Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Πρώτη δίκη του ΕΑΤ-ΕΣΑ #history Ήταν 7 Αυγούστου 1975, όταν στο Διαρκές Στρατοδικείο Αθηνών ξεκίνησε μια από τις πιο πολυαναμενόμενες δίκες της Μεταπολίτευσης - η πρώτη δίκη των βασανιστών του ΕΑΤ-ΕΣΑ για εγκλήματα που διαπράχθηκαν μεταξύ 1968 και 1973.

Για πρώτη φορά, το ελληνικό κράτος καλούσε σε απολογία μέλη των δικών του κατασταλτικών μηχανισμών για βασανιστήρια.

Στο εδώλιο κάθισαν 28 από τους 32 κατηγορούμενους, αξιωματικοί και στρατονόμοι της ΕΣΑ.

Ανάμεσά τους ξεχώριζαν τα ονόματα των πρώην διοικητών της ΕΣΑ Θεοφιλογιαννάκου, Χατζηζήση, Σπανού και Τσάλλα.

Οι υπόλοιποι επικαλέστηκαν ασθένεια ή είχαν διαφύγει.

Το κατηγορητήριο ήταν βαρύ.

Κατάχρηση εξουσίας, σωματικές βλάβες, ηθική αυτουργία, κατακράτηση παρά το Σύνταγμα.

Από τις 11 έως τις 27 Αυγούστου, οι 128 μάρτυρες κατηγορίας περιέγραψαν τη φρίκη του ΕΑΤ-ΕΣΑ. εξευτελισμοί, απομόνωση, στέρηση ύπνου και τροφής, ψυχολογική βία και ομαδικοί ξυλοδαρμοί από στρατονόμους.

Πάνω από τα μισά θύματα ήταν αξιωματικοί που είχαν συμμετάσχει στο αντιδικτατορικό Κίνημα του Ναυτικού το 1973 ενώ οι υπόλοιποι ήταν πολιτικοί κρατούμενοι από οργανώσεις όπως η ΚΝΕ, το ΠΑΚ, ο Ρήγας Φεραίος και άλλες.

Οι μαρτυρίες αποκάλυψαν και μια σαφή διάκριση.

Οι αξιωματικοί ή οι συντηρητικοί κρατούμενοι υπέστησαν κυρίως ψυχολογική πίεση, ενώ οι αριστεροί πολίτες υπέμειναν απάνθρωπη σωματική κακοποίηση.

Ακόμη και στα βασανιστήρια, η διαίρεση Δεξιάς και Αριστεράς έμενε ζωντανή.

Η υπεράσπιση επιχείρησε να παρουσιάσει τους κατηγορούμενους ως «πατριώτες που εκτελούσαν εντολές», αμφισβητώντας τις μαρτυρίες των θυμάτων.

Ωστόσο, η προκλητική στάση των ίδιων των κατηγορουμένων, ειρωνείες, απειλές, ακόμη και χειροδικία μέσα στο δικαστήριο, ενίσχυσε την αίσθηση ενοχής τους.

Αποκαλυπτικό ήταν και το γεγονός ότι οι κατηγορούμενοι είχαν στην κατοχή τους έγγραφα από το υποτιθέμενο «εξαφανισμένο» αρχείο της ΕΣΑ.

Χρησιμοποίησαν απολογίες των θυμάτων, προϊόντα βασανιστηρίων, για να πλήξουν την αξιοπιστία τους.

Αν και το δικαστήριο κατάσχεσε τα έγγραφα, καμία επιπλέον κατηγορία δεν απαγγέλθηκε, παρά το προφανές αδίκημα.

Στις 12 Σεπτεμβρίου 1975, εκδόθηκε η απόφαση.

Από τους κατηγορούμενους, 16 καταδικάστηκαν.

Οι πρώην διοικητές Θεοφιλογιαννάκος και Σπανός έλαβαν ποινή 20 ετών, ο Χατζηζήσης 23 και ο Τσάλας 15. Οι υπόλοιποι καταδικάστηκαν σε μικρότερες ποινές, πολλοί με αναστολή.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους