ΑΙΡΕΤΙΚΗ ΑΝΑΡΤΗΣΗ Διαβάζοντας τα σχόλια για το Μανιφέστο του ΙΝΑΤ το σαρδόνιο χιούμορ μέσα μου επικρατεί της σοβαρότητας της κατάστασης και σκέφτομαι πως πριν ακόμα από το 2015 κανείς δεν λοιδωρήθηκε...

Πλήρες Κείμενο:

ΑΙΡΕΤΙΚΗ ΑΝΑΡΤΗΣΗ Διαβάζοντας τα σχόλια για το Μανιφέστο του ΙΝΑΤ το σαρδόνιο χιούμορ μέσα μου επικρατεί της σοβαρότητας της κατάστασης και σκέφτομαι πως πριν ακόμα από το 2015 κανείς δεν λοιδωρήθηκε περισσότερο και από τόσες πλευρές, του κόμματός του συμπεριλαμβανομένου, όσο ο Αλέξης Τσίπρας.

ΣΥΡΙΖΑ δεν υπήρξα ποτέ.

Αλλά πώς να μην παρατηρήσω ότι η αριστερά δεν άσκησε ποτέ τη μισή κριτική στον Μητσοτάκη από αυτή που ασκεί στον Τσίπρα; Ξέρω τι λένε: ότι ο Μητσοτάκης είναι αυτός που είναι, εκπρόσωπος της αστικής τάξης,, ενώ ο άλλος μπορεί να παραπλανήσει τον λαό.

Ναι, αλλά με τη διαφορά ότι ο Μητσοτάκης κυβερνάει, ήτοι έχει το μαχαίρι και το πεπόνι και τη δύναμη να μας κάνει τη ζωή αβίωτη καί την έχει κάνει.

Πώς ονομάζεται άραγε αυτό το κόλλημα με κάποιον που παρέσυρε ένα, ας το πούμε γενικά, προοδευτικό ακροατήριο πριν δέκα χρόνια, ενώ την ίδια στιγμή αγνοείς τον νούμερο 1 ταξικό εχθρό σου στο σήμερα; Εμμονή; Εμπάθεια; Έλλειψη πολιτικής κρίσης;... Αν και η τελευταία χαρακτηρίζει μάλλον το ΠΑΣΟΚ που δεν έχει καταλάβει ακόμα τι στο καλό τρέχει με τη "βελόνα", και καταχαίρεται με τη μια μονάδα, τη μιάμιση, που έρχονται με το σταγονόμετρο.

Δεν είναι δύσκολο, απλώς και ξέχασαν και δεν μπορούν.

Δεν πειράζει, έχουν μερικούς μήνες ακόμα.

Κατάλαβαν τουλάχιστον ότι κινδυνεύουν από τον Τσίπρα και από την μπλαζέ αντιμετώπιση τρέχουν και δεν φτάνουν σε τρία μέτωπα: Μητσοτάκης/Τσίπρας/διάδοση του προγράμματός τους.

Καλό κουράγιο! Τέλος πάντων, ο Τσίπρας επανήλθε και υπάρχει μια διασκεδαστική πλευρά να τους βλέπεις όλους να τινάζονται σαν να τους τσίμπησε σφήκα και να εξετάζουν εξονυχιστικά την κάθε του πρόταση ψάχνοντας να βρουν πού έκανε το σφάλμα, πού φάνηκε ανακόλουθος, τι παρέλειψε να πει, τι είπε αλλά δεν εννοούσε κοκ.

Πολλά μπορεί να πει κανείς για τον Τσίπρα (η ίδια έχω πει ουκ ολίγα), αλλά το μόνο βέβαιο είναι πως δεν περνάει απαρατήρητος.

Έρχονται ενδιαφέρουσες μέρες. Υ.Γ. Ειδικά για την αριστερά: μήπως εκτός από κριτική και καμιά προτασούλα; Εφαρμόσιμη εννοώ.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους