Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Το Μπιλμπάο είναι μια πόλη που ζει και αναπνέει για το ποδόσφαιρο.

Εκτός της τεράστιας ιστορίας της Αθλέτικ και αυτών που πρεσβεύει για τη Χώρα των Βάσκων, όντας η τελευταία σύγχρονη -και επαγγελματική- ομάδα που στέκεται πιστή στις αξίες της -και αντιστέκεται- γεμίζοντας περηφάνια τους οπαδούς της, ο κόσμος της περιοχής λατρεύει το άθλημα ως αυτό που είναι πραγματικά.

Ένα υπέροχο και πανέμορφο σπορ που βγάζει στον καθένα που το ζει, είτε ως παίκτης και προπονητής είτε ως φίλαθλος και ορκισμένος οπαδός, πολλά συναισθήματα.

Ευχάριστα και δυσάρεστα.

Το ποδόσφαιρο άλλωστε είναι μια μικρογραφία της ζωής, και ως τέτοιο, περικλείει τα πάντα.

Όλα αυτά τα συναισθήματα που μπορεί να νιώσει κάποιος μέσα σε ένα 24ώρο, μπορεί να τα βιώσει σε μόλις 90 λεπτά ενός ποδοσφαιρικού αγώνα. Η Αθλέτικ Μπιλμπάο (Athletic Club) αποτελεί έναν από τους πιο ιστορικούς και ιδιαίτερους συλλόγους παγκοσμίως, κυρίως λόγω της αυστηρής πολιτικής της να χρησιμοποιεί αποκλειστικά παίκτες που έχουν γεννηθεί ή ανατραπεί ποδοσφαιρικά στη Χώρα των Βάσκων.

Αποτελεί ένα ποδοσφαιρικό παράδειγμα που συνδυάζει την υψηλού επιπέδου ανταγωνιστικότητα με την αφοσίωση στην τοπική κουλτούρα και την παράδοση. Η Αθλέτικ είναι μία από τις μόλις τρεις ομάδες (μαζί με τη Ρεάλ Μαδρίτης και την Μπαρτσελόνα) που δεν έχουν υποβιβαστεί ποτέ από την πρώτη κατηγορία του ισπανικού πρωταθλήματος.

Είναι το ποδοσφαιρικό καμάρι των Βάσκων κι ένας σύλλογος στενά δεμένος με τον βασκικό εθνικισμό.

Είναι μία από τις κορυφαίες ομάδες της Ισπανίας, με 8 πρωταθλήματα και 24 κύπελλα, αλλά χωρίς διακρίσεις στην Ευρώπη.

Ιδρύθηκε επίσημα το 1898 από Βάσκους φοιτητές που επέστρεφαν από την Αγγλία, γεγονός που εξηγεί τη χρήση της αγγλικής λέξης "Athletic" αντί του ισπανικού "Atletico". Το 1903 απορρόφησε την Bilbao Football Club (που είχαν ιδρύσει Άγγλοι εργάτες των ναυπηγείων) σχηματίζοντας τον σύλλογο όπως τον ξέρουμε σήμερα.

Αρχικά φορούσε μπλε και λευκά, αλλά από το 1910 μέχρι σήμερα τα χρώματα της Αθλέτικ είναι το κόκκινο και το άσπρο, εξου και το προσωνύμιο «Ροχιμπλάνκος» (Ερυθρόλευκοι). Το κύριο προσωνύμιο της Αθλέτικ Μπιλμπάο είναι «Τα Λιοντάρια» (Los Leones), το οποίο προέρχεται από το γήπεδό της, το «Σαν Μαμές». Το όνομα «Λιοντάρια» σχετίζεται με τον Άγιο Μάμα (San Mamés), ο οποίος σύμφωνα με τη χριστιανική παράδοση ρίχτηκε στα λιοντάρια από τους Ρωμαίους, αλλά εκείνα αρνήθηκαν να τον φάνε, και το γήπεδο της ομάδας είναι χτισμένο κοντά σε εκκλησία που είναι αφιερωμένη σε αυτόν. Το San Mamés (Σαν Μαμές), το οποίο θεωρείται ένας από τους πιο σύγχρονους και εμβληματικούς «ναούς» του ποδοσφαίρου στην Ισπανία, είναι γνωστό και ως La Catedral – Ο Καθεδρικός.

Η χωρητικότητα του είναι 53.289 θέσεις, γεγονός που το καθιστά το μεγαλύτερο στάδιο στη Χώρα των Βάσκων.

Το νέο στάδιο εγκαινιάστηκε στις 16 Σεπτεμβρίου 2013, αντικαθιστώντας το παλιό ιστορικό Σαν Μαμές (1913-2013). Ο ποδοσφαιριστής θρύλος της Μπιλμπάο, είναι ο Αρανθάρντι.

Γεννήθηκε το 1892 στο Μπιλμπάο και είχε το προνόμιο να είναι ο γιος του δημάρχου της πόλης και ανιψιός του σπουδαίου Μιγκέλ ντε Ουναμούνο, σπουδαίου ποιητή, συγγραφέα και φιλόσοφου της εποχής. Ο Αρανθάρντι βέβαια, από πολύ μικρός, δεν έδειξε ιδιαίτερη αγάπη για το διάβασμα και προτιμούσε να περνά τον ελεύθερο χρόνο του στα μέρη που σύχναζαν και έπαιζαν ποδόσφαιρο οι Βρετανοί εργάτες της περιοχής.

Πολύ γρήγορα μάλιστα, ξεκίνησε να παίζει ποδόσφαιρο μαζί τους, προσπαθώντας να ξεπατικώσει τις περίτεχνες ενέργειές τους.

Τότε ήταν που του κόλλησαν και το παρατσούκλι που τον ακολούθησε όλα τα χρόνια που έπαιξε ποδόσφαιρο.

Το ύψος του (που μετά βίας έφτανε το 1.50), σε συνδυασμό με το πολύ αδύνατο σώμα του, και την εξαιρετική του τεχνική, ήταν αυτά που έκαναν τους συμπαίκτες του να τον ονομάσουν «Πιτσίτσι» που σημαίνει «μικρή πάπια». Ο Πιτσίτσι, ήταν ο πρώτος σπουδαίος σούπερ σταρ, ολόκληρου του Ισπανικού ποδοσφαίρου, με εκατοντάδες ανθρώπους να τον ακολουθούν όπου κι αν έπαιζε ποδόσφαιρο.

Με τον καιρό έγινε ακόμα πιο γνωστός, και αγαπητός, λόγω και της λευκής μπαντάνας που φορούσε στο κεφάλι, όταν έπαιζε ποδόσφαιρο. Ο Pichichi υπήρξε ο πρώτος μεγάλος σκόρερ της ομάδας και του ισπανικού ποδοσφαίρου, και προς τιμήν του το βραβείο του πρώτου σκόρερ της La Liga φέρει μέχρι σήμερα το όνομά του.

Πέθανε πρόωρα σε ηλικία 29 ετών, αλλά παρέμεινε το απόλυτο σύμβολο του συλλόγου και της βασκικής ποδοσφαιρικής κουλτούρας.

Υπάρχει η παράδοση κάθε ομάδα που επισκέπτεται για πρώτη φορά το γήπεδο της Αθλέτικ να αφήνει ένα μπουκέτο λουλούδια στην προτομή του, η οποία βρίσκεται στο στάδιο. Ο Ερνέστο Βαλβέρδε (Ernesto Valverde) είναι ένας από τους πιο σεβαστούς Ισπανούς προπονητές ποδοσφαίρου, αποτελώντας τον μακροβιότερο τεχνικό στην ιστορία της Μπιλμπάο.

Έχει κατακτήσει 2 τίτλους ως προπονητής της Αθλέτικ Μπιλμπάο, γράφοντας ιστορία με τον σύλλογο σε δύο διαφορετικές θητείες: Κύπελλο Ισπανίας (Copa del Rey): Το κατέκτησε τη σεζόν 2023-2024, οδηγώντας την ομάδα στον πρώτο της τίτλο στο Κύπελλο μετά από 40 χρόνια αναμονής. Σούπερ Καπ Ισπανίας (Supercopa de España): Το κατέκτησε το 2015, επικρατώντας της Μπαρτσελόνα με το εντυπωσιακό συνολικό σκορ 5-1 (4-0 στο Μπιλμπάο και 1-1 στη Βαρκελώνη). Ως ποδοσφαιριστής είχε κατακτήσει με την Μπαρτσελόνα το Κύπελλο Κυπελλούχων (1989) και το Κύπελλο Ισπανίας (1990). Θεωρείται προπονητής που προσφέρει σταθερότητα, «χτίζει» ομάδες με ισορροπία και διαχειρίζεται καλά τα αποδυτήρια.

Στις αρχές Μαΐου του 2026, συμπλήρωσε 500 αγώνες στους πάγκους, ένα ορόσημο που γιορτάστηκε από τους παίκτες του στην Μπιλμπάο. Ο Βαλβέρδε ανέλαβε την τεχνική ηγεσία της Μπαρτσελόνα το καλοκαίρι του 2017 και παρέμεινε έως τον Ιανουάριο του 2020.

Παρά την έντονη κριτική για ορισμένους ευρωπαϊκούς αποκλεισμούς, τα στατιστικά του στο πρωτάθλημα ήταν εξαιρετικά. 2 Πρωταθλήματα Ισπανίας (La Liga): 2017–18, 2018–19 1 Κύπελλο Ισπανίας (Copa del Rey): 2017–18 1 Σούπερ Καπ Ισπανίας: 2018 Σε σύνολο 163 αγώνων, μέτρησε 108 νίκες, 35 ισοπαλίες και μόλις 20 ήττες.

Το ποσοστό νικών του στη La Liga (69,5%) είναι από τα υψηλότερα στην ιστορία του κλαμπ.

Έχει διατελέσει προπονητής στις Εσπανιόλ, Βιγιαρεάλ και Βαλένθια.

Ο "Txingurri" (το "μυρμήγκι") θεωρείται ένας από τους πιο πετυχημένους και αγαπητούς προπονητές στην ιστορία του Ολυμπιακού.

Σύμφωνα με δημοσιεύματα, θεωρείται συχνά ο "διακαής πόθος" των φιλάθλων του Ολυμπιακού.

Το προσωνύμιο μυρμήγκι του το έδωσε ο προπονητής του στην Εσπανιόλ, Χαβιέρ Κλεμέντε, λόγω του μικρού του αναστήματος αλλά και της εργατικότητας και της επιμονής που έδειχνε στο γήπεδο.

Συνολικά με τον Ολυμπιακό πανηγύρισε: 3 Πρωταθλήματα Ελλάδας (2009, 2011, 2012) 2 Κύπελλα Ελλάδας (2009, 2012). Το σήμα της Αθλέτικ Μπιλμπάο είναι ένα από τα πιο αναγνωρίσιμα στο παγκόσμιο ποδόσφαιρο, καθώς αντικατοπτρίζει την ισχυρή τοπική ταυτότητα και την ιστορία της πόλης του Μπιλμπάο και της Χώρας των Βάσκων.

Το σημερινό σήμα έχει σχήμα θυρεού και περιλαμβάνει τα εξής βασικά στοιχεία: Η Γέφυρα και η Εκκλησία του San Antón: Στο πάνω αριστερό μέρος απεικονίζεται η ιστορική γέφυρα του San Antón και η ομώνυμη εκκλησία, που αποτελούν εμβληματικά τοπόσημα του Μπιλμπάο. Το Δέντρο της Guernica και οι Λύκοι: Στο πάνω δεξί μέρος φαίνεται το δέντρο της Guernica (σύμβολο των βασκικών ελευθεριών) και δύο λύκοι που μεταφέρουν αρνιά, στοιχεία που προέρχονται από το εθνόσημο της επαρχίας Bizkaia.

Κόκκινες και Άσπρες Ρίγες: Στο κάτω μέρος υπάρχουν οι χαρακτηριστικές κατακόρυφες κοκκινόλευκες ρίγες, οι οποίες έδωσαν στην ομάδα το προσωνύμιο "Rojoblancos". Το Όνομα: Στο πάνω μέρος αναγράφεται η φράση "Athletic Club" και στο κάτω "Bilbao". Οι κύριοι ποδοσφαιρικοί «εχθροί» της Αθλέτικ Μπιλμπάο, με τους οποίους έχει ιστορική αντιπαλότητα, είναι η Ρεάλ Σοσιεδάδ και η Ρεάλ Μαδρίτης.

Η αναμέτρηση με την Σοσιεδάδ είναι η μεγαλύτερη τοπική αντιπαλότητα, γνωστή ως Euskal Derbia.

Πρόκειται για το μεγάλο Basque Derby (Βασκικό Ντέρμπι). Η κόντρα πηγάζει από τη διεκδίκηση της κυριαρχίας στη Χώρα των Βάσκων (Μπιλμπάο εναντίον Σαν Σεμπαστιάν). Ιστορική αντιπαλότητα, που πηγάζει από τη δεκαετία του 1920 και 1930, όταν οι δύο ομάδες διεκδικούσαν κυρίαρχα τους τίτλους στην Ισπανία είναι αυτό με την Ρεάλ Μαδρίτης. Η Αθλέτικ συμβολίζει τον βασκικό εθνικισμό και την αυτονομία, ενώ η Ρεάλ Μαδρίτης το κεντρικό κράτος και την κατεστημένη τάξη της Μαδρίτης.

Πρόκειται για το «Παλιό Κλάσικο» του ισπανικού ποδοσφαίρου, καθώς οι δύο ομάδες (μαζί με την Μπαρτσελόνα) δεν έχουν υποβιβαστεί ποτέ. @κορυφαίοι θαυμαστές@ακόλουθοι

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους