Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Η «κρυφή» συγκυβέρνηση Νέας Δημοκρατίας – ΠΑΣΟΚ -ΚΙΝΑΛ και το θέατρο της σύγκρουσης Αυτό που παρουσιάζεται σήμερα ως «πολιτική αντιπαράθεση» δεν είναι παρά μια καλοστημένη παράσταση.

Πίσω από τις δημόσιες συγκρούσεις, έχει ήδη διαμορφωθεί – και σε μεγάλο βαθμό συμφωνηθεί – ένα σχέδιο συγκυβέρνησης μεταξύ Νέα Δημοκρατία και ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝΑΛ.

Οι πολίτες καλούνται να επιλέξουν ανάμεσα σε δυνάμεις που εμφανίζονται ως αντίπαλες, ενώ στην πραγματικότητα προετοιμάζουν το έδαφος για κοινή διακυβέρνηση.

Οι «κόντρες» δεν είναι τίποτε άλλο από μηχανισμός χειραγώγησης και συσπείρωσης εκλογικών ακροατηρίων. -Η σύμπραξη στη ΓΣΕΕ δεν ήταν μια απλή συγκυρία.

Ήταν η πρόβα μιας συνεργασίας που ήδη δοκιμάζεται και σταδιακά παγιώνεται. -Το σχέδιο είναι σαφές: εφόσον η Νέα Δημοκρατία υπερβεί το 25% – και κυρίως κινηθεί στο 26% ή 27% – η πρωθυπουργία του Κυριάκου Μητσοτάκης θεωρείται δεδομένη και ανοίγει ο δρόμος για συγκυβέρνηση με το ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝΑΛ, με προκαθορισμένη – σύμφωνα με τις ίδιες πληροφορίες – κατανομή υπουργείων και θέσεων εξουσίας.

Και όλα αυτά από δύο κόμματα που κουβαλούν ένα τεράστιο οικονομικό βάρος.

Με συνολικά ανεξόφλητα δάνεια που προσεγγίζουν το 1 δισ. ευρώ, Νέα Δημοκρατία και ΠΑΣΟΚ -ΚΙΝΑΛ εμφανίζονται όχι μόνο ως πολιτικοί εταίροι, αλλά και ως φορείς ενός συστήματος που αναπαράγει τον εαυτό του.

Η πολιτική τους σύμπλευση δεν είναι απλώς επιλογή, είναι σε μεγάλο βαθμό, αναγκαιότητα επιβίωσης.

Ιδίως το ΠΑΣΟΚ -ΚΙΝΑΛ εκτίθεται.

Από τη μία πλευρά διακηρύσσει, ακόμη και μέσω συνεδριακών αποφάσεων, ότι δεν πρόκειται να συνεργαστεί με τη ΝΔ. Από την άλλη, όλα δείχνουν ότι η συνεργασία αυτή όχι μόνο προετοιμάζεται αλλά έχει ήδη συμφωνηθεί σε βασικές της γραμμές.

Πρόκειται για ευθεία πολιτική αντίφαση που αγγίζει τα όρια της εξαπάτησης των ψηφοφόρων.

Και ενώ το σκηνικό αυτό στήνεται μπροστά στα μάτια των πολιτών, το πραγματικό παζάρι μεταφέρεται στο μέλλον.

Το 2028 δεν είναι μακριά.

Εάν ο Κυριάκος Μητσοτάκης επιδιώξει μια ευρωπαϊκή θέση ως εν ενεργεία πρωθυπουργός, τότε ανοίγει το κρίσιμο ζήτημα της διαδοχής. -Εκεί εντοπίζεται και η πρώτη σοβαρή σύγκρουση.

Η συγκυβέρνηση θεωρείται δεδομένη – ο επόμενος πρωθυπουργός όχι.

Από τη μία, η Νέα Δημοκρατία προωθεί πρόσωπα όπως ο Νίκος Δένδιας και ο Κυριάκος Πιερρακάκης.

Από την άλλη, το ΠΑΣΟΚ -ΚΙΝΑΛ δεν φαίνεται διατεθειμένο να αποδεχθεί έναν ρόλο διακοσμητικού εταίρου χωρίς λόγο στην κορυφή της εξουσίας.

Η αλήθεια είναι απλή και δύσκολα μπορεί πλέον να κρυφτεί: δεν συζητάμε για το αν θα υπάρξει συγκυβέρνηση Νέα Δημοκρατία – ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝΑΛ.

Συζητάμε για το πώς θα παρουσιαστεί στους πολίτες όταν έρθει η ώρα να επιβεβαιωθεί.

Και τότε, η ευθύνη δεν θα βαραίνει μόνο όσους σχεδίασαν αυτή τη σύμπραξη και όσους την απέκρυψαν, αλλά και όσους – παρά τα όσα έχουν γίνει πλέον εμφανή – επιλέξουν συνειδητά να τους στηρίξουν με την ψήφο τους.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους