16 χρόνια συμπληρωνονται σήμερα από το Έγκλημα στη Μαρφιν. Έγκλημα της εργοδοσίας που υποχρέωσε τους εργαζόμενους να εργαστούν μία τέτοια μέρα, χωρίς μάλιστα έξοδο διαφυγής. Έγκλημα και προβοκάτσια...
16 χρόνια συμπληρωνονται σήμερα από το Έγκλημα στη Μαρφιν. Έγκλημα της εργοδοσίας που υποχρέωσε τους εργαζόμενους να εργαστούν μία τέτοια μέρα, χωρίς μάλιστα έξοδο διαφυγής.
Έγκλημα και προβοκάτσια από τους "σκοτεινούς" κύκλους καταστολής.
Έγκλημα από τις αρχές που αδυνατούν μέχρι σήμερα να δώσουν απαντήσεις για τους φυσικούς και ηθικούς αυτουργούς.
Για να δούμε όμως το πολιτικοοικονομικο πλαίσιο της εποχής: Ο Ελληνικός Λαός είναι σε απόγνωση από τη φτωχοποιηση που φέρνουν τα μνημόνια, αισθάνεται ότι δεν του έχει μείνει ίχνος Εθνικής περηφανιας και οι προσκυνητές των δανειστών της ΕΕ υποχρεωνουν τον Έλληνα εργαζόμενο να πληρώσει με το αίμα του δάνεια που ποτέ δεν εισέπραξε ο ίδιος, αλλά η ελληνική αστική τάξη.
Ο "δρόμος" είναι ο μόνος τρόπος να εκφράσει την αγανάκτηση και την οργή του.
Η λαϊκή οργή φουντώνει! Όλοι ήξεραν ότι κάτι καλό πάει να βγει απ αυτή τη λαοθαλασσα.
Κάπως έπρεπε όλη αυτή η διαμαρτυρία να χειραγωγηθει.
Κάπως έπρεπε να "σπάσει" όλη αυτή η μαζική συμμετοχή του κόσμου.
Το αστικό κράτος και τα αφεντικά στην ΕΕ έπρεπε να σκεφτούν κάτι...έξυπνο για να μείνουν ανέπαφα τα σχέδια τους.
Ήταν όντως "έξυπνο" να δολοφονησουν τούς εργαζόμενους της Μαρφιν για να προλάβουν τη κλιμάκωση των κινητοποιησεων.
Όσο έξυπνα έκρυψαν και τούς δολοφόνους.
Είπαμε όμως... Όλα έγιναν έξυπνα και κανείς δε μπορεί να αποδείξει τίποτα.
Ελπίζω όμως οι στάχτες των εργαζομένων και του αγέννητου παιδιού που κάηκε μαζί τους, να μη πάνε χαμένες.
Να γίνουν φλόγα για πιο μαζικούς αγώνες που θα φωτίσουν το δίκιο του εργάτη. Αιωνία η μνήμη τους!
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους