Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Όμηροι μιας παλιάς μπλόφας: Γιατί ο Αλέξης Τσίπρας μας κρατά εγκλωβισμένους στο χθες; Η πρόσφατη διένεξη που ξέσπασε με αφορμή το βιβλίο "Η Τελευταία Μπλόφα" και τις αποκαλύψεις για το αν η Μακεδονία "ανταλλάχθηκε" με τις συντάξεις είναι το σύμπτωμα ενός βαθύτερου προβλήματος.

Για μια ακόμη φορά, το πολιτικό σκηνικό αναλώνεται σε διαψεύσεις, ερμηνείες και προσωπικές στρατηγικές μιας άλλης εποχής.

Κανείς δεν μπορεί να αρνηθεί στον Αλέξη Τσίπρα το ανθρώπινο και πολιτικό δικαίωμα να επιζητά τη δικαίωσή του.

Όλοι ήμασταν παρόντες εκείνα τα χρόνια, όλοι ζήσαμε τις στιγμές και ο καθένας μας έχει ήδη διαμορφώσει την άποψή του για το αν η διακυβέρνησή του ήταν ωφέλιμη ή όχι.

Η ιστορία γράφεται έτσι κι αλλιώς, όμως, το ζήτημα δεν είναι το παρελθόν του Τσίπρα, αλλά το δικό μας παρόν και μέλλον.

Το επεισόδιο με τις συντάξεις δεν είναι ένα μεμονωμένο γεγονός.

Είναι ο «οδικός χάρτης» για το πώς θα πορευτούμε από εδώ και πέρα αν δεν αλλάξουμε κατεύθυνση.

Έτσι θα συνεχίσει η κατάσταση.

Κάθε φορά που θα ανοίγει ένα ζήτημα για το μέλλον, θα ανασύρεται μια παλιά εκκρεμότητα για να μας τραβάει πίσω.

Όλη η δημόσια συζήτηση θα αναλώνεται μοιραία στο "τι έγινε τότε", ενώ το μέλλον θα λάμπει διά της απουσίας του.

Αυτός ο εγκλωβισμός λειτουργεί ως το απόλυτο πολιτικό αδιέξοδο.

Σε μια Ελλάδα που διψά για φυγή προς τα εμπρός, για νέες λύσεις στην ακρίβεια, την τεχνολογία και την καθημερινότητα, αναγκαζόμαστε να συζητάμε για το τι ειπώθηκε σε ένα γραφείο το 2018 με το μέλλον να απουσιάζει.

Επιπλέον, αυτή η εμμονή στην ανακύκλωση του παρελθόντος είναι το μεγαλύτερο δώρο στην τωρινή κυβέρνηση.

Για την ακρίβεια, είναι το "σωσίβιο" του Μητσοτάκη, καθώς δεν χρειάζεται να απαντά για το σήμερα, όσο μπορεί να δείχνει το "χθες". Ο Τσίπρας γίνεται έτσι το εργαλείο που συντηρεί το τωρινό σύστημα.

Η πολιτική αποκατάσταση ενός προσώπου δεν μπορεί να κρατά όμηρο μια χώρα.

Η δικαίωση που αναζητά ο πρώην πρωθυπουργός ας κριθεί στα συνέδρια και από τους ιστορικούς του μέλλοντος.

Όμως το πρόβλημα δεν είναι μόνο ο Τσίπρας.

Είναι ολόκληρο το πολιτικό σύστημα που τρέφεται από πόλωση και ιστορικές αφηγήσεις, γιατί έτσι κρύβει την έλλειψη μεγάλων ιδεών για την επόμενη δεκαετία (παραγωγικότητα, παιδεία, άμυνα, μετανάστευση, ψηφιακό κράτος). Η Ελλάδα δεν έχει την πολυτέλεια να μένει εγκλωβισμένη σε κύκλους αυτο-δικαίωσης και αυτο-μαστίγωσης.

Χρειάζεται πολιτικούς που να μιλάνε λιγότερο για το τι έγινε το 2015 και περισσότερο για το πώς θα είναι ανταγωνιστική το 2035.

Σήμερα η ανάγκη για υπέρβαση είναι επιτακτική.

Το παλιό πολιτικό σύστημα τρέφεται από αυτές τις συγκρούσεις.

Εμείς, όμως, οφείλουμε να κοιτάξουμε μπροστά.

Γιατί όσο μένουμε όμηροι μιας παλιάς μπλόφας, χάνουμε την ευκαιρία να χτίσουμε την πραγματική εναλλακτική που έχει ανάγκη ο τόπος. Καιρός να αφήσουμε το παρελθόν στο παρελθόν. Ο Αθέατος

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους