Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Ένα κράτος με δημοκρατικό πολίτευμα, για να λειτουργήσει σωστά, πρέπει οι εξουσίες να είναι διακριτές μεταξύ τους.

Να αποκλείεται δηλαδή, η ανάληψη και άσκηση εξουσίας έξω από τη σφαίρα αρμοδιοτήτων της κάθε μιας από τις τρεις εξουσίες(νομοθετική, εκτελεστική, δικαστική). Στην Ελλάδα, που λειτουργεί σε καθεστώς κολοβής Δημοκρατίας, φυσικά και δεν υπάρχει διάκριση ή μάλλον σύγκρουση, αφού η εκτελεστική εξουσία(κυβέρνηση) ουσιαστικά ελέγχει όλες τις άλλες.. Τούτο γιατί επικρατεί σκληρή κομματική πειθαρχεία, η οποία καταστρατηγεί το σύνταγμα και το ελεύθερο που έχουν οι βουλευτές, όσον αφορά την ψήφιση και έκφραση γνώμης.

Ενώ παράλληλα, νόμοι ψηφίζονται με εκατοντάδες άσχετες τροπολογίες, ενίοτε μέσα σε λίγες ώρες(καμιά φορά νύχτα), χωρίς επαρκή κοινοβουλευτική συζήτηση, παρακάμπτοντας ουσιαστικά τον ρόλο της Βουλής ως νομοθετικού σώματος και ελέγχου.

Παράλληλα, η κυβέρνηση ορίζει την ηγεσία των ανωτάτων δικαστών(Άρειο πάγο, ΣΤΕ, ελεγκτικό συνέδριο), όπως και των ανεξαρτήτων αρχών, οπότε και ως βλέπουμε όλες οι εξουσίες, ουσιαστικά εκπορεύονται από τον πρωθυπουργό- έναν δυνάμει βασιλιά.

Η υπόθεση predator και ο τρόπος που την χειρίστηκε ο εισαγγελέας του Αρείου πάγου, ήρθε να δημιουργήσει ευλόγως σκέψεις, σε μερίδα του πολιτικού συστήματος, για έλεγχο της δικαιοσύνης.

Αλλά και στον απλό λαό, ο οποίος βλέπει τελεσίδικες καταδίκες, να αναιρούνται, στον Άρειο πάγο ή να μαθαίνει για προσπάθειες επιρροής σε αυτόν, ακόμα και για σκάνδαλα όπως του #ΟΠΕΚΕΠΕ και προσωπικές υποθέσεις πολιτικών προσώπων, τα οποία κρύβονται ή θολώνουν τα νερά, με διάφορους αργυρώνητους δημοσιογραφούντες, όντας οι ίδιοι αλλά και όσοι τους προστατεύουν ή κρατούν δίπλα τους, απολύτως κυνικοί και μεθυσμένοι για εξουσία και προσωπικό πλουτισμό, αρνούμενοι να αντιληφθούν το βάρος της πολιτικής και ηθικής απαξίας που φέρουν.

Αν ποτέ διαβάσετε για σύγκρουση εξουσιών, αυτό είναι λάθος, αφού δεν έχουμε σύγκρουση αλλά υπερσυγκέντρωση, εξουσιών, σε ένα πρόσωπο, το οποίο ελέγχει απόλυτα τους… Αρμούς της εξουσίας.. Μα θα με ρωτήσει κάποιος, δεν έχεις εμπιστοσύνη στην δικαιοσύνη; φυσικά και έχω, όμως επειδή και οι δικαστές είναι άνθρωποι, όπως σε όλα τα επαγγέλματα, έτσι και σε αυτό, υπάρχουν καλοί και κακοί και όταν κάποιος τοποθετείται σε μια θέση, από τον απόλυτο μονάρχη, τότε ευλόγως δημιουργείται και το ερώτημα: Δεν θα κάνει ο,τι αυτός του πει; Αυτά τα ζητήματα, αν και εμείς οι Έλληνες τα έχουμε θέσει από την εποχή του Ομήρου, παρολαταυτα, φαίνεται δεν μαθαίνουμε και η εξουσία συμπεριφέρεται σαν τους μνηστήρες στο ανάκτορο του Οδυσσέα.. Εκεί βλέπουμε πως, υπάρχει νόμιμο πλαίσιο (σκήπτρο–Σύνταγμα), υπάρχει συνέλευση (Βουλή–αγορή), αλλά οι μνηστήρες (πελατειακά δίκτυα, συγκεντρωτισμός, κομματική πειθαρχία) κατοικούν ανενόχλητοι στο ανάκτορο - έως ότου εμφανιστεί ο Οδυσσέας, ο οποίος βάζει τα πράγματα σε τάξη, ξεκινώντας με τον Αντίνοο. οπότε ένα ακόμα ερώτημα είναι.. Πρέπει να οδηγούμαστε σε τέτοιες καταστάσεις λόγω απληστίας ή το πολιτικό σύστημα και προσωπικό που το απαρτίζει, να φροντίζει ώστε να μην φτάνουμε εκεί και οι εξουσίες και θεσμοί, να είναι διακριτοί, ώστε να αποκτήσουμε επιτέλους κράτος;

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους