Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Τελείωσε το τραγούδι του παραμυθιού και στον πίνακα έμειναν αυτές οι πέντε μικρές λέξεις: «Μη σταματήσεις να ονειρεύεσαι ποτέ…». Μια γλυκιά υπενθύμιση στον «μικρό» εαυτό μου και στους μικρούς φίλους που είχα απέναντί μου.

Μια πρόταση που θα ήθελα να είχα ακούσει από τους δασκάλους μου, από τους γονείς μου, από τους «μεγάλους» που φρόντισαν να με «μάθουν» τόσα άλλα, όχι όμως εκείνα που θα βοηθούσαν τα φτερά μου να μη φοβούνται να ανοίξουν και να πετάξουν μακριά. «Μη σταματήσεις να ονειρεύεσαι ποτέ». Μια τόσο μικρή παρότρυνση για όσους από εμάς τη στερηθήκαμε και τώρα φροντίζουμε να μην ξεχαστεί.

Την έβαλα στο βιβλίο μας, την έβαλα στο τραγούδι μας.

Τη διαβάζω ξανά και ξανά σε κάθε σχολείο που επισκέπτομαι.

Τη θυμίζω στον εαυτό μου κάθε φορά που η δύσκολη πραγματικότητα φέρνει σκιές στην ψυχή μου.

Οι μέρες μας, ναι, είναι λίγο δύσκολες.

Οι αλλαγές στη ζωή μας πολλές.

Ο φόβος, η μοναξιά, η αποξένωση, ο πόλεμος, η βία, όλα έρχονται να χρωματίσουν με γκρι τις ηλιόλουστες στιγμές μας.

Μα το δικαίωμα στο όνειρο δεν μπορεί να μας το πάρει κανείς.

Είναι δωρεάν, είναι δικό μας, δεν κοστίζει τίποτα, είναι μια απίστευτη ελευθερία και ένα ξεχωριστό δώρο στη ζωή μας. «Μη σταματήσεις να ονειρεύεσαι ποτέ…» Ακόμα κι όταν οι μέρες μοιάζουν δύσκολες, εσύ μπορείς να ονειρεύεσαι τον κόσμο που έχεις ανάγκη. Καλημέρα! Χ.Δ. ⸻ Στέλνω μια τεράστια αγκαλιά σε όλους τους μικρούς μου φίλους και τους υπέροχους δασκάλους τους, στο Πόρτο Χέλι, για την αγάπη και τη θερμή υποδοχή τους.

Μεγάλη η χαρά που, έστω και για λίγο, ονειρευτήκαμε μαζί.

Μεγάλη η χαρά που το βιβλίο μας βρίσκεται σε τόσο όμορφα και ξεχωριστά χέρια. Σας ευχαριστώ για όλα όσα ζήσαμε μαζί!

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους