#ΚΥΠΡΟΣ Παφος #Στηνστήλη #τηςΑΓΑΠΗΣ** Στέκω μπροστά σου, πέτρα κρύα,σιωπηλή Φύλαξες στα σπλάχνα σου έναν αναστεναγμό. Εδώ που ο ήλιος τηςΠάφου χρυσίζει την σκόνη, κάποτε το αίμα έγραψε τη δική του...
#ΚΥΠΡΟΣ Παφος #Στηνστήλη #τηςΑΓΑΠΗΣ** Στέκω μπροστά σου, πέτρα κρύα,σιωπηλή Φύλαξες στα σπλάχνα σου έναν αναστεναγμό.
Εδώ που ο ήλιος τηςΠάφου χρυσίζει την σκόνη, κάποτε το αίμα έγραψε τη δική του προσευχή.
Ακούω το μαστίγιο να σκίζει τον αέρα.
Κάθε χτύπημα μια πληγή, κάθε πληγή ένα «πιστεύω». Τριάντα εννιά φορές λύγισε το σώμα, μα η ψυχή, απάτητη κορυφή, κοιτούσε τον ουρανό.
Πόση αγάπη χωράει σε ένα χτύπημα; Πόσο φως γεννιέται μέσα από το σκοτάδι του πόνου; Εδώ, στης Χρυσοπολίτισσας τα ερειπωμένα κάλλη, η οδύνη έγινε γέφυρα για να περάσει η ελπίδα.
Δεν είναι μάρμαρο αυτό που αγγίζω με τρεμάμενα χέρια, είναι η ζεστή ανάσα ενός ανθρώπου που δεν φοβήθηκε.
Είναι το δάκρυ που στέγνωσε, μα η χάρη του ποτίζει ακόμα κάθε πέτρα, κάθε ψηφίδωμα, κάθε καρδιά που αναζητά.
Παύλε, απόστολε των εθνών, και του πόνου, η στήλη σου δεν είναι μνημείο θανάτου, είναι η όρθια κραυγή πως η αγάπη είναι πιο δυνατή κι από το πιο σκληρό χτύπημα του κόσμου Ταξιδεύοντας Μαρινα Ι.Προμπονά
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους