Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Όταν μια εκπρόσωπος του Οργανισμός Ηνωμένων Εθνών, όπως η Francesca Albanese, φτάνει να χαρακτηρίζει ένα κράτος «εχθρό της ανθρωπότητας», δεν μιλάμε για κριτική αλλά μιλάμε πλέον για ιδεολογικό παραλήρημα.

Το πιο ανησυχητικό όμως δεν είναι η ίδια η δήλωση.

Είναι ότι τέτοιες φωνές στην Ελλάδα αποθεώνονται από τους «δήθεν προοδευτικούς», που προτιμούν τα χειροκροτήματα μεταξύ τους από την πραγματική πολιτική σκέψη.

Και μετά αναρωτιόμαστε γιατί δεν υπάρχει σοβαρή αντιπολίτευση.

Με τέτοια πρότυπα, απλώς ανακυκλώνεται η μετριότητα-αρνητικότητα εις βάρος της δημοκρατίας που όλοι επικαλούνται.

Πέρα από τα τεκταινόμενα των ημερών, η δαιμονοποίηση ενός ολόκληρου κράτους και τέτοιου τύπου ρητορική, αγγίζει τα όρια του αντισημιτισμού, όχι γιατί ασκείται κριτική στην όποια κυβέρνηση στο Ισραήλ, αλλά γιατί θολώνει τη γραμμή ανάμεσα σε κράτος και λαό.

Όποιος δεν μπορεί να ξεχωρίσει κυβερνητικές πολιτικές από έναν ολόκληρο λαό, δεν υπηρετεί ούτε την αλήθεια ούτε την ειρήνη, ειδικά όταν κατέχει θεσμικό ρόλο στον ΟΗΕ.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους