Original Post

Πλήρες Κείμενο:

5 Μαϊου 2010. ΜΑΡΦΙΝ. (Φωτογραφία Ηλίας Γ. Προβόπουλος) Περί ΜΑΡΦΙΝ... ΕΥΤΥΧΩΣ Ή ΔΥΣΤΥΧΩΣ ΓΙΑ ΚΑΠΟΙΟΥΣ ΠΟΥ ΕΙΜΑΣΤΕ ΕΜΕΙΣ ΕΚΕΙ! Αναρτώ εδώ το κείμενο του Ηλία Γ. Προβόπουλου, γνωρίζοντας ότι και πάλι κάποιοι χωρίς να το διαβάζουν θα γράψουν το "μακρύ τους και το κοντό τους",θα σχολιάσουν κακότροπα,θα μας πουν την "άποψή" τους χωρίς να έχουν ιδέα και φυσικά θα είναι πολλοί αυτοί που θα δηλώσουν "παρόντες"...στο γεγονός.

Πριν από λίγο καιρό σε έναν κεντρικό χώρο την ώρα που αναφέρθηκα στα γεγονότα της 5ης Μαϊου 2010, κάποιος με αφόπλισε λέγοντας μου: Επειδή εγώ ήμουν εκεί, έγινε αυτό, αυτό και αυτό... Έμεινα άναυδος! Ψέλλισα μόνο: Σε μένα τα λες αυτά; -Φυσικά, μου απάντησε,γιατί εγώ ήμουν εκεί, εσύ πού ήσουν! Το τραγικό εδώ δεν είναι το θέμα της ΜΝΗΜΗΣ που συνεχώς γράφω, ότι δηλαδή κανείς δεν θυμάται τίποτα ή τα θυμάται όπως τον βολεύουν, αλλά ότι το πρόσωπο ανήκει σε αυτούς που ασχολούνται με τα κοινωνικά και πολιτικά πράγματα ως μέλος του αριστερίστικου χώρου,τον θεωρώ από τους "ψαγμένους"... Για φαντάσου,τι συμβαίνει πιό πέρα! Στο κείμενο του -θα ακολουθήσουν και άλλα- λοιπόν ο Προβόπουλος αποφασίζει για πρώτη φορά (γιατί κακώς σιωπούσαμε) να θυμίσει πράγματα που πολλοί ξέχασαν εκουσίως ή ακουσίως: Ότι δηλαδή είμαστε οι μόνοι αξιόπιστοι μάρτυρες που παρακολουθούμε τα γεγονότα σαν σε οθόνη κινηματογραφική, από προνομιακή θέση,παρακολουθώντας τις κινήσεις τών δραστών τις οποίες εκείνος καταγράφει με τον φακό του καρέ καρέ και μέχρι την στιγμή που ρίχνουν μέσα στην τράπεζα μπιτόνι με εύφλεκτο υλικό και όχι μολότοφ,που εκρήγνυται και εγώ φωνάζω: πω πω θα τους κάψουν σαν τα ποντίκια (με κάποιους από τους εργαζόμενους είχαμε και φιλικές σχέσεις λόγω γειτνίασης) και ταυτοχρόνως γίνεται η επίθεση στο βιβλιοπωλείο με τρεις μολότοφ στο εσωτερικό, επίθεση σε εμένα προσωπικά ενώ υπήρχαν άλλα πρόσωπα μπροστά με το γνωστό και από άλλες μαρτυρίες: Εσένα θα σε κάψουμε! Την επίθεση και προπηλακισμό στον φίλο μου Γ.Τ.(που απερίσκεπτα του είπα να είναι εκεί για παν ενδεχόμενο και άφησε την έγκυο σύζυγο και ένα μωρό στο σπίτι) που το περιέλουσε με βενζίνη ένας κουκουλοφόρος και ευτυχώς αντέδρασε ψύχραιμα και ακαριαία.Η στάση μας λόγω εμπειρίας και η άμεση και ψύχραιμη αντίδραση,η ηρωική μάλιστα του εργαζόμενου τότε Χρήστου Πετρόπουλου που ήρθε πρόσωπο με πρόσωπο/μάσκα με τον "υποψήφιο δολοφόνο μου", γιατί αλλιώς θα θρηνούσαμε ανθρώπους και από την δική μας πλευρά! Στην ανάρτηση του ο Προβόπουλος θυμάται και με έχει καταγράψει με τον φακό να τρέχω πρώτος με έναν πυροσβεστήρα προς την φλεγόμενη τράπεζα, θυμάται ότι είμαστε εμείς που μπήκαμε μπροστά για να μην φτάσουν στο δικαστήριο "άσχετοι κατηγορούμενοι" και είμαστε οι μόνοι αξιόπιστοι μάρτυρες γιατί υπήρξαν και τα γνωστά παρατράγουδα.

Θυμάται επίσης την ρήση του σεβαστού καθηγητή Βασίλη Κρεμμυδά! Μέχρι σήμερα παρακολουθούμε να μιλάνε και να έχουν άποψη οι πάντες,τα γνωστά δύο στρατόπεδα να ερμηνεύουν κατά το δοκούν,οι εμμονές,οι ιδεοληψίες,οι υπερβολές,τα φέικ νιούς,οι υστεροβουλίες,οι μυθοπλασίες,η εκμετάλλευση και διάφορα άλλα δίνουν και παίρνουν και φυσικά εμείς ακριβώς επειδή δεν εκμεταλλευτήκαμε,δεν πιέσαμε,δεν ζητήσαμε κάτι,δεν εξαργυρώσαμε..."δεν υπάρχουμε"!!! ΕΥΤΥΧΩΣ Ή ΔΥΣΤΥΧΩΣ ΓΙΑ ΚΑΠΟΙΟΥΣ ΠΟΥ ΕΙΜΑΣΤΕ ΕΜΕΙΣ ΕΚΕΙ! Το κείμενο του Ηλίας Γ. Προβόπουλος Ilias Provopoulos : ΕΜΕΙΣ ΔΕΝ ΘΕΛΟΥΜΕ ΝΑ ΞΕΧΑΣΟΥΜΕ ΤΟ ΕΓΚΛΗΜΑ ΣΤΗ ΜΑΡΦΙΝ (05 05 2010) Μιλάνε οι πάντες, όλοι αναφέρονται στο γεγονός, για όλους είναι σημείο αντιλεγόμενο και εμείς που το ζήσαμε και θα είμαστε και παρ' ολίγον θύματα μέχρι τώρα σιωπούσαμε...όχι πλέον! Δεκαέξι χρόνια θα συμπληρωθούν αύριο από την τραγωδία της Μαρφίν στην οποία υπήρξαμε αυτόπτες μάρτυρες και δεν θα πάψουμε να θυμόμαστε, να τιμούμε με τον τρόπο μας τη μνήμη των νεκρών και βεβαίως να σκεφτόμαστε πως δεν αποκαλύφθηκαν ακόμη οι δράστες του φρικτού αυτού εγκλήματος.

Φυσικά κάποιοι ξεχνούν ή ξέχασαν ή θέλουν να ξεχνούν! Κάποιοι θυμούνται άλλα! Όλοι τους θέλουν να περάσουν τα δικά τους! Πολλοί είναι αυτοί που βρέθηκαν ακριβώς εκεί, εκ των υστέρων... Άλλοι πάλι από τεράστια απόσταση γνωρίζουν καλύτερα από μας που το ζήσαμε, ακριβώς συνέβη! Όπως ένας μάρτυρας (δημοσιογράφος) που είδε τα πάντα από την Εδουάρδου Λω (πράγμα αδύνατον στις συνθήκες που επικρατούσαν) ή μία κυρία που άκουσε στο Μετρό να λένε κάποιοι πως «εμείς το κάναμε» και έκανε και αναγνώριση ή μία άλλη κυρία που είδε έναν με κουστούμι να ρίχνει εύφλεκτο υλικό στην Τράπεζα (ενώ είδε τον Βασίλη Χατζηϊακώβου με τον πυροσβεστήρα να σπεύδει πρώτος στο φλεγόμενο κτίριο με πραγματικό κίνδυνο για τον ίδιο). Αλλά και ένας περιπτεράς που είχε κλειστό το περίπτερο και δεν ήταν εκεί, εμφανίστηκε ως μάρτυρας στην δίκη και περιέγραφε πως κυνήγησε τους δράστες δήθεν με ένα στυλιάρι και φυσικά αναγνώρισε και τον Χατζηϊακώβου ως διευθυντή της τράπεζας!!! Φυσικά και μας ξέχασαν γιατί δεν ταυτιστήκαμε με κανέναν, οι μεν γιατί δεν πιέσαμε, δεν παρακαλέσαμε, δεν ζητήσαμε οτιδήποτε, δεν εξαργυρώσαμε...και οι δε, ενώ είμαστε εμείς που από την ανάκριση ακόμη, απαιτήσαμε να μην συρθεί στα δικαστήρια και τρίτος «κατηγορούμενος» γιατί δεν είχε καμία απολύτως σχέση, όπως και οι άλλοι δύο που από τις μαρτυρίες μας αθωώθηκαν, γιατί δεν θέλαμε απλώς να κουκουλωθούν πράγματα και να ενοχοποιηθούν άσχετα πρόσωπα.

Δεν ζήσαμε απλώς από πρώτο χέρι τα γεγονότα αλλά θα μπορούσαμε να είμαστε και εμείς θύματα.

Το ότι αποτρέψαμε την επίθεση οφείλεται στην εμπειρία και την ετοιμότητα που επιδείξαμε όπως και στην παρουσία κάποιων «μπαρουτικαπνισμένων» φίλων που ο Βασίλης Χατζηϊακώβου διαφωνώντας με την ιδιοκτησία του βιβλιοπωλείου που ήθελε κατά την μεγαλύτερη απεργία και πορεία να παραμείνει ανοιχτό (για αυτό βρέθηκαν μάρτυρες στην δίκη και πελάτες και εργαζόμενοι) ζήτησε την αρωγή τους! Και σε μένα και σε αυτούς είπε: Πρέπει να υπερασπιστώ την δουλειά μου και ότι δημιούργησα παρ' ότι «κακώς δόθηκα» αλλά κυρίως τους συνεργάτες και εργαζόμενους που θα είναι εκεί σε λάθος ώρα! Ο Βασίλης Χατζηϊακώβου παρά την επίθεση που δέχτηκε (γιατί αυτός άραγε, ενώ υπήρχαν και άλλα πρόσωπα εκεί;) επέδειξε ψυχραιμία και με τις δικές του προσταγές, παρά τις τρείς μολότοφ που έπεσαν μέσα στο βιβλιοπωλείο και απετράπησαν τα χειρότερα, έτρεξε πρώτος την ώρα που δεν πλησίαζε κανείς την φλεγόμενη Μαρφίν, την επίθεση στην οποία είχαμε παρακολουθήσει καρέ καρέ την προετοιμασία της μέσα από τον Ιανό.

Ο εμπρησμός της Μαρφίν έγινε από οργανωμένη ομάδα που δεν είχε σχέση με στην υπόλοιπη πορεία, η σχεδόν ταυτόχρονη επίθεση στον Ιανό μάλλον δεν έχει σχέση... Θυμάμαι τον αείμνηστο σεβαστό καθηγητή Βασίλη Κρεμμυδά να επισκέπτεται τρεις μέρες μετά και να συγχαίρει τον Βασίλη Χατζηϊακώβου και για την στάση του στα γεγονότα αλλά και για τις τολμηρές δηλώσεις του στην δημόσια τηλεόραση επισημαίνοντας του, το εξής: Σε αυτόν τον δρόμο(Σταδίου) παιδί μου, το κράτος και κυρίως το παρακράτος και άλλα άνομα συμφέροντα δρουν και λειτουργούν εξήντα χρόνια τώρα... μπράβο σου που απέδειξες ποιος είσαι! Θυμάμαι τον Βασίλη σε μια άλλη περίπτωση να φωνάζει σε έναν κουκουλοφόρο: Όταν εγώ ήμουν πρώτη ομάδα κρούσης εναντίον του Λεπέν, εσύ δεν ήσουν ακόμη μέσα στα «τέτοια» του μπαμπά σου! Για εμάς, επαναλαμβάνω, το θέμα της Μαρφίν παραμένει ανοιχτό και συχνά επανέρχεται στις συζητήσεις μας και θέλουμε να μην ξεχαστεί, όπως επιθυμούν ως φαίνεται τόσα χρόνια οι Αρχές.

Βεβαίως αυτό που θα λύτρωνε και την κοινή γνώμη είναι να συλληφθούν και να αποκαλυφθούν ποιοι είναι οι δράστες.

Μπορεί να μεγάλωσαν κάπως και να μην είναι οι νεαροί με τις στολές που φαίνονται στις φωτογραφίες αλλά όσο και να’ ναι κάτι θα τους αποκαλύψει. Η ΕΛΑΣ που σε άλλες περιπτώσεις έχει κάνει θαύματα, δεν μπορεί; Τι την εμποδίζει; #MARFIN

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους