Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Ανάλυση σοκ από Kiyosaki: Η εκεχειρία στο Ιράν πέθανε, έρχεται η μεγάλη κλιμάκωση - Απόλυτος ρυθμιστής το IRGC. Το Ιράν περνά στην αντεπίθεση… Όσα εκτυλίσσονται τις τελευταίες ημέρες δεν είναι απλώς μια ακόμη γεωπολιτική κρίση, αλλά η αποκάλυψη μιας βαθιάς, επικίνδυνης διάσπασης στο εσωτερικό του Ιράν, μιας διάσπασης που μπορεί να οδηγήσει σε ανεξέλεγκτη κλιμάκωση... Σύμφωνα με τον Robert Kiyosaki, τις προηγούμενες ημέρες, η εικόνα που παρουσίαζε η Τεχεράνη προς τα έξω ήταν απόλυτα συντονισμένη: μία φωνή, ένα μήνυμα, μία κατεύθυνση.

Δηλώσεις περί «ενότητας», «ενός έθνους» και «ενός δρόμου» επαναλαμβάνονταν μηχανικά από αξιωματούχους, την ίδια στιγμή, με τα ίδια λόγια.

Μια εικόνα σκηνοθετημένης συνοχής.

Η πραγματικότητα, όμως, είναι πολύ πιο σκοτεινή.

Ο ίδιος ο πρόεδρος του Ιράν, Pezeshkian, φέρεται να επιβεβαίωσε αυτό που μέχρι πρότινος ψιθυριζόταν: η κυβέρνηση δεν ελέγχει πλήρως τις στρατιωτικές κινήσεις της χώρας. Το IRGC δρα αυτόνομα — και, σε κρίσιμες στιγμές, χωρίς καν να ενημερώνει την πολιτική ηγεσία.

Το πρωί της Δευτέρας 4 Μαΐου, σύμφωνα με πληροφορίες από την Τεχεράνη, σημειώνει ο Kiyosaki, εκτοξεύθηκαν πύραυλοι και drones προς τα ΗΑΕ.

Χτυπήθηκε ενεργειακή εγκατάσταση στη Fujairah, σημειώθηκαν επιθέσεις σε πλοία στα Στενά του Hormuz και επλήγη ακόμη και νοτιοκορεατικό φορτηγό πλοίο.

Και όμως, ο πρόεδρος της χώρας φέρεται να έμαθε για όλα αυτά από τις ειδήσεις.

Πηγές αναφέρουν ότι ο Pezeshkian χαρακτήρισε τις επιθέσεις «εντελώς ανεύθυνες» και μίλησε για ενέργειες που έγιναν χωρίς γνώση ή συντονισμό με την κυβέρνηση, κάνοντας λόγο ακόμη και για «παραφροσύνη» που μπορεί να οδηγήσει σε μη αναστρέψιμες συνέπειες.

Δεν είναι η πρώτη φορά.

Στις 7 Μαρτίου, μόλις μία εβδομάδα μετά την έναρξη των συγκρούσεων, ο ίδιος εμφανίστηκε δημόσια ζητώντας συγγνώμη από τα κράτη του Κόλπου, παραδεχόμενος ότι οι ένοπλες δυνάμεις λειτουργούσαν με «εξουσιοδότηση πυρός κατά βούληση». Δήλωσε ότι από εκείνη τη στιγμή και μετά δεν θα υπήρχαν επιθέσεις σε γειτονικές χώρες.

Λίγες ώρες αργότερα, οι επιθέσεις συνεχίστηκαν κανονικά.

Ο παράγων IRGC.

Όπως αναφέρει ο Robert Kiyosaki, το IRGC όχι μόνο αγνόησε τον πρόεδρο, αλλά εξέδωσε και δική του ανακοίνωση, διαψεύδοντάς τον ευθέως και ξεκαθαρίζοντας ότι θα συνεχίσει τις επιχειρήσεις του.

Η σύγκρουση στο εσωτερικό της εξουσίας βαθαίνει ακόμη περισσότερο.

Σύμφωνα με αποκαλύψεις, ο πρόεδρος Pezeshkian και ο πρόεδρος της Βουλής Ghalibaf εξετάζουν την απομάκρυνση του Υπουργού Εξωτερικών Araghchi, κατηγορώντας τον ότι διεξάγει κρίσιμες πυρηνικές διαπραγματεύσεις χωρίς να ενημερώνει την κυβέρνηση, ακολουθώντας γραμμή που φέρεται να προέρχεται από τον διοικητή του IRGC Ahmad Wahidi.

Με άλλα λόγια, ο άνθρωπος που διαπραγματεύεται με τη Δύση ενδέχεται να μην εκπροσωπεί την εκλεγμένη κυβέρνηση, αλλά ένα παράλληλο κέντρο εξουσίας.

Η εικόνα που προκύπτει είναι εφιαλτική: ένα κράτος με δύο διαφορετικές στρατηγικές, δύο διαφορετικές ατζέντες και χωρίς έναν ηγέτη αρκετά ισχυρό να επιβάλει ενιαία γραμμή.

Οι διπλωμάτες μιλούν για ειρήνη. Το IRGC απαντά με πυραύλους.

Και κάθε φορά που η ένταση φαίνεται να αποκλιμακώνεται, μια νέα επίθεση έρχεται να τινάξει τα πάντα στον αέρα.

Η κατάσταση αυτή εξηγεί γιατί η εκεχειρία μοιάζει να καταρρέει πριν καν σταθεροποιηθεί. Project Freedom.

Σε αυτό το περιβάλλο, ΗΠΑ και Ιράν αντάλλαξαν πυρά, ενώ κανείς δεν μπορεί να επιβεβαιώσει αν η εκεχειρία ισχύει ακόμη, πέρα από τα όσα διατείνονται διάφοροι.

Το λεγόμενο «Project Freedom», που στόχευε στην ασφαλή διέλευση πλοίων από τα Στενά του Hormuz, φαίνεται να έχει αποτύχει, με ελάχιστα πλοία να τολμούν να περάσουν.

Ταυτόχρονα, επιθέσεις καταγράφηκαν σε ενεργειακές υποδομές, πλοία και κρίσιμες θαλάσσιες οδούς, ενώ για πρώτη φορά ενεργοποιήθηκαν προηγμένα αμυντικά συστήματα εκτός των συνόρων όπου είχαν αναπτυχθεί.

Η ένταση δεν περιορίζεται μόνο στο πεδίο των επιχειρήσεων.

Υπάρχει και ένα δεύτερο, αόρατο μέτωπο, το μέτωπο της πληροφορίας.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί το περιστατικό με το Burj Al Arab στο Ντουμπάι, λέει ο Kiyosaki.

Παρότι η ζημιά ήταν περιορισμένη, μια εικόνα του φλεγόμενου ξενοδοχείου έκανε τον γύρο του κόσμου μέσα σε λίγες ώρες.

Ο πραγματικός στόχος δεν ήταν η καταστροφή.

Ήταν η εικόνα.

Σε έναν κόσμο όπου η πληροφορία ταξιδεύει ταχύτερα από τους πυραύλους, η αντίληψη γίνεται όπλο.

Και όπως επισημαίνει ο Robert Kiyosaki, ο πιο επικίνδυνος άνθρωπος είναι εκείνος που αρχίζει να ρωτά: «Ποιος ωφελείται αν το πιστέψω αυτό;» Η απάντηση σε αυτό το ερώτημα ίσως εξηγεί γιατί ο πόλεμος αυτός δεν έχει τέλος.

Δεν μπορείς να διαπραγματευτείς με μια κυβέρνηση που δεν ελέγχει τον στρατό της.

Δεν μπορείς να επιβάλεις εκεχειρία όταν αυτοί που κρατούν τα όπλα δεν συμφώνησαν ποτέ. Ημέρα 64. Και ο πόλεμος — μόλις ξεκίνησε ξανά, καταλήγει ο συγγραφέας.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους