Original Post

Πλήρες Κείμενο:

ΚΛΙΚ ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΔΕΙΤΕ ΕΝΑΝ ΒΥΖΑΝΤΙΝΟ ΠΥΡΓΟ ΣΤΟ ΗΡΑΚΛΕΙΟ ΜΕΣΑ ΣΕ ΜΑΓΑΖΙ.

Είχα ξαναμπεί το 2021 που ήταν κλάμπ,μετά έκλεισε και δεν μπορούσα να μπώ να κάνω περισσότερο ρεπορτάζ,σήμερα βρήκα τον νέο ενοικιαστή του χώρου Ο γιατρός πρόθυμα με οδήγησε στον μέσα χώρο όπου και είναι ο επιβλητικός για μένα βυζαντινός πύργος,κομμάτι του.!!! Το 1993 εντοπίστηκαν τα αρχιτεκτονικά λείψανα ενός ακόμη πύργου, ο οποίος ανήκε στο βορειοδυτικό χερσαίο τμήμα της βυζαντινής οχύρωσης.

Το επάνω τμήμα του κορμού του είχε κατεδαφιστεί ενώ το υπόλοιπο τμήμα της κατασκευής είχε καταχωθεί.

Το καταχωμένο τμήμα σώζεται κάτω ακριβώς από τον αύλειο χώρο του νεοκλασικού κτηρίου Περίδου, που βρίσκεται στη βορειοδυτική κατάληξη της οδού Χάνδακος.

Το δυτικό τμήμα του πύργου, εκείνο δηλαδή που αποτελούσε την εξωτερική του παρειά, βρίσκεται κάτω από την ανατολική πλευρά του νεοκλασικού κτηρίου, ενώ το προς το εσωτερικό της οχύρωσης ανατολικό τμήμα του φθάνει έως την οδό Χάνδακος.

Η μορφή του δεν διαφέρει απο εκείνη των άλλων πύργων του βυζαντινού τείχους, οι οποίοι έχουν εντοπιστεί στη νότια πλευρά της βυζαντινής περιμέτρου.

Η κάτοψη του πύργου έχει σχήμα παραλληλογράμμου με τοιχώματα πάχους 2.50 μ. Το μήκος της δυτικής πλευράς εσωτερικά είναι 3.13 μ. ενώ εξωτερικά 8,13 μ. Σώζεται όλο το κάτω τμήμα της κατασκευής, δηλαδή το δάπεδο του πύργου και τμήμα από τον κορμό του, που φτάνει, σχεδόν, έως τη στάθμη του δρόμου όπως αυτή έχει διαμορφωθεί σήμερα.

Πρόκειται για ιδιαίτερα σημαντικό εύρημα που έδωσε πληροφορίες τόσο για τον τρόπο κατάληξης του δυτικού τμήματος του βυζαντινού περιβόλου στη θάλασσα όσο και για τον τρόπο κατασκευής των βυζαντινών πύργων: σε ύψος 2,65 μ. από το δάπεδο του πύργου διατηρούνται στην τοιχοποιία της κατασκευής οι "φωλιές", οι θέσεις, δηλαδή, όπου είχαν στηριχθεί τα ξύλινα δοκάρια του δαπέδου του πρώτου πατώματος.

Τέλος, τα υλικά και ο τρόπος δόμησης του πύργου αυτού είναι απολύτως όμοια με εκείνα των πύργων που έχουν εντοπιστεί στο νότιο τμήμα του φρουρίου. ΑΛΛΑ ΣΗΜΕΙΑ ΤΟΥ ΒΥΖΑΝΤΙΝΟΥ ΤΕΙΧΟΥΣ ΠΟΥ ΣΑΣ ΕΧΩ ΔΕΙΞΕΙ ΑΡΚΕΤΕΣ ΦΟΡΕΣ.

Στο, επαρκώς ερευνημένο, νοτιοανατολικό τμήμα ήμα της της περιμέτρου, νότια της οδού Δαιδάλου, τα επί μέρους κατασκευαστικά στοιχεία έχουν ουν τα εξής μεγέθη: α) Κατά μήκος της οδού Δαιδάλου, σε επαφή με το προς νου νότον όριό της και σε βάθος 5,0 έως 5,60 μ. από τη σημερινή στάθμη του δρόμου, σώζεται κατασκευη που λειτουργούσε ως βάση των ευθυγραμμων τμημάτων του τείχους. ται η λίθινη Η βάση σώζεται σε ύψος ενός ή περισσότερων δόμων και έχει πλάτος 2,10 έως 2,50 μ. Για την κατασκευή της έχει χρησιμοποιηθεί δομικό υλικό σε δεύτερη χρήση.

Πρόκειται για αρχιτεκτονικά μέλη τα οποία φέρουν τόρμους και κυμάτια και προέρχονται προφανώς απο αρχαίο δημόσιο κτήριο, ίσως της κλασικής εποχής.

Επειδή οι λίθοι είναι ευμεγέθεις δεν θα πρέπει να μεταφέρθηκαν απο μακριά.

Αντίθετα, θα πρέπει να προέρχονται απο κτήριο που βρισκόταν σε κοντινή απόσταση βόρεια από το τείχος.

Τη λίθινη αυτή κατασκευή ο Νικόλαος Πλάτων αναγνώρισε ως τη βάση του, προγενέστερου, αραβικού τείχους. 6) Τα ευθύγραμμα τμήματα του τείχους, τα οποία είχαν κατασκευαστεί ανάμεσα στους πύργους, έχουν μήκος που κυμαίνεται απο 21,0 έως 22,0 μ. γ) Οι πύργοι προβάλλουν προς την εξωτερική πλευρά συνήθως κατά 5,10 έως 5,60 μ. και έχουν συνολικό πλάτος 6,80 έως 7,20 μ.. Το 1948, κατά τη διάρκεια εκσκαφών που έφτασαν σε μεγάλο βάθος για τη θεμελίωση του κινηματογράφου "Απόλλων" στη Δικαιοσύνης, αποκαλύφθηκαν, για πρώτη φορά, τα στοιχεία που επιβεβαίωναν την άποψη ότι η οχύρωση της δεύτερης βυζαντινής περιόδου δεν είχε καταστραφεί αλλά είχε μετασκευαστεί σε μεταγενέστερες εποχές και ότι τμήματά της θα έπρεπε να αναζητηθούν ενσωματωμένα στην παλαιά ενετική οχύρωση.

Τα στοιχεία αυτά αποτύπωσε και μελέτησε πρώτος ο καθηγητής Νικόλαος Πλάτων, ενώ, στη συνέχεια, νεώτερες έρευνες των υπηρεσιών του Υπουργείου Πολιτισμού στο νοτιοανατολικό τμήμα του οχυρού περιβόλου, απο την Πλατεία Ελ. Βενιζέλου (Λιοντάρια) έως την πλατεία Ελευθερίας (Τρεις Καμάρες), επιβεβαίωσαν τα αρχικά συμπεράσματα.

Έτσι έγινε σαφές ότι το λεγόμενο, έως τότε, "αραβικό” τείχος, το οποίο ο Ξανθουδίδης θεωρούσε γενουατικό ή βενετικό, ανήκε στη δεύτερη βυζαντινή περίοδο.

Το τείχος αυτό, που είχε πύργους και ενδιάμεσα ευθύγραμμα τμήματα, μετασκευάστηκε από τους Βενετούς κατά το τέλος του 15ου αι., ** Χρυσούλα Τζομπανάκη.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους