Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Αυτή μάλιστα, είναι μια βαθιά υπαρξιακή σύγκρουση! Ο γυμνισμός είναι πολιτισμός – ένας Διαφωτισμός χωρίς εσώρουχα.

Κάτω η καταπιεστική κοινωνική κατασκευή – το μαγιό! Και μετά ήρθαν οι swingers… Στην αρχή διακριτικά – ένα ζευγάρι εδώ, μια τετράδα εκεί.

Οι γυμνιστές δεν ανησύχησαν.

Όταν κυκλοφορείς όλη μέρα χωρίς να κρύβεις τίποτα, δύσκολα σε σοκάρει η ανθρώπινη συμπεριφορά.

Αλλά μετά άρχισαν οι περίεργες ερωτήσεις «εσείς τη βρίσκετε μόνοι σας ή… κοινωνικοποιείστε;». Σύντομα το πράγμα πήρε την κάτω βόλτα.

Στην πλατεία, εκεί που κάποτε γινόντουσαν σεμινάρια για την αποδοχή του σώματος, άρχισαν να γίνονται ομαδικά εργαστήρια για την αποδοχή του... διπλανού σώματος.. Η έννοια «κοινότητα» απέκτησε επικίνδυνα πολλές σημασίες.

Οι γυμνιστές θύμωσαν, βγήκαν κυριολεκτικά από τα ρούχα τους – που λέει ο λόγος. «Εμείς ήρθαμε εδώ για να είμαστε γυμνοί, όχι διαθέσιμοι», δήλωσε η Αμελί, δασκάλα γιόγκα από το Μονπελιέ και πρόεδρος του Συλλόγου Αυστηρά Σωματικού Ξεγυμνώματος. «Το γυμνό σώμα δεν είναι πρόΣκληση», πρόσθεσε ο Λουί, συνταξιούχος τραπεζίτης από τη Λυών.

Οι swingers, παρεξηγήθηκαν. «Κι εμείς υπέρ της ελευθερίας είμαστε», απάντησε η Καμίλ από το Παρίσι, με την έκφραση ανθρώπου που βρέθηκε ξαφνικά σε έναν πλούσιο μπουφέ και δεν ξέρει από πού να αρχίσει. «Απλώς εμείς πιστεύουμε σε μια πιο διαδραστική ελευθερία». Και τότε ξέσπασε ο ιδεολογικός πόλεμος.

Οι γυμνιστές μιλούσαν για φύση.

Οι swingers αντέτειναν τη χημεία.

Οι γυμνιστές έλεγαν «θέλουμε να ζούμε χωρίς ρούχα». Οι swingers απαντούσαν «κι εμείς, αλλά να κάνουμε και τίποτα στο ενδιάμεσο.

Και τι μένει να κάνεις όταν δεν κρατάς τίποτα πάνω σου; Μόνο σεξ!». Γρηγορά η κόντρα στράφηκε στη σημασία και τα όρια του γυμνού.

Οι παραδοσιακοί γυμνιστές επέμεναν ότι γυμνιστής είναι αυτός που δεν φορά ρούχα.

Οι swingers απαντούσαν ότι αυτή είναι μια συντηρητική και περιοριστική ερμηνεία του όρου, αφού στέκεται μόνο στα εξωτερικά – επιφανειακά χαρακτηριστικά του σώματος και δεν διεισδύει στην ψυχή, δεν «ξεγυμνώνει» την επιθυμία.

Κατηγορούσαν, μάλιστα, τους γυμνιστές ότι είναι μεν ολόγυμνοι αλλά με ψυχικές χειροπέδες, παραπέμποντας, αναμφίβολα, στο ομώνυμο κλασικό βιβλίο της Βενετίας Πιτσιλαδή-Σούαρτ.

Το χωριό διχάστηκε.

Από τη μία οι παραδοσιακοί γυμνιστές, που επέμεναν ότι η γύμνια είναι καθαρά ατομική υπόθεση.

Από την άλλη οι νεοφερμένοι, που θεωρούσαν ότι όταν όλοι είναι γυμνοί, το να παριστάνεις πως δεν καταλαβαίνεις τίποτα φαντάζει υπερβολικά υποκριτικό, ακόμα και για τη Γαλλία.

Η σύγκρουση πήρε διαστάσεις.

Στο τοπικό συμβούλιο, ένας ηλικιωμένος γυμνιστής ζήτησε «κανόνες ευπρέπειας». Η φράση προκάλεσε νευρικότητα, διότι κανείς δεν ήξερε πώς ακριβώς ορίζεται η ευπρέπεια όταν το dress code είναι απολύτως… τίποτα.

Προτάθηκαν μέτρα.

Πρώτον, να τοποθετηθούν πινακίδες: «κοιτάμε τη θάλασσα, όχι τον διπλανό σαν γλειφιτζούρι». Δεύτερον, να διαχωριστούν οι παραλίες: αριστερά οι «φυσιολάτρες», δεξιά οι κοινωνικά «υπερδραστήριοι». Τρίτον, να απαγορευτούν τα ύποπτα κομπλιμέντα, όπως: «Τι ωραία αύρα έχετε» «Έχετε ξανάρθει εδώ ως ζευγάρι ή είστε ανοιχτοί σε νέες εμπειρίες;» και το πλέον ύπουλο: «Μας αρέσει πολύ η γυμνή ενέργειά σας». Η αντιπαράθεση έλαβε και πολιτικό χαρακτήρα, ανάμεσα στους λιμπερτάριανς που αντιμετωπίζουν το (γυμνό) σώμα ως ατομική ιδιοκτησία.

Και τους ντελεζιανούς που δεν βλέπουν καν σώματα, άλλα ριζώματα που συνδέονται οριζόντια μεταξύ τους σε μια διαρκή απεδαφικοποίηση που ανατρέπει τις σταθερές βεβαιότητες και... σεξοιυαλικότητες.

Μοναδική παραφωνία ένας φίλος του ΚΚΕ που υποστήριζε ότι το γυμνό είναι μια απάτη, νόμος είναι το δίκιο του εργάτη και πώς το σώμα ανήκει στο Κόμμα.

Στο μεταξύ, το χωριό έγινε διάσημο.

Τα διεθνή μέσα έγραφαν για «πόλεμο γυμνιστών και swingers». Ένας τίτλος έλεγε: «Γαλλικό χωριό διχάζεται ανάμεσα στη γυμνή φύση και την παιχνιδιάρικη φύση». Άλλος: «Όταν η ελευθερία συναντά την παρεξήγηση χωρίς… ρούχα». Οι παλιοί κάτοικοι εξοργίστηκαν. «Μας έχουν κάνει αξιοθέατο», διαμαρτύρονταν.

Πράγμα κάπως παράδοξο για ανθρώπους που αρέσκονται να μην κρύβουν απολύτως τίποτα από το κοινό.

Η κορύφωση ήρθε στη μεγάλη συνέλευση του χωριού.

Ο δήμαρχος, φορώντας μόνο το αξίωμά του και ένα φουλάρι, ανέβηκε στο βήμα και είπε: «Φίλες και φίλοι, πρέπει να αποφασίσουμε τι είδους κοινότητα θέλουμε να είμαστε». Στο άκουσμα της λέξης «κοινότητα» ακολούθησε πανζουρλισμός.

Οι swingers το εξέλαβαν ως κάλεσμα για παρτούζα και κινήθηκαν λάγνα προς τη μεριά των γυμνιστών. Οι δε γυμνιστές ασιθάνθηκαν, για πρώτη φορά στη ζωή τους… γυμνοί.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους