Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Κάποιες πρώτες σκέψεις για μια εξαιρετική παράσταση που με συγκλόνισε ! Σάββατο βράδυ παρακολούθησα μία ιδιαίτερη και συγκινητική παράσταση.

AI-MILIA με την Αιμιλία Υψηλάντη στο θέατρο της.

Το θέατρο ΑΡΓΩ.

Η ερμηνεία της είναι καθηλωτική, βαθιά ανθρώπινη και αφοπλιστικά αληθινή.

Μια ηθοποιός δεν φεύγει από τη σκηνή όταν τελειώνει η παράστασή της.

Μένει και αρχίζει να μιλά. Στο AI-MILIA, η Αιμιλία Υψηλάντη ξετυλίγει μπροστά μας μια ζωή που κινείται ανάμεσα στη μνήμη και την αναδημιουργία της.

Νεανικά όνειρα, πολιτικές ανησυχίες, αγώνες για ισότητα, προσωπικές απώλειες.

Το ιδιωτικό συναντά το συλλογικό.

Κι όμως, στο τέλος, αυτό που μένει δεν είναι η φθορά αλλά η επιμονή της ζωής, μια φωνή που συνεχίζει να αντηχεί, στραμμένη προς το επόμενο καλοκαίρι, τις επόμενες παραστάσεις, το αύριο. Μην την χάσετε. Εγώ σκοπεύω να την ξαναδώ.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους