Το Βάπτισμα μοναχική κουρά της Πελαγίας ήταν και άρνηση κατάκτησης γήινης βασιλείας... Ήταν από ευγενική γενιά πλούσιων θυγατέρα μα έγινε ουράνιου πέλαγους περιστέρα Μες στην Ταρσό μεγάλωνε που 'ναι...

Πλήρες Κείμενο:

Το Βάπτισμα μοναχική κουρά της Πελαγίας ήταν και άρνηση κατάκτησης γήινης βασιλείας... Ήταν από ευγενική γενιά πλούσιων θυγατέρα μα έγινε ουράνιου πέλαγους περιστέρα Μες στην Ταρσό μεγάλωνε που 'ναι του Θείου Παύλου γενέτειρα και έγινε χώρος Θείου διαύλου Λευκή εσθήτα φόρεσε πέταξε τα πλουμιά της και ήταν για τη μάνα της η μαύρη συμφορά της! Η μάνα της κανόνισε βασίλισσα να γίνει και στην καρδιά της έβαλε η αλλαγή οδύνη Η Πελαγία γνώρισε την ειδωλολατρεια απ' τους γονείς που ήτανε του κάκου εργαλεία Ήταν κι οι δύό φανατικοί της δόξας και του πλούτου που στήριζαν τα είδωλα κι ήτανε πλήγμα ετούτο... Πως γίνεται να αρνηθεί τα κοσμικά σαλόνια και να χαρίζει στους φτωχούς μεταξωτά σεντόνια; Ότι είχανε στο σπίτι της επάνω της να βάνει κοσμήματα λύρες χρυσές χάρισμα τα 'χει κάνει! Τον τρίτο αιώνα τον γνωστό και μη εξαιρετέο ούτε το πρώτο ήτανε κι ούτε το τελευταίο... Έχουμε μάρτυρες πολλούς γιατί ήτανε διώκτες των χριστιανών οι βασιλείς στη φόρα γίναν κόφτες... Κι αναρωτιέται άνθρωπος τι στο καλό πειράζαν; Αφού 'τανε ειρηνικοί 'κείνους γιατί ταράζαν; Μόνο να διανοηθείς ότι την Πελαγία την παραδίδει η μάνα της στου πλάνου τα θηρία! Πέρασε ο Διοκλητιανός κι από αυτά τα μέρη κι η μάνα της κανόνισε ένωση να τους φέρει... Ο γιος του ερωτεύτηκε σφόδρα την Πελαγία κι ήτανε το πιό σίγουρο πώς θα 'ρθει η συζυγία... Την Πελαγία σ' όραμα την κάλεσε ο Λίνος που ήταν ο επίσκοπος μα κρύβονταν κι εκείνος... Όπως πολλοί χριστιανοί ήταν σε κατακόμβες, κι εκεί πέφταν της πίστεως οι πιο βαρβάτες βόμβες "Ψάξε με κόρη" πρότεινε και βρίσκει τον εκείνη και απ' τη στιγμή που γίνεται τη μαρτυρία δίνει... Την ώρα που τη βάπτιζε ανάβλυζε απ' το χώμα νεράκι θαυματουργικά που δεν υπήρχε ακόμα... Κι ήτανε κι αγγέλοι πολλοί και με λευκό μανδύα την σκέπασαν και έμεινε με Φώς η Πελαγία! Όπως καταλαβαίνουμε το 'θελε η καρδιά της που μόνο Ο Κύριος μπορεί να ξέρει τη φωτιά της! Ήταν η ομορφότερη ως τότε τώρα όμως ανθρώπινο κι ουράνιο κάλλος κρατεί συγχρόνως Άλλαξε όπως δεν μπορείς σε λέξεις να το φτάξεις, το βλέπεις απ' τον τρόπο της κι απ' τις σπουδαίες πράξεις... Ωστόσο πέφτει ο γαμπρός στα δίχτυα του διαβόλου και τη ζωή χωρίς αυτή δεν ήθελε καθόλου... Κι αυτοκτονεί το δύστυχο και ο πατέρας φρίττει τη μάνα επισκέπτεται στο πλούσιο τους σπίτι... Τους κυριεύει εγωισμός που άνθρωπος δεν ξέρει! Υπόσχεται στον βασιλιά δεμένη θα τη φέρει! Τέτοια 'ναι τα καμώματα σ' όποιον Χριστό αρνείται... μιά μάνα δίνει το παιδί στο χάρο να επαινείται... Όντως την πάει σηκωτή μ' αντίδραση δε βγάζει... η Πελαγία έτοιμη είναι και κάνει χάζι... Σαν βλέπει ο Διοκλητιανός την Πελαγία αλλάζει γλυκαίνει με τα κάλλη της, γυρνά ο θυμός στο νάζι... Τη γυροφέρνει στοργικά θέλοντας να την πείσει να γίνει αυτοκράτειρα μα Το Χριστό ν' αφήσει! Η άρνηση ήτανε κοφτή, λόγια χωρίς γωνίες απόλυτη στη γνώμη της δίχως δικαιολογίες Για ετούτο πάει περίπατο όλη η ευγένεια του και φαίνεται επακριβώς τι έχει η καρδιά του... Ήταν μεγαλη προσβολή το γιό του να μη θέλει τον ίδιο μα και τους θεούς και γίνηκε κουρέλι! Και πήρε το χειρότερο όπλο τ' απ' τη φαρέτρα που αντιστοιχεί απόλυτα στα Άγια της μέτρα... Ο Ταύρος του Φαλάριδος σε προ Χριστού αιώνα ήτανε μιά εφεύρεση εχθρούς που θανατώναν Ήταν των ειδωλολατρών θεός που καταπίνει, το θήραμα τρόπον τινά ωσάν θυσία δίνει Ήτανε ταύρου είδωλο κούφιο για να χωράει χάλκινο και τεράστιο με κάποιες τρύπες πλάι... Για να περνάει ο σπαραγμος τ' ανθρώπου απού μπαίνει να ακούγεται σαν του θεριού ο βρυχηθμός πως βγαίνει!! Βάλαν φωτιά κι ετοίμαζαν... κι εκείνη πέρα βρέχει ούτε φοβία ούτε καημό και ούτε κλάμα έχει... Παρά σημώνει αμοναχή και μπαίνει στο βουβάλι και ο Διοκλητιανός παθαίνει πλάκα πάλι! Κι ετούτο που του έκανε ήταν το πιο μεγάλο από το να τον αρνηθεί που 'κανε σ' όλους σάλο! Ο κόσμος που 'χε μαζευτεί έζησε μεγαλεία από τις τρύπες έβγαινε άρρητη ευωδία!! Κατέστρεψε την τακτική που 'χαν για τιμωρία, σ' αυτό το βόδι π' Άγιασε γράφτηκε ιστορία... Παράδοξο μα θα' πρεπε να είχε λιώσει όλη και τα οστά που βρήκανε τα διώξαν απ' την πόλη! Εκεί που τα πετάξανε πήγαν και τα φυλούσαν λιοντάρια τον επίσκοπο να πάει καρτερούσαν! Η Πελαγία της Ταρσό είναι μεγάλη Αγία τέσσερις Μάη χαίρεται για εκείνη η εκκλησία Ελένη Ζεακη Σύμφωνα με την παράδοση, εφευρέθηκε τον 6ο αιώνα π.Χ. από τον Αθηναίο χαλκουργό Περίλαο για τον τύραννο του Ακράγαντα στη Σικελία, τον Φάλαρι.

Εκτός από την Αγία Πελαγία, σε παρόμοιο χάλκινο βόδι μαρτύρησαν επίσης ο Άγιος Ευστάθιος με την οικογένειά του και ο Άγιος Αντίπας.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους