Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Αν. Πολυζωίδης (1802-1873): Ένας Λόγιος ως Τοποτηρητής της Υποτέλειας

---------------------------------------------------------------------- Ο Αναστάσιος Πολυζωίδης, από το Μελένικο της σημερινής Βουλγαρίας, υπήρξε ένας λόγιος, δημοσιογράφος του "Απόλλωνα", δικαστικός στη δίκη Κολοκοτρώνη/Πλαπούτα και πολιτικός.

Ήρθε στην Ελλάδα από την Πίζα της Ιταλίας μαζί με τον Μαυροκορδάτο και εκτελούσε χρέη γραμματέα του (δεξί του χέρι). Θεωρείται ο κύριος συντάκτης της Διακήρυξης της Ανεξαρτησίας της Ελλάδος του 1822, η οποία συμπεριλήφθηκε αυτούσια στο Προσωρινόν Πολίτευμα της Ελλάδος, που ήταν και το πρώτο σύνταγμα της πολιτείας, σε ηλικία 20 χρονών... Επί Καποδίστρια, εξέδιδε και διένειμε δωρεάν από την Ύδρα την εφημερίδα "Απόλλων" σε ηλικία 28 χρονών.

Αποκαλούσε τύραννο τον Καποδίστρια, ουσιαστικά ήταν ένας από τους ηθικούς αυτουργούς της δολοφονίας του... Τα γραπτά του 1833 "Τα Νεοελληνικά" & "Πολυζωίδης, Αναστάσιος, Γενική Ιστορία" & "Αναστάσιος Πολυζωίδης, «Κείμενα για τη Δικαιοσύνη και την Πολιτική"

----------------------------------------------------------------------- Αργότερα, ο Πολυζωίδης στα γραπτά του αναγνωρίζει ότι ο Πάλμερστον χρησιμοποίησε το χρήμα ως όπλο.

Ενώ η Ελλάδα ήταν ερειπωμένη, η Βρετανία μπλόκαρε τις δόσεις των δανείων (60 εκατομμυρίων φράγκων) που είχε συμφωνηθεί παλαιότερα.

Και παραδέχεται ότι αυτό δεν έγινε λόγω οικονομικής στενότητας της Αγγλίας, αλλά για να αναγκαστεί ο Καποδίστριας να παραδώσει την εξουσία ή να υποταχθεί πλήρως στις βρετανικές αξιώσεις.

Χωρίς χρήματα, ο Κυβερνήτης δεν μπορούσε να πληρώσει τον στρατό, με αποτέλεσμα να στρέφονται οι στρατιώτες εναντίον του.

Τέλος, παραδέχεται ότι η οικονομική ασφυξία που επέβαλε ο Πάλμερστον ήταν ο πραγματικός λόγος που ο Καποδίστριας αναγκάστηκε να γίνει πιο συγκεντρωτικός, κάτι που η αντιπολίτευση τότε εξέλαβε λανθασμένα ως καθαρή «τυραννία». Ο Πολυζωίδης παραδέχεται ότι ασκήθηκε πίεση στον Καποδίστρια μέσω της ενθάρρυνσης των εσωτερικών εχθρών του όπως, για παράδειγμα, με την πυρπόληση του στόλου στον Πόρο. Ο Πάλμερστον έδωσε οδηγίες στον Βρετανό αντιπρεσβευτή Ντόκινς (Dawkins) να διατηρεί επαφές με τους στασιαστές της Ύδρας έτσι, οι Υδραίοι ένιωθαν ότι έχουν την «πλάτη» της ισχυρότερης ναυτικής δύναμης του κόσμου. Ο Πάλμερστον πίεζε τον Καποδίστρια να αποδεχθεί τα στενά σύνορα (Γραμμή Αχελώου - Σπερχειού αντί για Αμβρακικού - Παγασητικού). Του διεμήνυσε ότι αν ήθελε μεγαλύτερα σύνορα και την Εύβοια, θα έπρεπε να παραιτηθεί και να αφήσει τη διακυβέρνηση σε ένα συμβούλιο ελεγχόμενο από τους Αγγλόφιλους. Ταυτόχρονα, Ο Πάλμερστον έστελνε διακοινώσεις που αμφισβητούσαν τη νομιμότητα του Καποδίστρια, αποκαλώντας τον «προσωρινό» και αρνούμενος να του αναγνωρίσει τον τίτλο του Προέδρου με τον σεβασμό που άρμοζε σε αρχηγό κράτους. Ο Πολυζωίδης αναγνώρισε ότι οι υποσχέσεις των Άγγλων προς τους συνταγματικούς (τους αντιπάλους του Καποδίστρια) ήταν ψεύτικες και ότι η αντιπολίτευση τυφλώθηκε μπροστά στον εξωτερικό κίνδυνο.

Μόλις ο Καποδίστριας δολοφονήθηκε, οι Άγγλοι δεν έφεραν τη δημοκρατία, αλλά επέβαλαν την Απόλυτη Μοναρχία του Όθωνα, την οποία ο Πολυζωίδης και οι όμοιοί του βρήκαν πολύ πιο καταπιεστική από τον Καποδίστρια.

Γράφει σχετικά: «Ο Κυβερνήτης ευρέθη εις το δίλημμα ή να προδώση την ανεξαρτησίαν της γνώμης του ή να ίδη την πατρίδα του καταστρεφομένην από την ένδειαν και την εσωτερικήν διχόνοιαν, την οποίαν η ξένη πολιτική υπέθαλπε». Δικαστής στην δίκη Κολοκοτρώνη και Πλαπούτα

------------------------------------------------------------------------- Η Βρετανική επιρροή βρισκόταν υπό αμφισβήτηση επί Αντιβασιλείας. Οι Βρετανοί, από τη μία μεριά, ήθελαν να υπενθυμίσουν ότι ελέγχουν το ελληνικό προτεκτοράτο (εξού και η δίκη) εξανεμίζοντας την ρωσική επιρροή προς τα έξω και βαυαρική επιρροή προς τα μέσα.

Από την άλλη με την αθωώση αιχμαλώτιζαν τους Βαυαρούς (και μέσω του Αρμανσμπεργκ) και κέρδιζαν λαϊκή επιρροή. Ο Μαυροκορδάτος ήταν από τους πρώτους που εισηγήθηκε την μετατροπή της ποινής. Ο Βρετανός Μάσον, δημόσιος κατήγορος στη δίκη αυτή και ο Πολυζωίδης ως δικαστής (και μετέπειτα φυλακισμένος) ήταν στο στενό πυρήνα της Βρετανίας.

Η στάση του (1834) δημιούργησε διεθνή σάλο και τεράστια λαϊκή εξέγερση και με αυτό τον τρόπο "ξεπλύθηκε" από τη δολοφονία του Καποδίστρια όπως σημειώνει και ο Σπηλιάδης.

Ο σκοπός της Βρετανίας επετεύχθη δηλαδή το βαυαρικό καθεστώς να είναι εξαρτημένο από την Βρετανία καθώς όσο πιο πολύ μισούσε ο ελληνικός λαός τους Βαυαρούς "ξένους" για τη σκληρότητά τους, τόσο πιο πολύ εκείνοι αναγκάζονταν να ζητήσουν την προστασία και τη στήριξη της Μεγάλης Βρετανίας για να κρατηθούν στην εξουσία. Η Βρετανία δεν ήθελε κατάρρευση, ήθελε χειραγώγηση.

Μετά τη Δίκη

----------------------------------------------------------------------- Αποκαταστάθηκε πλήρως στον κρατικό μηχανισμό αφού διετέλεσε Υπουργός Εκκλησιαστικών και Δημοσίας Εκπαιδεύσεως, Υπουργός Εσωτερικών, Υπουργός Παιδείας, πληρεξούσιος Νομάρχης Αττικής και Βοιωτίας, μέλος του Αρείου Πάγου και του Συμβουλίου της Επικρατείας.

Κάτι βεβαίως που δεν μπορούσε να γίνει χωρίς τις πλάτες της Βρετανίας.

Συμπέρασμα

----------------------------------------------------------------------- Ο Αν. Πολυζωίδης ήταν λόγιος, τοποτηρητής της υποτέλειας.

Πουλούσε το μέλλον της χώρας για μια θέση στο τραπέζι των νικητών κάτω από τον μανδύα του "πολιτισμικού εκσυγχρονισμού". Επιστημονικά, ο όρος που περιγράφει περισσότερο τη στάση του είναι comprador (o όρος μάλλον προέρχεται από τον Αντόνιο Γκράμσι μελετώντας τα μετα-αποικιακά καθεστώτα). * Οι όροι "μεταπράτης", "φερέφωνο", "πέμπτη φάλαγγα", "χρήσιμος ηλίθιος" δεν νομίζω ότι περιγράφουν με ακρίβεια τη στάση του Πολυζωίδη. . Στη φωτογραφία ο Πολυζωίδης.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους