και τους αρχαίους μύθους προσπαθώντας να κατανοήσει την ανθρώπινη συμπεριφορά.

Και όμως, μέσα από αυτή την αυστηρά κοσμική έρευνα, ήρθε αντιμέτωπος με μια αλήθεια τόσο συγκλονιστική, που το 1959 τον οδήγησε να παραδοθεί στην αγκαλιά του Χριστού και να ασπαστεί τον Καθολικισμό.

Ανακάλυψε πως αυτό που η επιστήμη πάσχιζε να εξηγήσει, το Ευαγγέλιο το είχε ήδη αποκαλύψει. ​Η πλάνη της επιθυμίας και η ρίζα της αμαρτίας ​Πόσο συχνά πιστεύουμε ότι οι επιθυμίες μας είναι δικές μας; Ο Ζιράρ παρατήρησε ότι, μετά την Πτώση, ο άνθρωπος έχασε τον φυσικό του προσανατολισμό προς τον Θεό.

Έτσι, άρχισε να κοιτάζει τον συνάνθρωπό του για να βρει νόημα. ​Όπως έγραψε ο ίδιος: «Ο άνθρωπος είναι το ον που δεν γνωρίζει τι να επιθυμήσει και στρέφεται στους άλλους για να αποφασίσει.

Επιθυμούμε αυτό που επιθυμούν οι άλλοι». ​Αυτό που ο Ζιράρ ονόμασε «Μιμητική Επιθυμία», εμείς οι πιστοί το αναγνωρίζουμε ως την αρχέγονη αμαρτία της πλεονεξίας και του φθόνου.

Όταν θέλουμε αυτό που έχει ο αδελφός μας, γεννιέται ο ανταγωνισμός.

Και όταν αυτός ο ανταγωνισμός μολύνει ολόκληρη την κοινωνία, οι άνθρωποι στρέφονται ο ένας εναντίον του άλλου.

Είναι ακριβώς αυτό που περιγράφει ο Απόστολος Ιάκωβος: «Από πού προέρχονται οι πόλεμοι και οι μάχες ανάμεσά σας; Δεν προέρχονται από τα πάθη σας, που στρατεύονται μέσα στα μέλη σας;» (Ιακ. 4:1). ​Η ψεύτικη ειρήνη του Αποδιοπομπαίου Τράγου ​Τι κάνει, λοιπόν, ο κόσμος χωρίς τον Θεό όταν φτάνει στα πρόθυρα της αλληλοεξόντωσης; Δεν μετανοεί.

Αντίθετα, ψάχνει κάποιον να κατηγορήσει. ​Ο Ζιράρ ανακάλυψε τον ανατριχιαστικό μηχανισμό του «Αποδιοπομπαίου Τράγου». Για να εκτονωθεί η οργή του πλήθους, η κοινωνία ενώνεται εναντίον ενός θύματος.

Το συκοφαντούν, το περιθωριοποιούν και τελικά το εξοντώνουν. «Η βία όλων εναντίον όλων μετατρέπεται σε βία όλων εναντίον ενός», διαπίστωσε. ​Όταν το θύμα πεθαίνει, το πλήθος νιώθει μια ξαφνική, δαιμονική ανακούφιση.

Η τάξη αποκαθίσταται.

Και το πιο τραγικό; Οι παγανιστικές κοινωνίες ονόμασαν αυτή τη δολοφονία «ιερή». Πίστεψαν ότι έκαναν το θέλημα των θεών τους.

Σε όλους τους αρχαίους μύθους, το θύμα θεωρείται πάντοτε ένοχο, γιατί οι μύθοι γράφονται πάντα από την πλευρά των διωκτών. ​Το Ευαγγέλιο: Η μοναδική αλήθεια που σώζει ​Εδώ είναι που ο Ζιράρ, διαβάζοντας τη Βίβλο, λύγισε μπροστά στο μεγαλείο της Θείας Αποκάλυψης.

Αντιλήφθηκε ότι η Ιουδαιοχριστιανική παράδοση είναι η μόνη στην ανθρώπινη ιστορία που παίρνει το μέρος του θύματος. ​Όταν έφτασε στα Ευαγγέλια, είδε την απόλυτη ανατροπή.

Στο πρόσωπο του Ιησού Χριστού έχουμε τον τέλειο Αμνό, το απόλυτα αθώο θύμα.

Ο όχλος μαζεύεται και φωνάζει «Σταύρωσον αυτόν!», νομίζοντας ότι κάνει το σωστό.

Αλλά αυτή τη φορά, το Ευαγγέλιο σκίζει το πέπλο της ψευδαίσθησης και μας λέει την αλήθεια: Ο όχλος έχει άδικο.

Το θύμα είναι αθώο. ​Όπως έγραψε χαρακτηριστικά ο Ζιράρ μετά τη μεταστροφή του: «Στα Ευαγγέλια, για πρώτη φορά στην ιστορία, ο μηχανισμός του αποδιοπομπαίου τράγου αποκαλύπτεται ως αυτό που πραγματικά είναι: μια δολοφονική απάτη. Ο Χριστός είναι το απόλυτο αθώο θύμα που αρνείται να ανταποδώσει τη βία, ξεσκεπάζοντας το ψέμα του όχλου.» ​Τι σημαίνει αυτό για εμάς σήμερα; ​Η πορεία του Ρενέ Ζιράρ μας υπενθυμίζει τον θησαυρό της πίστης μας. Ο Σταυρός του Χριστού δεν μας χάρισε μόνο την αιώνια σωτηρία, αλλά φώτισε και το σκοτάδι της ανθρώπινης ιστορίας.

Μας αφαίρεσε για πάντα τη δικαιολογία του να μισούμε ομαδικά. ​Στις μέρες μας, βλέπουμε τον μηχανισμό του αποδιοπομπαίου τράγου να ζει και να βασιλεύει στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, στις πολιτικές αντιπαραθέσεις, στην κουλτούρα της «ακύρωσης» (cancel culture). Το πλήθος διψάει ακόμα για θύματα για να νιώσει δίκαιο. ​Ως Χριστιανοί, το έργο του Ζιράρ (και πρωτίστως ο λόγος του Κυρίου) μας καλεί σε μεγάλη εγρήγορση: Ας μην ενώνουμε ποτέ τη φωνή μας με τον όχλο που λιθοβολεί.

Είμαστε μαθητές Εκείνου που στάθηκε απέναντι στον όχλο, Εκείνου που συγχώρεσε τους σταυρωτές Του. Ο κόσμος σώζεται μόνο με την αγάπη και τη θυσία, ποτέ με τη βία. Θανάσης @topfans

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους