41 χρόνια έχουν περάσει από τότε που κυκλοφόρησε ένα άλμπουμ το οποίο ξεκινά με μια τραγουδίστρια να απαγγέλλει ένα ποίημα του Edgar Allan Poe με μια εξωτική γερμανική προφορά πάνω σε ένα πλούσιο...
41 χρόνια έχουν περάσει από τότε που κυκλοφόρησε ένα άλμπουμ το οποίο ξεκινά με μια τραγουδίστρια να απαγγέλλει ένα ποίημα του Edgar Allan Poe με μια εξωτική γερμανική προφορά πάνω σε ένα πλούσιο συμφωνικό σκηνικό.
Ακολουθεί η βιομηχανική κραυγή ενός synth-pop ύμνου που ξαφνικά μετατρέπεται σε ένα σόλο τζαζ από τον κιθαρίστα των Yes, Steve Howe.
Ένα άλμπουμ που προϋπάντησε ένα επιτυχημένο single εμπνευσμένο από ένα είδωλο του Γερμανού Εξπρεσιονισμού, τον Dr. Mabuse.
Δημιουργήθηκε από ένα group δύο γυναικών και δύο ανδρών, με τη βοήθεια ενός πρωτοποριακού Βρετανού παραγωγού και σημαντικών αστέρων της δεκαετίας του '80 όπως ο David Sylvian, ο ντράμερ των Police, Stewart Copeland, και την Anne Dudley των Art of Noise.
Πρόκειται για το άλμπουμ A Secret Wish των Propaganda, που κυκλοφόρησε από την δισκογραφική εταιρεία ZTT του Trevor Horn, σε παραγωγή του Stephen Lipson που κυκλοφόρησε το καλοκαίρι του 1985 με μέτρια επιτυχία αλλά άντεξε την δοκιμασία του χρόνου ώστε να ακούγεται σήμερα άνετα, ως ένα cult κομμάτι.
Εγω προσωπικά θεωρώ πως ο Trevor Horn έπαιξε μεγάλο ρόλο στην μουσική της δεκαετίας του ’80 (πρέπει να ξεθάψω το κείμενο που είχα γράψει για τους Frankie Goes to Hollywood στο προφίλ που μου έσβησε το ΦΒ). Ο δίσκος των Propaganda που ανοίγει με την απαγγελία της η Susanne Freytag, έγινε με την δική του επίβλεψη και κυκλοφόρησε από την δική του δισκογραφική εταιρία.
Επρόκειτο για μια μπάντα που αποτελούνταν από δύο γυναίκες και δύο άντρες από την Γερμανία.
Τέσσερεις άνθρωποι που ξεκίνησαν την μπάντα το 1982 και είχαν εντελώς διαφορετικά μουσικά υπόβαθρα.
Η άλλη τραγουδίστρια, η Claudia Brücken ήταν 19 ετών και ακόμα φοιτούσε σε σχολή καλών τεχνών όταν μπήκε στους Propaganda ενώ ο Ralf Dörper, ήταν μέλος του industrial metal συγκροτήματος Die Krupps.
Στην αυτοβιογραφία του του 2022, Adventures in Modern Recording, ο Trevor Horn των ZTT θυμάται τον συνιδρυτή Paul Morley να φέρνει το συγκρότημα στην εταιρεία, οραματιζόμενος τους ως «ABBA από την κόλαση». Φρέσκος από την επιτυχία του με τους αστέρες των ZTT, Frankie Goes To Hollywood, ο Horn επένδυσε χρόνο και ενέργεια στο ντεμπούτο των Propaganda.
Προσέλαβε μια ορχήστρα 30 ατόμων για να ενισχύσει τον ήχο του συγκροτήματος, επένδυσε 20.000 λίρες σε ένα ταιριαστά επιτηδευμένο μουσικό βίντεο και μάλιστα έφερε μια μπανιέρα στο στούντιο, όπου θρυμματίστηκε με βαριοπούλα για την κακοφωνική συμφωνία θορύβων που θα γινόταν το κομμάτι «Jewel». Όλα αυτά για ένα ανερχόμενο συγκρότημα όπου «κανείς δεν έπαιζε όργανο». Αλλά όπως και η άλλη αναδυόμενη δύναμη της δισκογραφικής του εταιρείας - οι μαέστροι του κολάζ, Art of Noise – οι Propaganda ήταν κάτι περισσότερο από μια συμβατική ομάδα.
Ήταν ένα καλλιτεχνικό μανιφέστο.
Επέστρεψαν στις πολιτιστικές τους ρίζες και στον Dr. Mabuse του Fritz Lang.
Εξ ου και το όνομα Propaganda, το οποίο έδειχνε προς την έννοια του καταναλωτισμού και αντιτάχθηκε στην επικρατούσα αμερικανοποίηση της ροκ, όπως έκαναν και αρκετά Krautrock συγκροτήματα μερικά χρόνια πιο πριν.
Την παραγωγή ανέλαβε ο Stephen Lipson, ο οποίος είχε ξεκινήσει ως ηχολήπτης των Rolling Stones αλλά στην δεκαετία του ’80 έκανε ήχο και παραγωγή στους Grace Jones (Slave To The Rhythm, 1985), Propaganda (A Secret Wish, 1985), Frankie Goes To Hollywood (Liverpool, 1986), Pet Shop Boys (Introspective, 1988), Paul McCartney (Flowers in the Dirt, 1989) ενώ συν-συνέθεσε το “Slave To The Rhythm”. Ο μόνος επαγγελματίας μουσικός από την τετράδα ήταν ο Michael Mertens, ο οποίος συνέχισε να παίζει κρουστά με μια συμφωνική ορχήστρα καθώς ηχογραφούνταν το A Secret Wish. Το A Secret Wish δεν αφορούσε μόνο την στυλιστική καινοτομία.
Ο βασικός λόγος για τη διαρκή του απήχηση μπορεί κάλλιστα να είναι ο απεγνωσμένος, αδιάντροπος ρομαντισμός που πάλλεται κάτω από κάθε τραγούδι.
Το 1985 οι Propaganda βγήκαν για περιοδεία με μπασίστα τον Σκωτσέζο Derek Forbes, ο οποίος έφυγε από τους Simple Minds για να πάει στους Γερμανούς, παίρνοντας μαζί του και τον ντράμερ των Simple Minds, Brian McGee.
To 1989, o Dörper αποχώρησε για να επαναφέρει στην ζωή τους Die Krupps, ενώ δελεασμένος από την Virgin Records, ο Mertens κυκλοφόρησε ένα δεύτερο άλμπουμ των Propaganda, το 1990, με τιτλο 1234.
Περιλάμβανε έναν νέο τραγουδιστή και guest φωνητικά από την Freytag σε δύο κομμάτια.
Το αρχικό lineup ηχογράφησε τραγούδια ενός άλμπουμ στα τέλη της δεκαετίας του '90, αλλά όταν τα demo διέρρευσαν στο διαδίκτυο, ένιωσαν απογοητευμένοι και εγκατέλειψαν το project.
Εγω βάζω το τραγούδι που ανοίγει το άλμπουμ στα σχόλια και εάν σας ενδιαφέρει, τα υπόλοιπα τα βρίσκετε… Καληνύχτα σας
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους