Original Post

Πλήρες Κείμενο:

CLEVELAND CAVALIERS - TORONTO RAPTORS: ειλικρινά δεν μπορώ να θυμηθώ τόσο εξωτικό (αλλοπρόσαλλο θέλω να γράψω αλλά κρατιέμαι) κοουτσάρισμα από αυτό του Kenny Atkinson στη σειρά.

Έχω στοιχεία για τα 6 παιχνίδια, σε αυτά ο Kenny πέταξε στο παρκέ 63 (!) πεντάδες.

Μόνο μία πεντάδα έπαιξε και στα 6 παιχνίδια 54 λεπτά, και οι 60 από τις 63 έπαιξαν μονοψήφιο αριθμό λεπτών.

Είμαι σίγουρος ότι αυτό δεν έχει ξανασυμβεί στην ιστορία των playoffs.

Ωραίο το εκτενές rotation, εγκρίνουμε γενικώς, αλλά κάπου ώπα.

Έβλεπες 5αδες να κάνουν +10 σε 4 λεπτά και ξαφνικά να αλλάζουν 3 παίκτες.

Και γενικώς το outcoaching πήγε σύννεφο στη σειρά, με τους Raptors να έχουν σημαντικότατες απουσίες (Quickley, Ingram) είναι αδιανόητο η σειρά να είναι ισόπαλη στο ημίχρονο του game 7. Eπιτέλους στο δεύτερο ημίχρονο έγιναν αυτονόητα πράγματα από τον Atkinson: πρώτον και κυριότερο μπήκε πίεση στην μπάλα ψηλά στους χειριστές των Raptors (χωρίς τον Quickley το Toronto διέθετε μόνο τον Shead ως γκαρντ), και χτυπήθηκαν ανελέητα τα mismatches στη ρακέτα του Toronto με τον Allen να παίρνει επιτέλους την μπάλα στα σημεία που έπρεπε.

Η μπάλα γύρισε, ο Mitchell βγήκε κάπως απο το τούνελ του "δεν δίνω πάσα σε κανένα" και έδωσε σκριν στον Mobley - η δουλειά έγινε. Το Toronto είχε τον καλύτερο παίκτη της σειράς στη διάθεσή του - δεν θυμάμαι παίκτη σε playoffs όπως τον Βarnes να σκοράρει, να δημιουργεί, να δίνει rim protection, να περιορίζει στο point of attack τους Harden και Mitchell.

Πραγματικά συγκλονιστικό two way εργαλείο, που πάνω του αξίζει και μπορείς να χτίσεις μια πολύ καλή ομάδα. Οι Raptors όμως δεν διέθεταν τίποτα άλλο ως αξιόπιστη λύση ως σκόρερ, ο Barrett έκανε σπουδαία σειρά αλλά δεν μπορεί να είναι το νο2 σε ομάδα με βλέψεις.

Η έλλειψη shooting μίλησε απελπιστικά εις βάρος της επιθετικής παραγωγής τους, και όσο και αν η άμυνά τους ήταν υψηλότατου σχεδιασμού και effort στην πραγματικότητα δεν είχαν τύχη απέναντι σε ένα κάπως σοβαρό Cleveland. DETROIT PISTONS - ORLANDO MAGIC: η μάχη του τυφλού με τον μονόφθαλμο έβγαλε νικητή τον μονόφθαλμο, δηλαδή τους Pistons, που δεν έπεισαν σε κανένα σημείο της σειράς για τη δυναμική τους.

Τα θέματα που τους ταβανιάζουν απελπιστικά για να κάνουν το μεγάλο βήμα (έλλειψη shooting, έλλειψη secondary playmaking) δεν απαντήθηκαν στη μεταγραφική περίοδο του χειμώνα, ενώ είδαμε παίκτες όπως ο Duren ή ο Jenkins να υποαποδίδουν μέσα στη σειρά.

Η εξαιρετική τους άμυνα έδωσε το παρόν - ο Ausar Thompson είναι ένα αμυντικό φρικιό - αλλά όπως γράψαμε και για τους Raptors εδώ που βρισκόμαστε η άμυνα δεν αρκεί.

Πρέπει να βάλεις και σουτ.

Όσο σπουδαίος και αν είναι ο Cunningham μέσα στην postseason κάπoια στιγμή θα μιλήσει η φθορά του.

Από που περιμένουν λοιπόν να πάρουν σκορ οι Pistons; Από τον Harris; Ήταν σπουδαίος χθες, αλλά μην περιμένουμε να επαναλάβει τέτοιο παιχνίδι όσες φορές χρειαστεί. Οι Pistons βρίσκονται στα ημιτελικά της Ανατολής για πρώτη φορά μετά από 18 χρόνια, κυρίως γιατί ο αντίπαλός τους ήταν ακόμα πιο δυσκοίλιος στο να δημιουργήσει σκορ.

Η απώλεια του Φραντς Βάγκνερ - έστω και σε αυτή τη limited εκδοχή του - ήταν η χαριστική βολή για την επίθεση των Magic, θεωρώ πως οι Magic θα έπαιρναν τη σειρά αν ο Βάγκνερ ήταν εκεί.

Αυτό όμως δεν αποτελεί δικαιολογία για την αποκρουστική επιθετική λειτουργία του Orlando, που πάνω της έχει την υπογραφή του κόουτς Mosley.

Γιατι ο super-efficient Desmond Bane, ο μόνος παίκτης σε όλη τη σειρά που μπορούσε να βάλει σουτ, πήρε 10 προσπάθειες χθες μόνο ο Mosley μπορεί να μας το εξηγήσει. TΡΑΓΙΚΟΣ Jaeln Suggs, που τελείωσε τη σειρά με 29% FG και 24% τρίποντο σε 8 uncontested προσπάθειες ανά παιχνίδι.

Παίκτης που πληρώνεται 30εκ το χρόνο στο Orlando, ένα ακόμα από τα πανάκριβα συμβόλαια των Magic που συνεισφέρει στο να μην έχουν τίποτα αξιόλογο στον πάγκο. DETROIT-CLEVELAND. Bλέπω Cavaliers για τους λόγους που εξηγώ πιο πάνω, ο Atkinson θεωρώ πως βρίσκει πράγματα σιγά-σιγά, το Orlando έχει ήδη δώσει το blueprint για το αμυντικό σχέδιο, η ομάδα θα είναι πιο έτοιμη για μια physical μάχη μετά από το κολαστήριο με τους Raptors και όσο καλή άμυνα να είναι οι Pistons οι Cavs θα βρουν το σκορ που χρειάζονται.

Για τους Pistons αντίθετα είναι εξαιρετικά αμφίβολο το που θα βρουν σκορ - μόνο αν παίκτες όπως ο Jenkins ή ο Levert αρχίζουν να βάζουν αφειδώς σουτ έχουν τύχη. ΔΥΟ ΚΟΥΒΕΝΤΕΣ ΓΙΑ ΤΟ SPURS-WOLVES Δεν με βρίσκει σύμφωνος ο υπέρμετρος φαβοριτισμός των SPURS παρά τις κολοσσιαίες απουσίες των Timberwolves.

H 4αδα των ψηλών της Μινεσότα είναι άθικτη, και ως μια ομάδα που προστατεύει καλά το ζωγραφιστό θα δυσκολέψει τις διεισδύσεις των γκαρντ των Spurs που αποτελούν την κύρια πηγή του σκορ τους.

Παίκτες όπως ο Clark και κυρίως ο Shannon μπορούν να αποτελέσουν παράγοντα μέσα στη σειρά - οι Wolves έχουν καλό βάθος φέτος ώστε να μην είναι καταδικασμένοι με τις απουσίες των Edwards-DiVincenzo-Dosunmu.

To μεγάλο τους πρόβλημα θα είναι να προστατεύσουν την μπάλα κάτω από την ασφυκτική πίεση που θα ασκήσουν τα γκαρντ του San Antonio - το βάρος θα είναι μεγάλο τόσο για τον γεροConley όσο και για τον Hyland. αν καταφέρουν να μην πνιγούν από την πλημμυρίδα των turnovers έχουν τύχη να πάρουν κάποιο παιχνίδι στο Τέξας και η σειρά να γίνει ντέρμπι. Οι Spurs σουτάρισαν εξαιρετικά την μπάλα στη σειρά με το Portland (42% τρίποντο) και αν επαναλάβουν μια τέτοια επίδοση o δρόμος τους προς τα Conference Finals θα είναι ορθάνοιχτος.

Τίποτα όμως δεν μας εγγυάται πως αυτό θα συμβεί, μιας και δεν τους λες και την πλέον αξιόπιστη ομάδα στο μακρινό σουτ.

Τεράστιο ενδιαφέρον θα έχει ο Γαλλικός εμφύλιος Wembanyama-Gobert, άραγε θα μπορέσει να περιορίσει ο Rudy τον Victor σε 1on1 καταστάσεις όπως έκανε με τον Jokic; Oι Spurs μπορεί να έχουν τον ψηλότερο όλων στη σειρά, πίσω από αυτόν όμως είναι μια αρκετά small ομάδα που πρέπει να προσέξει στο ριμπάουντ.

Νομίζω πως θα δούμε μπόλικο Carter Bryant στη σειρά (είναι σπουδαίος αμυντικός και ριμπάουντερ, μπορεί να ματσάρει σε δύναμη τον Randle), ενώ ίσως για τον κόουτς Finch έχουν αξία big σχήματα, ακόμα και με την ταυτόχρονη παρουσία Rande-Gobert-Reid. H Minnesota είναι σίγουρο πως θα πουλήσει ακριβά το τομάρι της, και ειδικά αν έχει επιστροφές μέσα στη σειρά (τουλάχιστον τον Dosunmu) έχει μεγαλύτερη τύχη από ότι πιστεύουμε.

Η σειρά θα πάει σε 6 ή 7 παιχνίδια - εφόσον οι Wolves καταφέρουν να προστατεύσουν την μπάλα - με τους Spurs να είναι το φαβορί.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους