Original Post

Πλήρες Κείμενο:

«Στον κουβά» η Δημοκρατία «Στον κουβά» η υπόθεση των τηλεφωνικών υποκλοπών που βοά και όζει κυβερνητικό έγκλημα υποκλοπής της Δημοκρατίας.

Με βούλα και υπογραφή από τον Άρειο Πάγο...που τ' «αρνάκια» παγώνει. «Στον κουβά» οι 1930 καθαρογραμμένες σελίδες του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, με τις οποίες ο Πρόεδρός του (υποκλίνομαι), Νίκος Ασκιανάκης, καθαρά και ξάστερα, εκτός από την τεκμηρίωση της καταδίκης των τεσσάρων επιχειρηματιών, διέτασσε την περαιτέρω έρευνα για νέα αδικήματα.

Στην ουσία δηλαδή ζητούσε να ξανανοίξει η «άνωθεν» κουκουλωμένη υπόθεση.

Πλην όμως ο Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου Κωνσταντίνος Τζαβέλλας «μουτζούρωσε» το καθαρό γράψιμο και έριξε την απόφαση του Πρωτοδικείου «στον κουβά» σαν άχρηστο κουρελόχαρτο.

Σήμερα λοιπόν είναι μια μαύρη μέρα για την Δικαστική Εξουσία, μια μέρα που η ανώτατη ηγεσία της έδρασε εναντίον της Δικαιοσύνης.

Επομένως είναι μια μαύρη μέρα για την ίδια τη Δημοκρατία που «πήγε κουβά» από τους θεματοφύλακές της.

Απροκάλυπτα, μπροστά στα μάτια ολόκληρης της κοινωνίας, η Δικαστική Εξουσία αποδείχτηκε άθλιο δεκανίκι του κυβερνητικού συμμοριτισμού που παντί τρόπω και παντί σθένει λεηλατεί τη χώρα.

Γιατί το θάψιμο της υπόθεσης των υποκλοπών στεγνά και στυγνά, αποτελεί κυνική ομολογία εγκλήματος που κυλίεται και στις τρεις Εξουσίες και ταυτόχρονα ομολογία ασυδοσίας και παράλυσης.

Ομολογία ότι τα σπλάχνα της Δημοκρατίας είναι γεμάτα κοπρόλιθους, με κίνδυνο ανήκεστης βλάβης. Η Ελληνική Δημοκρατία δεν είναι τίτλος πολιτεύματος αυτή τη στιγμή.

Είναι ένα κενό κέλυφος με όσα δεινά μπορεί να επιφέρει μια κατάσταση κελύφους όπου το κύριο γεγονός δεν είναι το περιεχόμενο αλλά η κενότητά του.

Σήμερα αποδείχτηκε πως όταν όλοι αυτοί διατυμπανίζουν την εμπιστοσύνη τους «στην Ελληνική Δικαιοσύνη» στην ουσία την διαπομπεύουν με όσα δεινά μπορεί να επιφέρει μια «εμπιστοσύνη» που «μυρίζει ανθρώπινο κρέας»: στα Τέμπη, στον ΟΠΕΚΕΠΕ, στις υποκλοπές της συνείδησης με όλα τα μέσα, στην κλοπή της παιδείας, της δημόσιας υγείας, της εργασίας, στην κλοπή της ζωής.

Κι ούτε μια παραίτηση από αηδία... «Αν τουλάχιστον μέσα στους ανθρώπους αυτούς, ένας επέθαινε από αηδία... Σιωπηλοί, θλιμμένοι, με σεμνούς τρόπους, θα διασκεδάζαμε όλοι στην κηδεία» Κ. Καρυωτάκης Φωτογραφία: ο υπέροχος Ούλριχ Μούε, στην ταινία του Φλόριαν Χένκελ φον Ντούερσμαρκ, «Οι ζωές των άλλων» (2006).

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους