Εν συντομία, επιτρέψτε μου δύο φιλικές συμβουλές στις κυρίες και κυρίους που ακολουθούν τη Σελίδα μου, καθώς και σε όσους τύχει να δουν αυτήν τη δημοσίευση και ας μην είναι ακόλουθοι: 1. Χωρίς φόβο...

Πλήρες Κείμενο:

Εν συντομία, επιτρέψτε μου δύο φιλικές συμβουλές στις κυρίες και κυρίους που ακολουθούν τη Σελίδα μου, καθώς και σε όσους τύχει να δουν αυτήν τη δημοσίευση και ας μην είναι ακόλουθοι: 1. Χωρίς φόβο και διλήμματα, εξηγήστε στα παιδιά σας, τα εγγόνια σας και τα ανίψια σας, βαθμιαία και από μικρές ηλικίες, ότι όσο φυσιολογικό είναι να επιτύχεις μια όμορφη ερωτική σχέση στο μέλλον, αλλά τόσο φυσιολογικό είναι να πάνε όλα στραβά – είτε με την έννοια να μην καταφέρεις να τη δημιουργήσεις με κάποιο άτομο που σε γοήτευσε, είτε με την έννοια να στραβώσει η σχέση στην πορεία, ακόμα και ξαφνικά/απρόσμενα, ακόμα και χωρίς προφανείς ή εύκολα εξηγήσιμους λόγους.

Ναι στις προσδοκίες, αλλά όχι στη σιγουριά γενικά και όχι στη σιγουριά στη μονιμότητα της κατάστασης. 2. Πάμε τώρα να καταρρίψουμε έναν ανόητο, παραφυσικό, μη ορθολογικό και γεμάτο με παράλογο ρομαντισμό μύθο: Εξηγήστε τους επίσης ότι αυτά τα γλυκά λογάκια που λέγονται επί χιλιετίες, του τύπου «Είσαι ο μοναδικός άνθρωπος της ζωής μου και κανείς άλλος δεν θα μπορούσε να υπάρχει για μένα στη θέση σου» ή «Γεννηθήκαμε για να είμαστε μαζί» ή «Δεν μπορώ να με φανταστώ με κάποιον άλλο/άλλη» ή «Δεν θα μπορούσα να ζήσω χωρίς εσένα» είναι ασφαλώς όμορφα, αλλά είναι ηλίθια ψέματα και ενίοτε επικίνδυνα.

Είτε το δούμε μαθηματικά, είτε στατιστικά και ορθολογικά, αν για κάθε ένα άτομο από τα 8 δισεκατομμύρια της Γης υπήρχε στην πραγματικότητα μόνο ένα άτομο με το οποίο θα ταίριαζε ερωτικά/συντροφικά, δεν θα το έβρισκε ποτέ μα ποτέ.

Αυτό είναι όλο.

Ξέρω ότι οι παλιοί φίλοι/ακόλουθοι γνωρίζετε ότι ενίοτε γίνομαι λίγο σπασίκλας με τις λογικές εξηγήσεις.

Αλλά, πιστέψτε με, αν εξηγούσατε αυτά τα δύο απλά πράγματα στα παιδιά σας από νωρίς, θα είχαμε ως ανθρώπινη κοινωνία κυριολεκτικά 100 φορές λιγότερα εγκλήματα και 100 φορές λιγότερη βία λόγω υπέρμετρου και αρρωστημένου εγωισμού μετά από αιτήσεις διαζυγίου, μονομερείς αποφάσεις χωρισμού και, φυσικά, μετά από αποκάλυψη μιας απιστίας.

Καθώς επίσης θα γλίτωνε πολύς κόσμος από κάποιου είδους κατάθλιψη μετά από δύσκολους και στερεοτυπικού τύπου μακροχρόνιους συμβιβασμούς.

Μάθετε από νωρίς στα παιδιά σας ότι είναι παράλογη η κτητικότητα, και ότι οι ανθρώπινες σχέσεις είναι τόσο περίπλοκες (ιδίως στους καιρούς μας) που είναι πιο παράλογο να πιστεύεις ότι θα πάει καλά απ' ό,τι είναι να πιστεύεις ότι δεν θα πάει καλά! Αυτό ως χαλαρή σκέψη, αλλά λογική.

Διότι το ιδανικό είναι να πιστεύεις... το ζούμε όσο κρατήσει και όσο η επιθυμία είναι αμοιβαία. Χάλασε; Ωραία, πέρνα μια ελεγχόμενη και φυσιολογική φάση στεναχώριας και τέλος.

Όλα καλά, πάμε παρακάτω.

Όλα τα υπόλοιπα... πώς θα λέγεται νομικά μια δολοφονία, αν λέγεται γυναικοκτονία ή ανδροκτονία (σαφώς και είναι πολύ περισσότερες οι γυναίκες θύματα, από τους άντρες θύματα), προσωπικά μου είναι παντελώς αδιάφορο ως θέμα και εντελώς ανούσιο, μάλιστα σε τέτοιον βαθμό που δεν θα διαβάσω καν οποιοδήποτε τυχόν σχόλιο που θα αφορά επιχειρήματα υπέρ ή κατά τέτοιων όρων.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους