Original Post

Πλήρες Κείμενο:

3ο Φεστιβάλ Ελληνο-Αλβανικής φιλίας: Αποστολής εξετελέσθη επιτυχώς! Δεν έχει σημασία να είσαι τέλειος σε αυτό που κάνεις, ούτε απόλυτος, ούτε να ανταγωνίζεσαι τους «καλύτερους» ή να κυνηγάς την αποδοχή ανθρώπων που ποτέ δεν σε κατάλαβαν.

Σημασία έχει να είσαι ο εαυτός σου.

Να κάνεις αυτό που αγαπάς.

Να νιώθεις κάθε χτύπο της καρδιάς σου πιο δυνατά όταν ανεβαίνεις στη σκηνή.

Να βάζεις ψυχή.

Μια ψυχή που για μια ολόκληρη ζωή μοιραζόταν στα δύο.

Και θα μου πεις, πως βρίσκεις το κουράγιο να ενώσεις αυτά τα δύο κομμάτια; Ιδιαίτερα για εμάς που μεγαλώσαμε ανάμεσα σε δύο πατρίδες, την Ελλάδα και την Αλβανία.

Για παράδειγμα εγώ, από παιδί, θυμάμαι να συνοδεύω και να μεταφράζω την αλβανική χορωδία «Λύρα» που υπήρξε σολίστ ο παππούς, μου από τη μία γλώσσα στην άλλη.

Για μένα αυτό ήταν τόσο φυσικό, σε δύσκολες και πέτρινες εποχές….. Και κάπου εκεί νομίζω πως γεννήθηκε μέσα μου η επιθυμία να ενώσω δύο κόσμους.

Γιατί όσοι ζήσαμε εκείνα τα χρόνια της μετανάστευσης, ξέρουμε πώς είναι να νιώθεις ως παιδί δύο «χωρισμένων γονιών» και όμως να αγαπάς και τις δύο πλευρές το ίδιο.

Ετσι απλά, χωρίς διακρίσεις… Χθες, κάναμε ένα ακόμη βήμα πιο κοντά σε αυτό το όνειρο, με την ολοκλήρωση του 3ου Φεστιβάλ Ελληνο-Αλβανικής Φιλίας.

Ένα φεστιβάλ που μέσα σε τρία χρόνια κατάφερε να φέρει πάνω από 500 Έλληνες στην Κορυτσά και να χτίσει γέφυρες πολιτισμού και καρδιάς.

Είχα την τιμή να είμαι ο κεντρικός παρουσιαστής και ο κεντρικός συντονιστής του και πάλι.

Να βάλω και εγώ το δικό μου τόσο δα μικρό λιθαράκι στην ελληνοαλβανική γέφυρα.

Με πλήρη καρδιά, σώμα και πνεύμα.

Και είμαι τόσο χαρούμενος γι αυτό.

Νιώθω βαθιά ευγνωμοσύνη και χρωστάω εγκάρδιες ευχαριστίες σε όλους όσοι συνέβαλαν: Πρώτα στον παραγωγό Panteleimon Konstantakopoulos , στον καλλιτεχνικό διευθυντή και μαέστρο Γιώργος Κοκκίνης, στην Dim Kir για όλη την βοήθεια, στον Δήμο Κορυτσάς για τη θερμή φιλοξενία όλα αυτά τα χρόνια (που μας χάρισε το πρόσφορο έδαφος για να ρίξουμε τον σπόρο) σε όλους τους συνεργάτες του Κέντρου Τέχνης, Πολιτισμού και Καινοτομίας Κορυτσάς, και φυσικά σε όλες τις χορωδίες που συμμετείχαν και έδωσαν ψυχή στη σκηνή, όπως την «Λύρα Απόλλωνα» Ερέτριας που είναι πάντα δίπλα μας, στην ιστορική οικοδέσποινα «Λύρα της Κορυτσάς» με τα 104 χρόνια προσφοράς, στη μαθητική χορωδία του Ελληνοαλβανικού Εκπαιδευτηρίου «Όμηρος» και τη μαέστρο Tita Terzi τη Χορωδία «Μουσικοχορευτική Αρμονία» μαζί με χορωδία του πολιτιστικού συλλόγου Ζωγράφου «Ευ-Υμνος», τη Χορωδία Πολιτιστικού Συλλόγου Γυναικών Κερατσινίου Δραπετσωνας οι «Καρυάτιδες» τον Μουσικοφιλολογικο και καλλιτεχνικό σύλλογο Καλαματας ο «Ακρίτας». Η αίθουσα του Θεάτρου της Κορυτσάς ήταν ασφυκτικά γεμάτη, γεμάτη από συγκίνηση, μουσική και ενότητα. Σας ευχαριστούμε όλους. Ραντεβού του χρόνου, ακόμα πιο δυνατοί.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους