Ο Πεπ έδωσε τη δική του, αφοπλιστική απάντηση σε όσους βρήκαν ευκαιρία να χρησιμοποιήσουν το ανοιχτό παιχνίδι ανάμεσα στην ΠΣΖ και την Μπάγερν στο Τσάμπιονς Λιγκ ως αφορμή για να ασκήσουν κριτική στο...

Πλήρες Κείμενο:

Ο Πεπ έδωσε τη δική του, αφοπλιστική απάντηση σε όσους βρήκαν ευκαιρία να χρησιμοποιήσουν το ανοιχτό παιχνίδι ανάμεσα στην ΠΣΖ και την Μπάγερν στο Τσάμπιονς Λιγκ ως αφορμή για να ασκήσουν κριτική στο ποδόσφαιρο της Πρέμιερ Λιγκ. "Διαφωνώ κάθετα με αυτή την προσέγγιση", ξεκαθαρίζει ο Καταλανός τεχνικός.

Η λογική του είναι απλή και αμιγώς ποδοσφαιρική: οι ομάδες αυτές έπαιξαν με τον συγκεκριμένο τρόπο επειδή και οι δύο προπονητές πίστεψαν ότι αυτό εξυπηρετούσε καλύτερα το πλάνο τους.

Εκπροσωπούν τεράστια μεγέθη και έχουν επιλέξει συνειδητά να ακολουθήσουν αυτή τη φιλοσοφία.

Ναι, είναι μια εκπληκτική προσέγγιση στο άθλημα, αλλά -όπως τονίζει- υπάρχουν και άλλες, εξίσου εξαιρετικές τακτικές προσεγγίσεις.

Για τον Πεπ, η σύγκριση ανόμοιων καταστάσεων δεν έχει νόημα.

Κάθε λίγκα έχει τα δικά της χαρακτηριστικά. Στην Αγγλία παίζεται ένα συγκεκριμένο είδος ποδοσφαίρου, ενώ ακόμα και οι διαιτητές με τα σφυρίγματά τους διαμορφώνουν διαφορετικό ρυθμό και ανοχή στις επαφές σε κάθε χώρα. Το Ισπανικό μοντέλο διαφέρει από το γερμανικό, όπως διαφέρει και η Σέριε Α, και αυτό είναι απόλυτα φυσιολογικό.

Ένα ματς μπορεί να λήξει με σκορ 5-4, και το αμέσως επόμενο στη Γερμανία να κολλήσει στο 0-0, κανείς δεν μπορεί να το προβλέψει.

Το σίγουρο είναι πως υπάρχουν βραδιές που και οι δύο ομάδες κατεβαίνουν στο χορτάρι με θάρρος και ξεκάθαρη επιθετική διάθεση.

Εδώ ο Πεπ μπαίνει στην ουσία της τακτικής σύγκρουσης.

Όταν και οι δύο ομάδες, και οι δύο πάγκοι, συμφωνούν ουσιαστικά στο "πάμε να παίξουμε", εφαρμόζοντας υψηλές εντάσεις, ασφυκτικό προσωπικό μαρκάρισμα σε όλο το γήπεδο και συνεχή επιθετικότητα, τότε το θέαμα είναι πάντα απολαυστικό.

Τι γίνεται όμως όταν μια ομάδα αποφασίζει να παίξει παθητικά; Όταν δηλαδή ο αντίπαλος λέει: "Όχι, δεν με ενδιαφέρει να παίξω, θέλω απλά να αμυνθώ πίσω από την μπάλα, να κλείσω τους χώρους και να ψάξω τη μία και μοναδική στιγμή στην κόντρα". Ο Πεπ παραδέχεται ότι το να αντιμετωπίζεις ένα κλειστό αμυντικό μπλοκ δεν είναι το ίδιο ελκυστικό στο μάτι.

Ωστόσο, οι κανόνες του παιχνιδιού είναι ίδιοι για όλους.

Αν ένας προπονητής νιώθει ότι δεν μπορεί να σε ανταγωνιστεί στα ίσια και θεωρεί ότι αυτός είναι ο μοναδικός τρόπος για να πάρει αποτέλεσμα, είναι δικαίωμά του.

Δεν είναι κατακριτέο, είναι απολύτως θεμιτό.

Το κλείσιμο του Πεπ συνοψίζει όλη την ομορφιά του αθλήματος: "Θα ήταν τρομερά βαρετό αν όλες οι ομάδες του πλανήτη έπαιζαν ακριβώς όπως ο Λουίς Ενρίκε ή ο Κομπανί.

Ή μάλλον... ίσως και όχι, δεν ξέρω.

Προσωπικά, όμως, δεν το νομίζω". Για τον Πεπ, η μαγεία κρύβεται ακριβώς στη διαφορετικότητα.

Για κάθε σύστημα στο ποδόσφαιρο, υπάρχει ένα τακτικό αντίδοτο.

Για κάθε κίνηση στο χορτάρι, υπάρχει μια αντίδραση.

Κάθε μικρή λεπτομέρεια έχει το δικό της ενδιαφέρον και είναι απολαυστική για τον θεατή. Και στο τέλος της ημέρας, αυτό ακριβώς είναι που κρατάει το παιχνίδι τόσο συναρπαστικό.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους