Μικρά κόλπα με μεγάλο όφελος Εάν με όποιο τρόπο προσπαθούμε να ηρεμήσουμε το μέσα μας, είτε το λέμε διαλογισμό είτε προσευχή, υπάρχουν τεράστια εμπόδια που μας ακυρώνουν τις προσπάθειες και φέρνουν...

Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Όλα τα εμπόδια, μέσα μας βέβαια.

Βαθιά κρυμμένα στο υποσυνείδητο, στους φόβους και στον απέραντο βυθό του αχανούς κρυφού μυαλού μας.

Έχουμε βρει μερικά καλά τρικ για να ξεπερνάμε κάμποσα από τα εμπόδια.

Ίσως να φανούν χρήσιμα, το ίδιο μυαλό έχουμε όλοι. -Η ευγνωμοσύνη είναι πολύ δύσκολο να δημιουργηθεί όταν σκέφτεσαι ανθρώπους με τους οποίους συνδέεσαι πολύ.

Η ευγνωμοσύνη είναι η βασίλισσα των συναισθημάτων και βασικός κρίκος στην ησυχία, την ηρεμία, την αφθονία, την πληρότητα.

Όποιος έχει μπει σε οποιοδήποτε μονοπάτι έστω και ελάχιστα, την έχει βρει την ευγνωμοσύνη ως πρώτο ζητούμενο.

Ναι, αλλά πώς; Πώς να την νιώσεις, όταν οι σχέσεις ακόμα και με τους πιο αγαπημένους είναι πολύπλοκες και ξεσηκώνουν σκέψεις που διαολίζουν; Συνδέεσαι με ανθρώπους που δεν γνωρίζεις καλά.

Με τον περαστικό που σου χαμογέλασε από αμηχανία, με τον οδηγό που σταμάτησε για να περάσεις, με την διπλανή σου στο σινεμά που μαζεύτηκε για να σου κάνει χώρο.

Είναι πολύ πιο εύκολο να νιώσεις ευγνωμοσύνη για ανθρώπους που δεν έχεις σοβαρά ψυχικά νιτερέσα. -Όταν προσπαθείς να ησυχάσεις το σώμα θυμάται ότι τρώγεται, πονάει, είναι άβολο.

Στην πραγματικότητα είναι το μυαλό που προσπαθεί μέσα από την προσοχή που δίνει στο σώμα να σε βγάλει από την ησυχία, για να μην ξεβολευτεί από τον γνωστό του βάλτο της υπερδιέγερσης και της μιζέριας.

Μην αγνοήσεις αυτά τα σημάδια, πήγαινε με το μυαλό σου καταπάνω τους.

Θα σβήσουν, είναι φασουλήδες. -Δεν είναι ανάγκη να είσαι "ανώτερος άνθρωπος" για να κάνεις πέντε λεπτά ειρήνη με τον εαυτό σου.

Όταν έρχονται δύσκολες σκέψεις να κοπανήσουν την ησυχία, απλά τις αφήνουμε.

Θα σβήσουν, η ησυχία είναι γλυκιά εντέλει, θα μας κερδίσει. -Ο θυμός είναι ένα υπέροχο όπλο για να μπει κάποιος σε οραματισμό τέλειας ζωής.

Ενώ περιμένουμε να ηρεμήσουμε για να μπούμε σε μια προσευχή ή σε έναν διαλογισμό, ο θυμός είναι το καλύτερο όχημα, γιατί δίνει δυνατά οράματα - τα θέλουμε αυτά τα εσωτερικά τοπία, δημιουργούν πραγματικότητες.

Απλά υπάρχει ένας ωραίος χειρισμός του θυμού: φανταζόμαστε ότι είμαστε σε πλήρη άνθιση όλων μας των δυνατοτήτων, με υγεία, ευμάρεια, αγάπη.

Και ο άνθρωπος που μας θύμωσε μας ζητάει βοήθεια ΚΑΙ ΤΟΥ ΤΗΝ ΔΙΝΟΥΜΕ.

Την λατρεύω αυτήν την πρακτική.

Μετατρέπει την άμορφη, σκοτεινή μάζα του πληγωμένου Εγώ σε δύναμη καλοσύνης ακριβώς στην πιο δύσκολη στιγμή, όταν το Εγώ πονάει. -Εάν δεν είμαστε εξοικειωμένοι με μια μορφή ησυχίας είναι γιατί δεν το διδαχτήκαμε.

Πονάω όταν σκέφτομαι ότι οι άνθρωποι είμαστε αφημένοι 24 ώρες την ημέρα στη λυσσαλέα μάχη του μυαλού για επιβίωση.

Ας μην δούμε τον διαλογισμό ή την προσευχή ως υποχρέωση αλλά ως ανθρώπινο δικαίωμα, ως προνόμιο που το αξίζουμε.

Το μυαλό τρελαίνεται για ανταμοιβές.

Μπορούμε να του δώσουμε πέντε ελεπτά ησυχίας ως δώρο για κάτι που κατάφερε μέσα στη μέρα.

Αν καταφέραμε να επιβιώσουμε κι αυτή τη μέρα, αξίζουμε πριν τον ύπνο πέντε λεπτά ησυχίας. -Δεν υπάρχει κατάλληλη εποχή, κατάλληλη στιγμή να ξεκινήσουμε να ησυχάζουμε το μέσα μας.

Κι όσο πιο πολύ ο κόσμος φαίνεται να είναι σε μάχη μαζί μας τόσο περισσότερο αξίζει να πάμε στο στρατηγείο μας και να ανασυντάξουμε δυνάμεις.

Δεν είναι ανάγκη να έχουμε υψηλά κίνητρα, ούτε καν να νιώθουμε καλοί άνθρωποι.

Όπως τρώω μια μπουκιά για να σταθώ και πίνω ένα ποτήρι νερό, είτε είμαι "καλό παιδί" είτε όχι, έτσι τρέφω τον εαυτό μου με ησυχία. * Γιατί να τα κάνω όλα αυτά; Είναι πολυτέλειες, τώρα τρέχω, δεν είναι για μένα, δε μου ταιριάζουν αυτά τα πνευματικά, θέλω λύσεις.

Πόσες φορές το έχω ακούσει αυτό, κάτι σαν αυτό.

Και πόσο λυπάμαι που δεν είναι στη βασική/οικογενειακή μας παιδεία το να ησυχάζουμε τον εαυτό μας.

Κάθε φορά που θα σκεφτούμε τον εαυτό μας σε κατάσταση "δε μπορώ τώρα, έχω τρεχάματα" ας σκεφτούμε τα καημένα ποντικάκια που γυρνάνε τον τροχό χωρίς νόημα.

Δεν θα θέλαμε να τους πούμε "σταμάτα βρε, δεν έχει νόημα"; Σταμάτα βρε, δεν έχει νόημα.

Σταμάτα έστω πέντε λεπτά.

Θα γλυκαθεί η ψυχή σου και θα θέλεις κι άλλο. Προς Θεού, σε κανέναν δεν κουνάω το δάχτυλο σαν να έχει κάνει λάθος.

Σε ένα ανθρώπινο σύστημα ολόκληρο, ίσως και να θέλω να πω "σταμάτα, μας έλιωσες". Αλλά, όταν σε πέντε ήσυχα λεπτά το λέω μέσα μου, κατεβαίνω από τον τροχό.

Και ναι, εκεί μέσα που θα μείνω ήσυχα, δεν είναι προθάλαμος, είναι παλάτι. Κι έχει θησαυρούς και μεγάλη αγάπη.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους