Αυτό που συμβαίνει αυτή την περίοδο στην Τσέλσι δεν είναι απλώς ένα ντεφορμάρισμα ή μια σειρά κακών αποτελεσμάτων. Μιλάμε για μια ολική, δομική κατάρρευση σε κάθε πτυχή του παιχνιδιού, από την...
Αυτό που συμβαίνει αυτή την περίοδο στην Τσέλσι δεν είναι απλώς ένα ντεφορμάρισμα ή μια σειρά κακών αποτελεσμάτων.
Μιλάμε για μια ολική, δομική κατάρρευση σε κάθε πτυχή του παιχνιδιού, από την τακτική οργάνωση μέχρι το πάθος και τη νοοτροπία μέσα στο χορτάρι.
Η εντός έδρας ήττα με 3-1 από τη Νότιγχαμ Φόρεστ, απέναντι μάλιστα σε μια ομάδα που παρατάχθηκε με αρκετούς αναπληρωματικούς, φωνάζει ότι το πρόβλημα είναι ριζωμένο πολύ πιο βαθιά από μια απλή κακή βραδιά.
Οι αριθμοί δεν λένε ποτέ ψέματα: έξι συνεχόμενα ματς χωρίς νίκη στο πρωτάθλημα, με απολογισμό μόλις ένα γκολ.
Όταν ένα μέγεθος σαν την Τσέλσι φτάνει σε τέτοιο σημείο επιθετικής ξηρασίας, σημαίνει ότι υπάρχει πλήρης απουσία σχεδίου και δημιουργικών λύσεων στο επιθετικό τρίτο.
Κάθε προσπάθεια ανάπτυξης είναι "καρμπόν" με την προηγούμενη.
Δεν υπάρχει ούτε ένας ποδοσφαιριστής ικανός να σπάσει τον ρυθμό, να κερδίσει καταστάσεις "ένας εναντίον ενός" και να δώσει πραγματική υπεραξία στην ομάδα.
Η αποχώρηση του Μαρέσκα φαίνεται πλέον πως ήταν το απόλυτο σημείο καμπής.
Από τη φυγή του και μετά, η ομάδα παραπαίει.
Δεν υφίσταται καμία απολύτως τακτική δομή στο γήπεδο, καμία αγωνιστική ταυτότητα, ενώ απουσιάζει ακόμα και η στοιχειώδης αντίδραση.
Είναι σαν να διαλύθηκε ολόκληρος ο κορμός της ομάδας εν ριπή οφθαλμού, χωρίς να υπάρχει έτοιμο το παραμικρό εναλλακτικό πλάνο.
Σε πρακτικό επίπεδο, η μάχη για την έξοδο στο Τσάμπιονς Λιγκ έχει τελειώσει οριστικά.
Η ψαλίδα της βαθμολογικής διαφοράς από την Άστον Βίλα έχει ανοίξει επικίνδυνα και, με τα λιγοστά παιχνίδια που απομένουν, δεν υπάρχει χρόνος για ανατροπή των δεδομένων.
Το μόνο που απομένει είναι ο τελικός του Κυπέλλου κόντρα στη Σίτι - ένα ματς που ίσως σώσει τη χρονιά επιφανειακά, ή απλώς θα βάλει τη σφραγίδα σε μια κάκιστη, από κάθε άποψη, σεζόν.
Μέσα σε όλη αυτή την αγωνιστική "μαυρίλα", το μόνο που ξεχώρισε ήταν το γκολ-ποίημα του Ζοάο Πέδρο.
Αλλά ακόμα και αυτή η στιγμή ποδοσφαιρικής μαγείας αποτέλεσε απλώς μια αναλαμπή μέσα στο απόλυτο χάος.
Η πικρή αλήθεια είναι μία: τα χρήματα από μόνα τους δεν χτίζουν ομάδες.
Χωρίς σταθερό όραμα και ποδοσφαιρικό πλάνο, οποιοσδήποτε σύλλογος μπορεί να βρεθεί στο χείλος του γκρεμού με ακριβώς τον ίδιο τρόπο.
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους