Original Post

Πλήρες Κείμενο:

ΠΩΛΟΎΝΤΑΙ ΌΝΕΙΡΑ!!! Η νύχτα φίλοι μου έχει τη δική της ομορφιά και γοητεία! Αδιαμφισβήτητα κρύβει όμως και έναν βαθύτερο αναστεναγμό.

Βλέπεις η μέρα έχει χρώματα, φωνές, φώτα, αυτοκίνητα, υποχρεώσεις, δραστηριότητες κι ασχολίες, που μπορούν να κοροϊδέψουν το μυαλό μας.

Η νύχτα όμως έχει σκοτάδι και σιωπή κι είναι πάντα εκεί, περιμένοντας απαντήσεις.

Τις απαιτεί σαν κακομαθημένο παιδί που δε σ’ αφήνει να ησυχάσεις... Είναι εκεί έτοιμη να πάρει εκδίκηση για όλα εκείνα τα πρόσωπα, τις σκέψεις και τα συναισθήματα που πάσχιζες να θάψεις όλη μέρα, δουλεύοντας ως αργά στην δουλειά σου, πηγαίνοντας για ψώνια, για καφέ, σινεμά, πλένοντας πιάτα... Πείθοντας τον εαυτό σου πως δεν έχεις χρόνο για τέτοιες έγνοιες.

Η νύχτα όμως έρχεται πάντα, συνεπής στο ραντεβού της και με το δυνατότερο σύμμαχό της, τις αϋπνίες, σε ανακρίνει βασανιστικά.

Θέλει να μάθει τα πάντα κι εσύ είσαι πλέον ανήμπορος να της αντισταθείς... Όταν τα φώτα σβήσουν και όλα σταματήσουν, τότε έρχεται εκείνη η ώρα που τα μέσα σου ξεκινάνε να μιλάνε.

Λένε την ιστορία σου, τα πάντα που σου έχουνε συμβεί εκείνη τη μέρα, τη χθεσινή, τον περσινό χρόνο και όλη σου τη ζωή.

Καμιά φορά σκέφτεσαι όλα εκείνα που ονειρευόσουν, που ήθελες να κάνεις και να γίνεις και που τελικά ποτέ δεν έκανες και δεν έγινες.

Σκέφτεσαι όσα αγάπησες κι όσα μίσησες... Ήθελες να γίνεις... ζωγράφος, ποιητής, ηθοποιός... φοβήθηκες όμως τη ρευστότητα και δίστασες να ζήσεις την περιπέτεια.

Αναζήτησες τη βεβαιότητα, τη σταθερότητα και τη ρουτίνα.

Τώρα δουλεύεις σε τράπεζα, στον δήμο ή στο υπουργείο και κάθε πρωί ανάβοντας το πρώτο τσιγάρο της ημέρας, καίγονται μαζί του κι όλα σου τα όνειρα.

Αναλογίζεσαι όλα αυτά και αυτούς που "σιχαινόσουν" και δεν ήθελες ποτέ να μοιάσεις και πού τελικά... "κατάντησες" σαν αυτούς... Πήγαινες πάντα στις πορείες, αγωνιζόσουν για τα "πιστεύω" και την ιδεολογία σου, ασκούσες την πιο σκληρή κριτική στην εξουσία.

Χλεύαζες τους γονείς σου, αμφισβητούσες τα πάντα, ήθελες ν’ αλλάξεις τον κόσμο και τελικά όπως λέει κι ο φίλος μας ο Αρκάς, κατέληξες... "να αλλάζεις κανάλια στην τηλεόραση". Ρίζωσες στον καναπέ σου και κατεβάζεις αμάσητη κάθε τροφή που σου προσφέρουν οι κυβερνώντες... Έπαψες να ζεις... Κινείσαι μηχανικά... Σαν ένα... "καλοκουρδισμένο στρατιωτάκι"... Έγινες πιο κατεστημένο κι απ’ το κατεστημένο που κορόιδευες... Και στην τελική όσα κορόιδεψες τα "λούστηκες" όλα, το ένα μετά τ’ άλλο... Βλέπετε τη μέρα, μπορείς ακόμα να φοράς τη "μάσκα" σου και το χαμόγελό σου, να λες πως είσαι "εντάξει" και κάποιες φορές να παίζεις το ρόλο σου τόσο καλά, που κάποιοι να το πιστεύουν.

Και μετά έρχεται η νύχτα... Ώρα απολογισμού, βασανιστικών σκέψεων και εσωτερικών συγκρούσεων... Ώρα που συναντάμε τα όνειρά μας... Τα όνειρα που πουλήσαμε... Μόνη βοήθεια και καταφυγή μας η προσευχή!!! Νύχτα, ώρα απολογισμού της ημέρας και της ζωής μας κάποιες φορές.

Ώρα να κρίνουμε τις συμπεριφορές της ημέρας, να ζητήσουμε συγχώρεση, με την ελπίδα ότι αύριο θα είμαστε καλύτεροι άνθρωποι.

Ώρα αναπόλησης του παρελθόντος και ελπίδας για το αύριο.

Μα πόσο σπουδαίο και σημαντικό είναι σ' αυτή την νύχτα να μετρήσουμε όλες τις ευλογίες που μας χαρίστηκαν στην ζωή μας και να ευχαριστήσουμε τον Κύριο για αυτές.

Είμαι σίγουρος φίλοι μου, ότι όλοι μας έχουμε μικρές ή μεγάλες ευλογίες, ας μη τις υποτιμάμε! (Ανώνυμος εκπαιδευτικός)

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους