Η συζήτηση γύρω από την αγωνιστική εικόνα του Ολυμπιακού δεν μπορεί να αποκοπεί από το βασικό δεδομένο: τη σύγκριση του ρόστερ με εκείνο της περιόδου του Conference League. Αν επιχειρήσει κανείς μια...
Η συζήτηση γύρω από την αγωνιστική εικόνα του Ολυμπιακού δεν μπορεί να αποκοπεί από το βασικό δεδομένο: τη σύγκριση του ρόστερ με εκείνο της περιόδου του Conference League.
Αν επιχειρήσει κανείς μια αντιπαραβολή προσώπων και ρόλων, προκύπτει ένα σαφές μοτίβο.
Η αποχώρηση του Νταβίντ Κάρμο συνοδεύτηκε από λύσεις όπως ο Μάντσα και την αυξημένη συμμετοχή του Μπιανκόν, χωρίς να προκύπτει ξεκάθαρη αναβάθμιση.
Στη μεσαία γραμμή, ο κομβικός Βιθέντε Ιμπόρα της τελικής ευθείας αντικαταστάθηκε από επιλογές όπως οι Στάμενιτς, Σιπιόνι και Γκαρσία, με τον τελευταίο να προσφέρει, αλλά χωρίς την ίδια σταθερότητα και επιρροή.
Ανάλογη εικόνα καταγράφεται και πιο μπροστά.
Η παρουσία του Όρτα δεν είχε σταθερή συνέχεια, με εναλλαγές όπως ο Ολιβέιρα και ο Νασιμέντο, ενώ η αποχώρηση του Κώστα Φορτούνη οδήγησε σε λύσεις όπως οι Βέλντε και Στρεφέτσα, με παράλληλη αναβάθμιση ρόλου του Ζέλσον.
Στα άκρα της επίθεσης, ο Ντάνιελ Ποντένσε αντικαταστάθηκε διαδοχικά από Γουίλιαν, Πάλμα και εκ νέου τον ίδιο, σε διαφορετική όμως αγωνιστική κατάσταση.
Ιδιαίτερη αναφορά αξίζει και η περίπτωση του Μπάμπη Κωστούλα, ενός από τους πλέον επιδραστικούς παίκτες της περσινής σεζόν, ο οποίος αποχώρησε το καλοκαίρι με σημαντική μεταγραφή.
Η έλευση του Μεχντί Ταρέμι πρόσφερε ποιότητα και λύσεις, χωρίς ωστόσο να καλύψει πλήρως το αγωνιστικό αποτύπωμα του προκατόχου του.
Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, η συνολική εικόνα δείχνει ότι το αγωνιστικό υλικό έχει διαφοροποιηθεί, χωρίς να προκύπτει σαφής ποιοτική αναβάθμιση σε καίριες θέσεις.
Συνεπώς, η πτώση στην απόδοση της ομάδας δεν μπορεί να θεωρηθεί ανεξήγητη. Ο Χοσέ Λουίς Μεντιλίμπαρ ασφαλώς δεν βρίσκεται εκτός κριτικής.
Ωστόσο, για ένα σημαντικό χρονικό διάστημα κατάφερε να διαχειριστεί αδυναμίες, να βελτιώσει την εικόνα της ομάδας και να καλύψει διαρθρωτικά ζητήματα.
Η τρέχουσα κατάσταση αναδεικνύει ότι οι δυνατότητες αυτές έχουν όρια.
Σε κάθε περίπτωση, η εστίαση αποκλειστικά στο πρόσωπο του προπονητή δεν αποτυπώνει πλήρως την πραγματικότητα.
Τα ζητήματα φαίνεται να έχουν βαθύτερες ρίζες, που σχετίζονται με τον συνολικό σχεδιασμό και τη λειτουργία του οργανισμού, στοιχεία τα οποία, αν δεν αναθεωρηθούν, δύσκολα θα επιτρέψουν ουσιαστική αλλαγή στην εικόνα της ομάδας.
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους