Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Αν υπάρχει μία σεζόν στην καριέρα του Μέσι που αδικείται κατάφωρα από την ιστορία, αυτή είναι αναμφίβολα η περίοδος 2017/18. Σε ατομικό επίπεδο, μιλάμε κυριολεκτικά για μία από τις κορυφαίες εκδοχές που είδαμε ποτέ από τον Αργεντινό.

Όμως, εκείνος ο οδυνηρός αποκλεισμός της Μπαρτσελόνα από τη Ρόμα στο Τσάμπιονς Λιγκ, στέρησε από αυτή τη χρονιά την αναγνώριση που πραγματικά της άξιζε.

Η αλήθεια είναι ωμή και ξεκάθαρη: εκείνη τη χρονιά, ο Μέσι κατέκτησε το πρωτάθλημα σχεδόν ολομόναχος, έχοντας ως μοναδικό σταθερό στήριγμα τον Τερ Στέγκεν κάτω από τα δοκάρια.

Αναλογιστείτε το εξής: η Μπαρτσελόνα πέτυχε 99 γκολ στο πρωτάθλημα και ο Μέσι είχε άμεση συμμετοχή στα 48 από αυτά.

Μιλάμε σχεδόν για το 50% της συνολικής επιθετικής παραγωγής ολόκληρης της ομάδας! Η γλώσσα των αριθμών για εκείνη τη σεζόν προκαλεί ίλιγγο.

Συνολικά, κατέγραψε 65 συμμετοχές σε γκολ μέσα σε 54 αγώνες, ενώ στο πρωτάθλημα σάρωσε τα πάντα: - Αναδείχθηκε πρώτος σκόρερ στη Λα Λίγκα με 34 τέρματα (εκ των οποίων μόλις τα 2 ήταν πέναλτι), κατακτώντας το "Χρυσό Παπούτσι". - Ήταν ο κορυφαίος δημιουργός του πρωταθλήματος, μοιράζοντας 14 ασίστ.

Όμως, το πραγματικό του μεγαλείο αποτυπώνεται στα προηγμένα στατιστικά. Ο Μέσι σκόραρε 32 γκολ στην κανονική ροή αγώνα (χωρίς τα πέναλτι), ενώ τα xG του ήταν μόλις 25. Πέτυχε, δηλαδή, 7 γκολ πάνω από το αναμενόμενο, ένα στατιστικό "overperformance" που φανερώνει τρομακτική εκτελεστική δεινότητα.

Στο κομμάτι της δημιουργίας, ο Μέσι ήταν ο παίκτης που έφτιαξε τις περισσότερες "Μεγάλες Ευκαιρίες" στη Λα Λίγκα, φτάνοντας τις 30. Δεν ήταν απλά ο κορυφαίος στην Ισπανία, αλλά το απόλυτο νούμερο ένα στα πέντε κορυφαία ευρωπαϊκά πρωταθλήματα, αφήνοντας πολύ πίσω τον δεύτερο Παγιέτ (24) και τον τρίτο Ντε Μπρουινε (19). Παράλληλα, οι xA του άγγιξαν το ασύλληπτο 15, αποδεικνύοντας την ποιότητα των μεταβιβάσεών του.

Ακόμα και στο ένας εναντίον ενός κατέγραφε 5,1 επιτυχημένες ντρίμπλες ανά 90λεπτο με ποσοστό επιτυχίας 71%, μπαίνοντας στην κορυφαία τριάδα της Ευρώπης μαζί με τους τότε "μάγους", Νεϊμάρ και Αζάρ.

Πέρα όμως από τους αριθμούς, το 2017/18 ήταν η χρονιά της μεγάλης τακτικής του μετάλλαξης.

Ήταν η πρώτη σεζόν μετά τη φυγή του Νεϊμάρ.

Με τον Τσάβι να έχει αποχωρήσει από το 2015 και τα λεπτά συμμετοχής του Ινιέστα να μειώνονται σταδιακά, το βάρος της ανάπτυξης έπεσε αποκλειστικά στους δικούς του ώμους. Ο Μέσι κλήθηκε να αναλάβει έναν εντελώς διαφορετικό ρόλο στο χορτάρι.

Άρχισε να εγκαταλείπει το επιθετικό τρίτο και να κινείται σε πολύ πιο βαθιά μέτρα στο γήπεδο, κατεβαίνοντας χαμηλά στον άξονα για να πάρει την πρώτη πάσα.

Μετατράπηκε στον απόλυτο ενορχηστρωτή, ελέγχοντας πλήρως τον ρυθμό και την κυκλοφορία της ομάδας.

Από εκείνη τη χρονιά γεννήθηκε μια νέα, πιο εγκεφαλική και playmaker εκδοχή του Μέσι.

Για εμένα, παραμένει μία από τις καλύτερες, τις πιο απολαυστικές και, δίχως αμφιβολία, η πιο υποτιμημένη σεζόν που μας χάρισε ποτέ.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους