Εκπομπές σαν τούτη εδώ δεν παρακολουθώ (έχω πιο σοβαρές δουλειές να κάνω και δεν είμαι και τόσο βιτσιόζος δα), αλλά υπέπεσε στην αντίληψή μου το βίντεο με τη λογομαχία μεταξύ του ρεπόρτερ της ΑΕΚ...
Εκπομπές σαν τούτη εδώ δεν παρακολουθώ (έχω πιο σοβαρές δουλειές να κάνω και δεν είμαι και τόσο βιτσιόζος δα), αλλά υπέπεσε στην αντίληψή μου το βίντεο με τη λογομαχία μεταξύ του ρεπόρτερ της ΑΕΚ, Βαγγέλη Αρναούτογλου, και του Λάζαρου Χριστοδουλόπουλου.
Κατ' αρχάς, δεν γνωρίζω προσωπικά κανέναν από τους δύο και δεν καίγομαι και να τους γνωρίσω.
Προσπερνώ επίσης τελείως το ποιος έχει δίκιο και ποιος άδικο, δεν με ενδιαφέρει κιόλας.
Άλλο θέλω να θίξω.
Γύρισε, λοιπόν, σε κάποια στιγμή έντασης ανάμεσά τους ο Αρναούτογλου και ρωτάει τον Χριστοδουλόπουλο «εσύ ποιος είσαι, ρε;». Ώπα, μισό.
Cut, cut... Ένας ρεπόρτερ ομάδας, ο οποίος στην ουσία πληρώνεται και παίρνει βήμα ομιλίας χάρη στους Χριστοδουλόπουλους αυτού του τόπου, δηλαδή χάρη στους κανονικούς πρωταγωνιστές του αθλήματος, γυρίζει σε ποδοσφαιριστή που έχει αγωνιστεί σε Παναθηναϊκό, Ολυμπιακό, ΑΕΚ, ΠΑΟΚ, Άρη, Ηρακλή, που έχει παίξει στη Serie A και που έχει φορέσει 35 φορές το εθνόσημο, και τον ρωτάει «ποιος είσαι»... Αυτήν την ερώτηση θα είχε μια λογική να την έθετε στον Λάζαρο ο Λιονέλ Μέσι ή ο Κριστιάνο Ρονάλντο.
Που, και πάλι, προσβλητική θα ήταν.
Αλλά να τη θέτει ο Βαγγέλης ο Αρναούτογλου; Εδώ κανονικά χωράει gifάκι Δημήτρη Γιαννακόπουλου «ποιος είναι αυτός ο κύριος;». Φτάσαμε στο σημείο ένας τίποτας, ένας γραφικός, ετερόφωτος ρεπόρτερ ομάδας, να τη λέει σε καταξιωμένους ποδοσφαιριστές, οι οποίοι τυχαίνει να είναι και συμπαθή τυπάκια και να έχουν τιμήσει όλους τους συλλόγους για τους οποίους έχουν αγωνιστεί.
Πέρα από το να εκφράζει την άποψή του, επίσης, δεν θυμάμαι ποτέ τον Χριστοδουλόπουλο να προκάλεσε ή να απαξίωσε οποιονδήποτε.
Εντάξει, οι ρεπόρτερ ομάδων, που στην πραγματικότητα είναι οι μεγαλύτεροι χούλιγκαν που υπάρχουν (εκτός από ελάχιστες εξαιρέσεις), είναι αναγκαίο κακό.
Είναι κάργα δημοσιοσχεσίτες, επίσης.
Ορισμένοι είναι και διαπλεκόμενοι.
Τι άλλο είναι; Ανεπαρκείς.
Κάποτε οι ρεπόρτερ περνούσαν όλη τους τη μέρα στα προπονητικά κέντρα, παρακολουθώντας εκ του σύνεγγυς τις προπονήσεις των ομάδων.
Πλέον κάνουν ρεπορτάζ από το σπίτι τους και απλώς έχουν τους «πληροφοριοδότες» τους για να τους βγάζουν τη δουλειά.
Αλλά αυτό είναι θέμα για άλλη ανάρτηση... Ο Αρναούτογλου, λοιπόν, ΔΕΝ είναι ρεπόρτερ.
Ένας οπαδός είναι, ο οποίος απλώς πληρώνεται να φοράει τον μανδύα του δημοσιογράφου.
Του δημοσιογράφου που κάποια στιγμή αισθάνεται πως είναι πιο σπουδαίος από τον πραγματικά σπουδαίο (εν προκειμένω τον Χριστοδουλόπουλο). Πάλι καλά δηλαδή που δεν του είπε με στόμφο «έχω παίξει μπάλα εγώ και ξέρω». Το χειρότερο δεν είναι ότι το μεγαλύτερο αθλητικό κατόρθωμα των κάθε λογής Αρναούτογλου είναι ένα γκολ που πέτυχαν με πατημένη Amita στο διάλειμμα μεταξύ Γλώσσας και Μελέτης του Περιβάλλοντος, στην τετάρτη δημοτικού. Είναι πως πρέπει να ανεχόμαστε, εκτός από την ασχετοσύνη τους, τα συμπλέγματά τους.
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους