Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Συγκλονιστική φωτογραφία με τον γίγαντα αιχμάλωτο του ’74-Έκκληση για μαρτυρία Μια ακόμη δραματική πτυχή της τραγωδίας του 1974 αναδεικνύεται μέσα από τη δημοσιοποίηση φωτογραφίας αιχμαλώτου του 1974.

Το ντοκουμέντο έφερε στο φως για πρώτη φορά ο ερευνητής Οδυσσέας Χρίστου, απευθύνοντας έκκληση προς όποιον γνωρίζει κάτι να συμβάλει με τη μαρτυρία του Όπως αναφέρει σε ανάρτηση, το φωτογραφικό τεκμήριο βλέπει για πρώτη φορά το φως της δημοσιότητας στην ελληνική πλευρά και αποτελεί ένα από τα στοιχεία της έρευνάς μας για την ταυτότητα και την τύχη του «Γίγαντα Αιχμαλώτου του 1974». Από τη μέχρι τώρα έρευνά μας δεν έχει προκύψει κάτι χειροπιαστό, παρά μόνο ενδείξεις ότι η φωτογραφία συνδέεται με τη «Μαύρη Μερσεντές» στο εξωκλήσι του Αγίου Δημητρίου, στην περιοχή Μάνδρες Καϊμακλίου, λίγο νοτιότερα του χωριού Μια Μηλιά.

Η φωτογραφία, σύμφωνα με τον Οδυσσέα Χρίστου, καταγράφει τρεις άνδρες σε μια στιγμή που αποπνέει την ένταση και την τραγικότητα του πολέμου, μπροστά από ένα εμβληματικό αυτοκίνητο της εποχής.

Κεντρική μορφή (αιχμάλωτος): Πρόκειται για έναν Ελληνοκύπριο έφεδρο εθνοφρουρό.

Η κατάστασή του είναι εμφανώς οδυνηρή: τα μάτια του είναι δεμένα με λευκό ύφασμα και τα χέρια του είναι δεμένα πίσω από την πλάτη.

Φοράει φαιοπράσινη στολή, με το χιτώνιο έξω από το παντελόνι, χωρίς στρατιωτικό εξοπλισμό (όπως εξάρτυση, κράνος, όπλο κ.λπ.). Ο κ. Χρίστου του αποδίδει τον χαρακτηρισμό «γίγαντας», καθώς είναι σωματώδης και παράλληλα, παρά την αιχμαλωσία του, στέκει με περηφάνια και αξιοπρέπεια.

Δεξιά (Τούρκος αξιωματικός): Άνδρας με στρατιωτική στολή, πιθανώς αξιωματικός (παρόλο που δεν φαίνονται διακριτικά), ο οποίος φέρει πλήρη εξοπλισμό.

Κρατά ένα υποπολυβόλο τύπου Thompson και στο άλλο του χέρι κρατά ένα στρατιωτικό κράνος με κάλυμμα παραλλαγής.

Στη ζώνη του διακρίνεται θήκη πιστολιού, γεγονός που ενισχύει την υπόθεσή μας ότι πρόκειται για Τούρκο αξιωματικό.

Η χαλαρή του στάση υποδεικνύει τη στρατιωτική κυριαρχία στην περιοχή λήψης της φωτογραφίας. Αριστερά: Άνδρας με πολιτική περιβολή (μπλε μπλουζάκι πόλο και καφέ παντελόνι), ο οποίος φαίνεται να συνοδεύει τη στρατιωτική μονάδα ή το τηλεοπτικό συνεργείο της TRT ή να σχετίζεται με τη «Μαύρη Μερσεντές» των αγνοουμένων.

Το όχημα (μαύρη Μερσεντές): Πίσω από Τούρκους και αιχμαλώτους, και σχεδόν σε επαφή μαζί τους, διακρίνεται μια μαύρη Mercedes, η οποία, όπως προκύπτει από την ανάλυση των τεκμηρίων, πρόκειται για το μοντέλο Mercedes-Benz 230, γνωστό και ως «Fintail» (W110), με έναρξη κατασκευής το 1966. Η Μερσεντές αυτή αποτελούσε ένα από τα πιο εμβληματικά αυτοκίνητα στους δρόμους της Κύπρου το 1974.

Χρησιμοποιείτο συχνά από αξιωματούχους ή εύπορους πολίτες της εποχής, που την προτιμούσαν για την αξιοπιστία και την πολυτέλεια, αλλά κυρίως για το «status» που προσέδιδε στον ιδιοκτήτη της.

Η εμφάνιση της Μερσεντές στο φωτογραφικό τεκμήριο προσθέτει μια έντονη αντίθεση ανάμεσα στην πολυτέλεια του οχήματος και τη σκληρότητα της σκηνής.

Εκτιμάται ότι δύσκολα κάποιος ιδιοκτήτης θα χρησιμοποιούσε ένα τέτοιο όχημα σε αγροτικό τοπίο, γεγονός που ενισχύει την άποψη ότι πρόκειται για κλεμμένο όχημα από κάποιον Ελληνοκύπριο.

Ποιος έβγαλε τη φωτογραφία και πότε Σύμφωνα με τον ερευνητή, η φωτογραφία λήφθηκε μετά βεβαιότητας από μέλος του τηλεοπτικού συνεργείου της TRT (Turkish Radio and Television Corporation), με υπεύθυνο τον δημοσιογράφο Selim Esen (έναν από τους 15 Τούρκους δημοσιογράφους που τιμήθηκαν με τον τίτλο «Gazi» – Βετεράνος). Ο Selim Esen βρέθηκε αρχές Αυγούστου στις στρατιωτικές φυλακές των Αδάνων (γνωστός από το βίντεο με τους αιχμαλώτους, Λοχαγό Φωτιάδη του 306 ΤΕ και Λαλιώτη, υποδιοικητή της 181 ΜΠΠ) και στις 11 Αυγούστου έφτασε στην Κύπρο με ελικόπτερο.

Αναχώρησε το απόγευμα από το Ovacık —βάση εξόρμησης των ελικοπτέρων— μαζί με άλλα έξι ελικόπτερα και κατέλυσε στο ξενοδοχείο Saray οπού και διέμενε.

Την επόμενη ημέρα επισκέφθηκε για ρεπορτάζ τον Σύσκλιπο, τον Άγιο Ερμόλαο, τη Λάπηθο, τον Καραβά και τον Άγιο Επίκτητο.

Στις 14 Αυγούστου όταν και εκδηλώθηκε ο δεύτερος Αττίλας, ακολούθησε τα προελαύνοντα τουρκικά άρματα προς την Αμμόχωστο.

Βρέθηκε στη Μια Μηλιά, στο αεροδρόμιο της Τύμπου και πιθανότατα στον Άγιο Δημήτριο (λίγο νοτιότερα του χωριού Μια Μηλιά) την επόμενη ημέρα, δηλαδή στις 15 Αυγούστου.

Επέστρεψε στην Τουρκία στις 17 Αυγούστου.

Εκ των παραπάνω, εκτιμάται ότι η φωτογραφία λήφθηκε στο χρονικό διάστημα από 14 έως 17 Αυγούστου, με πιθανότερη ημερομηνία τη 15η Αυγούστου.

Οι σκιές του ήλιου στη φωτογραφία, επισημαίνει ο κ. Χρίστου, δείχνουν συνολικά χαμηλή γωνία πρόσπτωσης (πιθανώς 2-3 φορές το ύψος του αντικειμένου). Τον Αύγουστο του 1974, στην περιοχή της Μεσαορίας, η εποχιακή γωνία του ήλιου ήταν περίπου 66° το μεσημέρι.

Από την ανάλυση των σκιάσεων (κατεύθυνση, μήκος και γωνία), με βάση τις αρχές της ηλιακής γεωμετρίας, προκύπτει ότι η λήψη έγινε: Απογευματινό σενάριο (πιθανότητα 80%): Μεταξύ 18:30-19:30, δηλαδή 1-2 ώρες πριν τη δύση του ηλίου (στις 19:45), με τον φωτογράφο να κοιτάζει προς τα Βορειοανατολικά (45°-60° από τον Βορρά). Πρωινό σενάριο (πιθανότητα 20%): Μεταξύ 06:00-07:00, δηλαδή 1-2 ώρες μετά την ανατολή (στις 05:45), με τον φωτογράφο να κοιτάζει προς τα Νοτιοδυτικά (225°-240° από τον Βορρά). Στο σημείο αυτό αναφέρουμε ότι το απογευματινό σενάριο, που είναι και το επικρατέστερο, είναι συμβατό με μαρτυρίες για τη «Μαύρη Μερσεντές» με τους αγνοουμένους.

Επίσης, σημειώνεται ότι από το τηλεοπτικό συνεργείο της TRT λήφθηκαν σίγουρα και άλλες φωτογραφίες από την περιοχή, καθώς και τηλεοπτικά πλάνα (τα οποία και αναζητούμε). Η αναφορά στον Άγιο Δημήτριο τον Αύγουστο του 1974 Σύμφωνα με τον κ. Χρίστου, στις 4:45 της 14ης Αυγούστου, μόλις δύο ώρες από το ναυάγιο των συνομιλιών της Γενεύης, η Τουρκία εξαπέλυσε μεγάλης κλίμακας επίθεση κατά των θέσεων της Εθνικής Φρουράς.

Το αποτέλεσμα ήταν προδιαγραμμένο, αφενός λόγο του υπέρτερου εχθρού και αφετέρου λόγω της απομείωσης της μαχητικής ικανότητας της Εθνικής Φρουράς από την απώλεια υλικού και ηθικού.

Η κύρια προσπάθεια των τουρκικών δυνάμεων την 14η Αυγούστου, ήταν η προέλαση προς τα Ανατολικά έως την Αμμόχωστο.

Οι εχθρικές δυνάμεις εφορμώντας από το χωριό Χαμίτ Μάντρες, διέσπασαν την αμυντική γραμμή στην περιοχή του Αμερικανικού Σταθμού στην Μια Μηλιά (περίπου 2 χιλιόμετρα βορειοανατολικά του Αγίου Δημητρίου) και κινήθηκαν ανατολικά. «Δίχως ίχνος υπερβολής, οι κάτοικοι της Μιας Μηλιάς βρέθηκαν στο “μάτι του κυκλώνα”. Η σφοδρότητα των βομβαρδισμών συνέθετε ένα σκηνικό απόκοσμο, με απόκοτες στήλες μαύρου καπνού και σκόνης να υψώνονται ως τον ουρανό, πνίγοντας το φως.

Αν και το χωριό μου, το Έξω Μετόχι, βρισκόταν μερικά χιλιόμετρα ανατολικότερα, οι ήχοι της μάχης και το “μαύρο κακό” που άπλωνε απειλητικά πάνω μας, σφραγίστηκαν ανεξίτηλα στη μνήμη μου», υπογραμμίζει ο ερευνητής.

Όπως αναφέρει, πολλοί κάτοικοι της Μιας Μηλιάς, έντρομοι, αναζήτησαν καταφύγιο στο ξωκλήσι του Αγίου Δημητρίου στην περιοχή Μάνδρες Καϊμακλίου, λίγο νοτιότερα του χωριού.

Μαζί τους βρίσκονταν πρόσφυγες από την πρώτη εισβολή, καθώς και λιγοστοί κάτοικοι γειτονικών χωριών.

Η περιοχή του Αγίου Δημητρίου βρέθηκε μοιραία στον άξονα προέλασης των εχθρικών αρμάτων μάχης, τα οποία ελίχθηκαν για να αποφύγουν την εγκιβωτισμένη κοίτη του Πεδιαίου ποταμού –που λειτουργούσε ως φυσική αντιαρματική τάφρος– αλλά και τυχόν αμυντικά κωλύματα της Εθνικής Φρουράς.

Παράλληλα, αναφέρει, οι Τούρκοι εισβολείς συνέλαβαν όσους είχαν καταφύγει στην περιοχή του Αγίου Δημητρίου —γύρω στις τρεις το απόγευμα της 14ης Αυγούστου— ενώ αργότερα μετέφεραν εκεί και όσους είχαν πιαστεί αιχμάλωτοι μέσα στο χωριό. «Η περιοχή μετατράπηκε βίαια σε χώρο συγκέντρωσης· τα γυναικόπαιδα περιορίστηκαν στα υποστατικά των γύρω μαντρών, όπου οι αναφορές για μαζικούς βιασμούς συνθέτουν μια από τις πιο μαύρες σελίδες της τραγωδίας.

Την ίδια στιγμή, οι άνδρες οδηγούνταν σε παρακείμενο χωράφι, με τα μάτια και τα χέρια δεμένα, περιμένοντας τη μοίρα τους». Παράλληλα, συνεχίζει, στην περιοχή βρέθηκαν και αρκετοί εθνοφρουροί στην προσπάθειά τους να απαγκιστρωθούν από την καταληφθείσα περιοχή.

Αρκετοί τα κατάφεραν, κάποιοι όμως βρίσκονται στον θλιβερό κατάλογο των αγνοουμένων μας. «Από τους 14 αγνοουμένους που θεάθηκαν για τελευταία φορά στην περιοχή του Αγίου Δημητρίου / “Μάνδρες” Καϊμακλίου, οι 8 ήταν έφεδροι ή κληρωτοί εθνοφρουροί, κυρίως από το 305 ΤΕ του Τάσου Μάρκου.

Ενδεικτικό της χαοτικής κατάστασης είναι οι δύο κληρωτοί αγνοούμενοι του 251 ΤΠ, που αμυνόταν στην περιοχή Κουτσοβέντη, αρκετά βορειότερα από την περιοχή, στους πρόποδες του Πενταδακτύλου.

Εκτός από τις παραπάνω περιπτώσεις, υπάρχουν και περιπτώσεις με αντίστροφη πορεία· δηλαδή αιχμάλωτοι και αγνοούμενοι οι οποίοι, εν τη αγνοία τους, κινήθηκαν από τις ελεύθερες περιοχές προς τις κατεχόμενες και συνελήφθησαν στην περιοχή.

Μια τέτοια περίπτωση, στην οποία εστιάζουμε ιδιαίτερα, είναι αυτή του 28χρονου έφεδρου καταδρομέα Μάκη Σεργίδη, που υπηρετούσε στο φυλάκιο 1061 του 2ου Λόχου του 211 Τάγματος Πεζικού. Ο Μάκης Σεργίδης, το πρωινό της 15ης Αυγούστου, πήγε να φροντίσει τα άλογα στη φάρμα του που βρισκόταν στην περιοχή και έκτοτε η τύχη του αγνοείται.

Θεάθηκε για τελευταία φορά να επιβαίνει στη “Μαύρη Μερσεντές”». Μια άλλη περίπτωση, αναφέρει ο κ. Χρίστου, είναι εκείνη του πατέρα της Κωνσταντίνας (της γνωστής Κύπριας τραγουδίστριας). Ο 49χρονος Χρίστος Κωνσταντίνου (Φακαλάς), στις 15 Αυγούστου, με το λεωφορείο του και επιβάτες δύο από τα παιδιά του, ανακόπηκε από Τούρκους στρατιώτες στο ύψος του νέου στρατοπέδου των καταδρομών (31 ΜΚ), στον 4ο μιλιοδείκτη του παλαιού δρόμου Λευκωσίας-Αμμοχώστου.

Του λεωφορείου προπορευόταν με τη μοτοσυκλέτα του ένας συγγενής τους, ο 20χρονος έφεδρος σμηνίτης Γρηγόριος Μίτα, ο οποίος θεάθηκε για τελευταία φορά στην πύλη του στρατοπέδου· άγνωστο πώς, το σώμα του εντοπίστηκε ακέφαλο στο νεκροταφείο Λακατάμιας μετά από χρόνια.

Ο πατέρας της Κωνσταντίνας τραυματίστηκε ελαφρά και οδηγήθηκε στον Άγιο Δημήτριο, όπου ήταν και η τελευταία φορά που θεάθηκε ζωντανός.

Οι συνθήκες εξαφάνισης των αγνοουμένων στην περιοχή δεν έχουν διαλευκανθεί πλήρως.

Φαίνεται ότι αυτές έλαβαν χώρα σε διαφορετικές χρονικές στιγμές.

Υπάρχουν μαρτυρίες οι οποίες αναφέρουν ότι, κατά το σούρουπο της 14ης Αυγούστου, εμφανίστηκαν ένοπλοι Τουρκοκύπριοι με στρατιωτική περιβολή, οι οποίοι επέλεξαν μια ομάδα 6-7, ίσως και 10 ατόμων, και τους εκτέλεσαν λίγο πιο κάτω (ακούστηκαν οι πυροβολισμοί). «Δύο αγνοούμενοι έφεδροι στρατιώτες του 305 ΤΕ, των οποίων τα οστά ανευρέθηκαν και ετάφησαν το 2016-17, είναι ο 24χρονος Γεώργιος Μύθιλλος και ο 31χρονος Αιμίλιος Ευδοκίου.

Οι δύο έφεδροι, τη 14η Αυγούστου, απαγκιστρώθηκαν από τον χώρο όπου αμύνονταν και έφτασαν στην περιοχή του Αγίου Δημητρίου.

Όταν μετά το μεσημέρι οι Τούρκοι στρατιώτες έθεσαν υπό τον έλεγχό τους την περιοχή, ξεχώρισαν τους δύο εφέδρους (φορούσαν στρατιωτική περιβολή) και τους οδήγησαν προς τη Μια Μηλιά, όπου υπήρχε η κοίτη ενός ποταμού (περιοχή “Ποταμούδκια”), όπου και τους εκτέλεσαν.

Ένας άλλος αγνοούμενος, του οποίου επίσης εντοπίστηκαν τα οστά, είναι ο 59χρονος άμαχος Χριστόδουλος Κούρης, του οποίου η σορός αποκαλύφθηκε από τις βροχές του Φεβρουαρίου του 1975.

Οι συνθήκες εκτέλεσης και ανεύρεσης των οστών του παραμένουν άγνωστες σε εμάς· το μόνο που εντοπίσαμε είναι μαρτυρίες Τουρκοκυπρίων που αναφέρουν ότι Τούρκος έποικος περιέφερε ως τρόπαιο το κεφάλι του Κούρη στο χωριό της Μιας Μηλιάς», αναφέρει.

Ακόμη τρεις αγνοούμενοι θεάθηκαν να επιβιβάζονται σε μια Μαύρη Μερσεντές το απόγευμα της 15ης Αυγούστου.

Αυτοί είναι: Ο 28χρονος έφεδρος καταδρομέας Μάκης Σεργίδης του 211 ΤΠ. Ο 23χρονος έφεδρος Ευάγγελος Πόρτης του 241 ΤΠ. Ο 42χρονος άμαχος Νίκος Κολοκάσης από την Μια Μηλιά.

Στη μαύρη Μερσεντές επιβιβάστηκαν επίσης ο τότε 21χρονος διάκος του Αρχιεπισκόπου Μακαρίου και κάτοικος Μιας Μηλιάς, πατήρ Θεόκλητος, καθώς και ο 17χρονος Κώστας Γιάννακας.

Την τελευταία στιγμή, μετά από παρέμβαση ενός Τούρκου δεκανέα και ενός Τούρκου αξιωματικού, ο Πάτερ Θεόκλητος και ο Κώστας Γιάννακας κατέβηκαν από το αυτοκίνητο και δεν είχαν την τύχη των άλλων επιβαινόντων.

Συνοψίζοντας, από τους συνολικά 14 αγνοουμένους που θεάθηκαν για τελευταία φορά στην περιοχή του Αγίου Δημητρίου, εντοπίστηκαν τα οστά μόνο τριών.

Τα γυναικόπαιδα, που σύμφωνα με τον Τούρκο υπολοχαγό Atilla Cilingir του 31ου Συντάγματος Πεζικού ήταν 187, αφέθηκαν ελεύθερα την επόμενη ημέρα.

Οι περίπου 60 άνδρες οδηγήθηκαν στο γκαράζ Παυλίδη ως αιχμάλωτοι επίσης την επόμενη ημέρα (απόγευμα της 15ης Αυγούστου) και αργότερα στις φυλακές των Αδάνων.

Για τη “Μαύρη Μερσεντές”, που αποτελεί ένα από τα κρίσιμα ζητούμενα της έρευνάς μας, θα αναφερθούμε εκτενώς σε επόμενη ανάρτησή μας.

Εξετάζεται κατά πόσον η “Μαύρη Μερσεντές” στη φωτογραφία είναι η ίδια με εκείνη των αγνοουμένων στον Άγιο Δημήτριο. «Είναι σημαντικό να εντοπιστεί η ταυτότητα του “γίγαντα αιχμαλώτου” που εικονίζεται στη φωτογραφία», υπογραμμίζει ο κ. Χρίστου και καλεί όλους όσοι μπορούν να συνδράμουν με τη μαρτυρία τους και να κοινοποιήσουν το ντοκουμέντο και την ανάρτησή του.

Πηγή:· sigmalive.com

—————————————————- I Shocking photo of the giant prisoner of ’74-Call for testimony Another dramatic aspect of the 1974 tragedy is highlighted through the publication of a photo of a prisoner of 1974.

The document was brought to light for the first time by researcher Odysseas Christou, appealing to anyone who knows something to contribute with their testimony As he states in a post, the photographic evidence is seeing the light of day for the first time on the Greek side and is one of the elements of our research into the identity and fate of the “Giant Prisoner of 1974”. Our research so far has not yielded anything tangible, except for indications that the photograph is connected to the “Black Mercedes” in the chapel of Agios Dimitrios, in the Mandres Kaimakliou area, a little south of the village of Mia Milia.

The photograph, according to Odysseas Christou, records three men in a moment that exudes the tension and tragedy of war, in front of an emblematic car of the era.

Central figure (captive): This is a Greek Cypriot reserve national guard.

His condition is clearly painful: his eyes are blindfolded with white cloth and his hands are tied behind his back.

He is wearing a gray-green uniform, with his tunic outside his trousers, without military equipment (such as harness, helmet, weapon, etc.). Mr. Christou describes him as a “giant,” as he is burly and at the same time, despite his captivity, stands with pride and dignity.

Right (Turkish officer): A man in military uniform, probably an officer (although they do not appear distinctive), who is fully equipped.

He is holding a Thompson submachine gun and in his other hand he holds a military helmet with a camouflage cover.

A pistol holster is visible on his belt, which strengthens our assumption that he is a Turkish officer.

His relaxed posture indicates the military dominance in the area where the photo was taken. Left: A man in civilian clothes (blue polo shirt and brown trousers), who appears to accompany the military unit or the TRT television crew or to be associated with the “Black Mercedes” of the missing.

The vehicle (black Mercedes): Behind the Turks and prisoners, and almost in contact with them, a black Mercedes can be seen, which, as the analysis of the evidence shows, is the Mercedes-Benz 230 model, also known as the “Fintail” (W110), with production starting in 1966. This Mercedes was one of the most iconic cars on the roads of Cyprus in 1974.

It was often used by officials or wealthy citizens of the time, who preferred it for its reliability and luxury, but mainly for the “status” it gave to its owner.

The appearance of the Mercedes in the photographic evidence adds a strong contrast between the luxury of the vehicle and the harshness of the scene.

It is estimated that it is unlikely that any owner would use such a vehicle in a rural landscape, which reinforces the view that it is a stolen vehicle from a Greek Cypriot.

Who took the photo and when According to the researcher, the photo was definitely taken by a member of the TRT (Turkish Radio and Television Corporation) television crew, with journalist Selim Esen (one of the 15 Turkish journalists who were honored with the title "Gazi" - Veteran) in charge. Selim Esen was found in early August in the military prisons of Adana (known from the video with the prisoners, Captain Photiadis of the 306th Military Police and Laliotis, deputy commander of the 181st Military Police) and on August 11 arrived in Cyprus by helicopter.

He departed in the afternoon from Ovacık —the helicopter base— along with six other helicopters and landed at the Saray Hotel where he was staying.

The next day he visited Sysklipos, Agios Ermolaos, Lapithos, Karavas and Agios Epiktitos for reporting. On August 14, when the second Attila appeared, he followed the advancing Turkish tanks towards Famagusta.

He was found in Mia Milia, at the Tympos airport and probably in Agios Dimitrios (a little south of the village of Mia Milia) the next day, that is, on August 15. He returned to Turkey on August 17. From the above, it is estimated that the photo was taken between August 14 and 17, with a more likely date of August 15. The sun's shadows in the photo, Mr. Christou points out, show an overall low angle of incidence (probably 2-3 times the height of the object). In August 1974, in the Mesaoria region, the seasonal angle of the sun was approximately 66° at noon.

From the analysis of the shadows (direction, length and angle), based on the principles of solar geometry, it follows that the photo was taken: Afternoon scenario (80% probability): Between 18:30-19:30, i.e. 1-2 hours before sunset (at 19:45), with the photographer looking towards the Northeast (45°-60° from North). Morning scenario (20% probability): Between 06:00-07:00, i.e. 1-2 hours after sunrise (at 05:45), with the photographer looking towards the Southwest (225°-240° from North). At this point we mention that the afternoon scenario, which is the most prevalent, is compatible with testimonies about the "Black Mercedes" with the missing persons.

It is also noted that the TRT television crew certainly took other photographs from the area, as well as television footage (which we are also looking for). The report to Agios Dimitrios in August 1974 According to Mr. Christou, at 4:45 on August 14, just two hours after the collapse of the Geneva talks, Turkey launched a large-scale attack on the positions of the National Guard.

The result was predetermined, on the one hand because of the superior enemy and on the other hand because of the reduction of the fighting capacity of the National Guard due to the loss of material and morale.

The main effort of the Turkish forces on August 14 was the advance towards the East to Famagusta.

The enemy forces, charging from the village of Hamit Madres, broke through the defensive line in the area of ​​the American Station in Mia Milia (approximately 2 kilometers northeast of Agios Dimitrios) and moved east. "Without a trace of exaggeration, the residents of Mia Milia found themselves in the "eye of the cyclone". The intensity of the bombings created an eerie scene, with towering columns of black smoke and dust rising to the sky, drowning out the light.

Although my village, Exo Metochi, was a few kilometers east, the sounds of the battle and the "black evil" that loomed threateningly over us were indelibly imprinted in my memory", the researcher underlines.

As he reports, many residents of Mia Milia, terrified, sought refuge in the chapel of Agios Dimitrios in the Mandres Kaimakliou area, a little south of the village.

With them were refugees from the first invasion, as well as a few residents of neighboring villages.

The area of ​​Agios Dimitrios fatally found itself on the axis of advance of the enemy tanks, which maneuvered to avoid the boxed bed of the Pedieos River – which functioned as a natural anti-tank ditch – as well as any defensive obstacles of the National Guard.

At the same time, he reports, the Turkish invaders arrested those who had taken refuge in the area of ​​Agios Dimitrios – around three in the afternoon of August 14 – while later they also transferred there those who had been taken prisoner in the village. “The area was violently transformed into a gathering place; women and children were confined to the premises of the surrounding pens, where reports of mass rapes constitute one of the darkest pages of the tragedy.

At the same time, the men were led to an adjacent field, with their eyes and hands tied, awaiting their fate.” At the same time, he continues, several national guardsmen were also found in the area in their attempt to break free from the occupied area.

Several succeeded, but some are on our sad list of missing persons. “Of the 14 missing persons last seen in the area of ​​Agios Dimitrios / “Mandres” Kaimakli, 8 were reservists or conscripted national guardsmen, mainly from the 305th TE of Tasos Markos.

Indicative of the chaotic situation are the two missing draftees of the 251st Infantry Regiment, which was defending in the Koutsoventi area, well north of the area, at the foot of Pentadaktylos.

In addition to the above cases, there are also cases with a reverse course; that is, prisoners and missing persons who, without their knowledge, moved from the free areas to the occupied areas and were arrested in the area.

One such case, on which we focus in particular, is that of 28-year-old reserve commando Makis Sergidis, who served in outpost 1061 of the 2nd Company of the 211th Infantry Battalion. Makis Sergidis, on the morning of August 15, went to take care of the horses at his farm located in the area and since then his fate has been unknown.

He was last seen riding in the “Black Mercedes.” Another case, Mr. Christou reports, is that of the father of Konstantina (the well-known Cypriot singer). On August 15, 49-year-old Christos Konstantinou (Fakalas), with his bus and two of his children as passengers, was stopped by Turkish soldiers at the height of the new commando camp (31 MK), at the 4th milepost of the old Nicosia-Famagusta road.

The bus was preceded by a relative on his motorcycle, 20-year-old reserve squad member Grigorios Mita, who was last seen at the camp gate; for unknown reasons, his body was found headless in the Lakatamia cemetery years later.

Konstantina's father was slightly injured and taken to Agios Dimitrios, where he was last seen alive.

The circumstances of the disappearance of the missing in the area have not been fully clarified.

It seems that they took place at different times.

There are testimonies that state that, at dusk on August 14, armed Turkish Cypriots in military uniform appeared, who selected a group of 6-7, perhaps 10 people, and executed them a little further down (shots were heard). “Two missing reserve soldiers of the 305th TE, whose bones were found and buried in 2016-17, are 24-year-old Georgios Mythillos and 31-year-old Aimilios Evdokiou.

The two reservists, on August 14, were disentangled from the area where they were defending themselves and reached the area of ​​Agios Dimitrios.

When after noon the Turkish soldiers took control of the area, they singled out the two reservists (they were wearing military uniforms) and led them towards Mia Milia, where there was a riverbed (the “Potamoudkia” area), where they were executed.

Another missing person, whose bones were also found, is 59-year-old civilian Christodoulos Kouris, whose body was uncovered by the rains of February 1975.

The circumstances of his execution and the discovery of his bones remain unknown to us; all we have found are testimonies from Turkish Cypriots who report that a Turkish settler carried Kouris’ head as a trophy in the village of Mia Milia,” he says.

Three more missing persons were seen boarding a black Mercedes on the afternoon of August 15. They are: 28-year-old reservist Makis Sergidis of the 211th Infantry Division. 23-year-old reservist Evangelos Portis of the 241st Infantry Division. 42-year-old civilian Nikos Kolokasis from Mia Milia.

Also boarding the black Mercedes were the then 21-year-old deacon of Archbishop Makarios and resident of Mia Milia, Father Theoklitos, as well as 17-year-old Kostas Giannakas.

At the last moment, after the intervention of a Turkish corporal and a Turkish officer, Father Theoklitos and Kostas Giannakas got out of the car and did not have the same fate as the other occupants.

In summary, of the total of 14 missing persons last seen in the area of ​​Agios Dimitrios, the bones of only three were found.

The women and children, who according to Turkish Lieutenant Atilla Cilingir of the 31st Infantry Regiment numbered 187, were released the next day.

The approximately 60 men were taken to the Pavlidis garage as prisoners also the next day (afternoon of August 15) and later to the Adana prisons.

We will refer extensively to the “Black Mercedes”, which is one of the crucial targets of our investigation, in our next post.

It is being examined whether the “Black Mercedes” in the photo is the same as that of the missing persons in Agios Dimitrios. “It is important to identify the identity of the “giant captive” depicted in the photo,” emphasizes Mr. Christou and calls on everyone who can to help with their testimony and to share the document and its post.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους