Σημειώσεις στο διήγημα «Ιατρεία της Βαβυλώνος» του Παπαδιαμάντη. *********************** Στο διήγημα «Ιατρεία της Βαβυλώνος» ο Παπαδιαμάντης είναι λίαν καταγγελτικός, μέσω ενός φανταστικού διαλόγου...
Σημειώσεις στο διήγημα «Ιατρεία της Βαβυλώνος» του Παπαδιαμάντη.
*********************** Στο διήγημα «Ιατρεία της Βαβυλώνος» ο Παπαδιαμάντης είναι λίαν καταγγελτικός, μέσω ενός φανταστικού διαλόγου φυσικά, σπάνια ρίχνει ευθεία τα βέλη του, απέναντι σε ένα σωρό τσαρλατάνους και κομπογιαννίτες της εποχής του.
Οι τύποι αυτοί κορόιδευαν αφελείς πολίτες με τάχα μου εφευρέσεις και μαντζούνια για να οικονομήσουν («θεοποιείται φανερά ο Μαμωνάς»). Το διήγημα έχει γραφτεί πριν 130-140 χρόνια και το δυστυχές της υπόθεσης είναι ότι είναι ακόμη επίκαιρο, ή μάλλον θα είναι πάντα επίκαιρο όσο υπάρχουν ανήθικοι άνθρωποι και όσο υπάρχουν αφελείς άνθρωποι, αυτή είναι η φύση των ανθρώπων χωρίς ηθική πυξίδα. «Εφευρέτες» αμφιβόλου επιστημονικής επάρκειας αλλά με συντεχνιακή κάλυψη και σιωπή του Τύπου της εποχής.
Παράλληλα οι ίδιοι τύποι εμφανίζονται ως Σωτήρες του Έθνους.
Οποιαδήποτε ομοιότης με σημερινά πρόσωπα της επικαιρότητάς είναι φυσική.
Αντί για αγγελίες στις εφημερίδες τότε σήμερα χρησιμοποιούν την τηλεόραση και το διαδίκτυο για να ψαρεύουν θύματα.
Αυτό είναι που καταγγέλλει εδώ ο Παπαδιαμάντης, τον απατεώνα, αυτούς που τον καλύπτουν και αυτούς που σιωπούν απέναντι στις πράξεις του.
Όχι τους αφελείς που εναπόθεσαν τις ελπίδες τους πάνω στον απατεώνα, είναι σημαντικό αυτό για το πως αντιμετωπίζουμε καταστάσεις γύρω μας αν δεχθούμε ότι αξίζει μια επίδραση στην ηθική μας το έργο του Παπαδιαμάντη.
Δεν λοιδορούμε τον αφελή, τον βλέπουμε με συμπάθεια και ανθρωπιά, προσπαθούμε να σταματήσουμε τον απατεώνα, να στήσουμε κοινωνικούς φραγμούς απέναντι του και να στηλιτεύσουμε αυτούς που σιωπούν ενώ η δουλειά τους ήταν να αποκαλύψουν.
Παράλληλα με τους απατεώνες ο συγγραφέας υφαίνει στο κείμενο και το πλέγμα κοινωνικών θεμάτων που προκύπτουν από ασύδοτα ήθη, για το μέτρο του Παπαδιαμάντη πάντα.
Ερωτική ανικανότητα, προφύλαξη και αφροδίσια νοσήματα.
Καινοφανή δαιμόνια της πρωτεύουσας για το νησιώτη λόγιο.
********************************** Στην επόμενη σειρά ιστοριών θα παρουσιάσουμε την "Κλεφτοπαρέα". Μεταφερόμαστε στη Σκιάθο, αλλά όχι την ειδυλλιακή με τα ρυάκια, τους βοριάδες και τις ακρογιαλιές αλλά μέσα στην πολίχνη.
Ηθογραφία ημιαστική, στηλιτεύει, για ακόμη μια φορά, όπως και στον Προστάτη των Χηρών που παρουσιάσαμε πριν μερικές εβδομάδες, την οκνηρία και τις επιπτώσεις στην ανθρώπινη συμπεριφορά.
Μια παρέα τεμπέληδων επιδίδεται σε μικροκλοπές, περισσότερο ως χάριν διασκέδασης του ελεύθερου χρόνου τους αλλά στο τέλος πληρώνονται με το ίδιο νόμισμα. Η κοινωνία τους ανταποδίδει το κακό.
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους